1200 zł miesięcznie - minimum przetrwania dla studenta

skąd brać ?? albo zapoczatkować erę tyraniady - czyli studiowac dziennie pracowac weekendowo (w śrdniej klasy knajpach 300zł weekendowo moziwe), albo niechaj student cwiczy sie w pożyczkach na małe kwoty. Student bystra bestia pewnie juz wie o rozwoju social lendingu w Polsce. Potrzebuje małych kwot? niech zaciąga na takim o kokos.pl -> 7- 29% . Tak szczerze nie wiem co bym wybrała O_o może troche pozyczki troche pracy...

Powstrzymując się od zajmującej dyskusji podam informację, która może się okazać praktycznie użyteczna dla chętnych do zamieszkania Żaczków. Mam12 metrowy pokój do wynajęcia za 600 pln na warszawskim Tarchominie. Ma dwa koty, ale to czyściutkie, bardzo miłe chłopaki. Dojazd do metra na Placu Wilsona autobusami E4 i 508 co kilka minut a do miasta kursuja jeszcze równie często 101,186,511,510,509 i jeszcze kilka z ulicy Modlińskiej. Osiedle zielone, z terenami spacerowymi,ścieżkami rowerowymi, supermarketami. Idealna atmosfera do nauki.

Trójmiejska prasa podała dzisiaj, że u nas te koszty to 600-800 zł/mies.

Mirnal nie mówi do kaleki "kaleko". Mirnal mówi, że jeśli ktoś jest kaleką, to powinien wiedzieć, że jest kaleką. Należy nazywać sprawy po imieniu. To nie znaczy, ze jak komuś strupy odpadają to musi być akurat o tym głośno, ale jeśli taki głosi, że jest równość i chce podawać w eleganckiej restauracji, to można cos powiedzieć? Czy to juz zabronione i fobiczne? Do lekarza nie mówimy "lekarzu", do papieża nie mówimy "papieżu", do dziennikarza nie mówimy "dziennikarzu", ale oni wiedzą kim są.

Popieram - lepiej się wycofać na czas, bo ludziska są wrażliwe i każdy komentarz lekko wychodzący poza margines uznają za atak. Ale poza tym są tolerancyjni i do rany przylóż, ale nie daj Bóg - nie zgódź się z nimi.

Szok..? Myślę, że raczej trzeba wiedzieć, kiedy należy powiedzieć STOP i przyznać się do.. zagalopowania. Zdarza się - jesteśmy tylko (aż) ludźmi. Pozdrawiam.

Po prostu - Gut Arbeit!

Istotnie, ja chyba również przesadziłem. Artykuły postrzegam jako dyskusyjne a nie informacyjne. Z informacjami się nie dyskutuje. Można co najwyżej je poprawić albo uzupełnić. Jeśli piszę artykuł to raczej liczę na dyskusję a nie na potakiwanie. Zresztą widać to po komentarzach - gdyby odliczyć emgieka i mirnala oraz ochrzan na ich temat, to ile by zostało komentarzy? Dałem sie ponieść emocjom - bo jeśli ktos płacze nad biednym studentem (1200 zł) to ja (jako nawiedzony proletariusz) myślę o całych rodzinach, które muszą się za to utrzymać. Zatem - sorki wobec Autorki!

Tu rzeczywiście przyznaję, że "tekst jest o tym na jakie wydatki mają być przygotowani młodzi ludzie przyjeżdżający na studia do stolicy" (jeśli tak rzeczywiście jest..). Może niepotrzebnie wyzywoliłem dyskusję trochę obok... Przepraszam przede wszystkim autora artykułu. Na swoje usprawiedliwienie mam tylko to, że... Ok. Już koniec, bo znowu się zacznie.

Ale po cóz te lamenty? Jeśli kogoś nie stać na studia w Warszawie, to niech studiuje poza (ja nie studiowałem w Wawie, a też wolałbym). Równie dobrze mógłby ktoś biadolić (bo przecież artykuł nawiązując do minimum 1200 zł , zatem sugeruje sprawy socjalne), że studia w Tokio są drogie (w tym utrzymanie). Mamy kapitalizm - za drogo w Wawie (studia, mieszaknie) to zapraszamy 300 km od Wawy. Artykuł świetny, bowiem przestrzega biedną młodzież - nie masz kasy, lepiej tu nie przyjeżdżaj. Nieuważnie mnie przeczytałaś - postuluję kredyt dla młodzieży, której nie stać na studia, zatem uwaga o popegerowskiej wsi i o paszportach wynika z niedokładnego czytania komentarzy. Ale do kosztów, które ponosi student można doliczyć koszty wszystkich ulg, jakie mu funduje społeczeństwo. Nie chodzi o to, że wyrzucam to komukolwiek (sam przecież też korzystałem), ale by byli świadomymi obywatelami, a nie - postudiuję sobie, wezmę wszystko co się da, a potem - adios Polonia! A jak kłopoty z robotą w Polsce, to przynajmniej dobre alibi. Parę lat temu w Trójmieście ukazał sie artykuł o pewnej biednej a zdolnej dziewczynie. Świetna z muzyki, ale nie było jej stać na studia na Wyspach. Zdaje się, rozważano zbiórke wśród społeczeństwa na jej naukę. A moja uwaga - świetna dziwczyna z biednej rodziny postudiuje sobie na Wyspach, nauczy się perfekt angielskiego i muzyki, a potem jej już w Polsce nie zobaczymy. Ale będzie nam wdzięczna zapewne do końca życia. Gdyby były kredyty, to wzięłaby sobie kredycik i do nauki choćby nawet w Wawie... Iluż to moich znajomych wyjechało pod każdym dobrym pretekstem (głupi kraj, bieda, homofobia, klimat nie ten, położenie geogr. jakby nie za dobre).
Dyskusja - 1 czy dwie osoby? Ludzie - a może 4-5? Taniej będzie. W USA młodzież z biedniejszych rodzin idzie na studia wojskowe (także o specjalizacji np. medycyna) i podpisuja "cyrograf" na wiele lat. I studiują. Kuzyn prysnał w latach 70-tych do Stanów i gary mył, zaciskał pięści, ale studiował i jest inzynierem elektronikiem ze sporym szmalem. Słuszna uwaga Emgieka - u nas wielcy studenci, a na Zachodzie przy zmywaku. Mają pretensje do Polski, tam sprzedają się (w pracy) za 1/5 płacy inzyniera, ale i tak wiecej to niż tu jako inżynier.
Tak czy owak jestem bliski rzęsistego płaczu nad niedolą polskiego studenta zwł. w stolicy...