Wiadomości24 > Cywilizacja > Społeczeństwo > Bezdomność z wyboru

Pozycja materiału w rankingach:

#4202 wg odsłon (tygodniowy)

4202 miejsce

Dział: Społeczeństwo

Ocena: 39pkt

Oceń:

Bezdomność z wyboru

Dodał(a): Agnieszka Drążek
2010-05-05 17:41
Odsłon: 14322
Komentarzy: 11

Tagi:

Codziennie na ulicach miasta mijamy bezdomnych ludzi. Bezdomny to nie tylko alkoholik z patologicznej rodziny. Bezdomnym może stać się każdy, bo bezdomność to przede wszystkim brak rodziny.

W lubelskim domu stowarzyszenia "Emaus" żyją osoby spychane na margines społeczeństwa. Często skazani na wegetację i życie w nędzy. Razem tworzą swój nowy dom. To właśnie tutaj spotkałam się z Panem Krzysztofem. W ośrodku jest od kilku dni. Z pozoru srogi człowiek z sarmackim wąsem. W rzeczywistości pogodny pięćdziesięciolatek, którego życie nie oszczędzało...

Trauma

Jego życie uległo zmianie kiedy zaczęła umierać mu rodzina. - W ciągu sześciu lat zmarła mi praktycznie cała rodzina. Został tylko ojciec. Pół roku po śmierci mojej mamy dowiedziałem się, że tata jest chory na bardzo poważną chorobę. Na Alzheimera. I to zmieniło diametralnie całe moje życie - mówi Pan Krzysztof. Bezdomność była dla niego przemyślaną decyzją. Jest bezdomnym od siedmiu lat. Podróżuje po ośrodkach w całej Polsce. - Przede wszystkim bezdomność jest dla mnie brakiem rodziny. Brak kogoś z kim człowiek dzieli dobre i złe chwile. To nie jest brak mieszkania i pracy. Teraz są takie czasy, że można wszędzie mieszkać i pracować, natomiast, aby być w pełni wartościowym człowiekiem, to potrzebna jest rodzina. Ktoś, w kim jest oparcie, ostoja - opowiada Pan Krzysztof.

W jednym z polskich ośrodków dla bezdomnych. Na zdjęciu osoby bezdomne, umierające na nowotwór, którymi zajmował się pan Krzysztof. Dziś już żadna z tych osób nie żyje. / Fot. Album pana Krzysztofa

Człowiek renesansu

Pan Krzysztof prowadził wcześniej normalne życie, takie, jak każdy z nas. Jest wykształconą osobą. - Jestem technikiem chemikiem, magistrem ekonomii, chorążym straży pożarnej. Zawodowym kucharzem i masażystą. Jestem dwukrotnym mistrzem Polski w wioślarstwie. Dwa lata tańczyłem w Zespole Pieśni i Tańca Płock. Można powiedzieć, że jestem człowiekiem renesansu - opowiada Pan Krzysztof. Jest bardzo wierzącym człowiekiem. Uważa, że każdy ma pewne rzeczy zapisane. Mamy wolną wolę, która daje nam możliwość wykorzystywania i świadomie dawania z siebie czegoś innym. - To jest ideologia mojego życia nie od zawsze, ale od kilku lat, kiedy zmieniła mnie trauma. Kiedyś inaczej patrzyłem na świat. Bardziej komercyjnie, egoistycznie. W tej chwili to się zmieniło - zwierza się Pan Krzysztof. Twierdzi, że bezdomność nie jest łatwym wyborem. Najbardziej doskwiera samotność.

1
2
3
...
5
następna »

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Agnieszka Drążek

Artykuły (29) Galerie (0) Średnia ocen (4.63)

Miejscowość: Lublin | Kraj: Polska

O mnie: Początkująca dziennikarka. Pełna empatii i obiektywizmu. Wyczulona na ludzkie problemy, poszukująca nieprzeciętnych osobowości. www.agnieszkadrazek.blog.interia.pl

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

322 miejsce

Dodaj do

Komentarze: 11

Sortuj komentarze:

Antoni Syrewicz 22.12.2011 21:37

Ocena:

Odwaga rzetelnego spojrzenia na bezdomność. Jest to problem bardziej złożony niż zdaje się być spostrzegany przez większość społeczeństwa. Bezdomnymi stają się również ludzie z wykształceniem. Czy można rozpatrywać bezdomność w kwestii wyboru? A jeżeli tak, to zapewne na etapie gdy jeszcze nie jest się bezdomnym i przed pokonaniem spiętrzonych trudności życiowych. Czy w obliczu trudności pozostać wiernym ogólnoludzkim zasadom, czy tym zasadom sprzeniewierzyć się, by po prostu ułatwić sobie życie. Można by powiedzieć – niewolnik własnego sumienia.
Smutne jest, że często przeciwnikiem w takiej konfrontacji nie jest losowa choroba a osoba najbliższa – małżonek/-ka, która by zaspokoić swój egoizm uruchamia wszelką podłość i cynizm. Otoczenie jak i obecne prawo nie sprzyja ludziom będących w kłopotach a wręcz przeciwnie te kłopoty pogłębia.
Człowiek pragnący być uczciwy wychodzi z takiej konfrontacji przegrany i jako bezdomny. Pragnę zwrócić uwagę, na często zapominany szczegół, że bezdomni mają swoją godność.

Komentarz został ukrytyrozwiń

IRENA 18.09.2010 18:08

Ocena:

107

PANI REDAKTOR===NIE MA SAMOTNOŚCI I BEZDOMNOŚCI Z WYBORU--NIC PANI Z TEGO NIE ROZUMIE==TO LUDZIE I SYTUACJE ZMUSZAJĄ DO TEGO---EGOIZM LUDZKI

Komentarz został ukrytyrozwiń

Irena 15.09.2010 12:33

Ocena:

114

RZECZYWISCIE ARTYKUL BARDZO DOBRY, ALE TU CHODZI ZUPELNIE O COŚ INNEGO. ZNAM SMAK SAMOTNOSCI,OPUSZCZENIA, CHOROBY BLISKICH OŚÓB. ZNAM TO WSZYSTKO, DLATEGO ZAINTERESOWALAM SIE TYM TEMATEM.ZAWIODLAM SIE NA LUDZIACH--NIE MIALAM PRZJACIÓL, LUDZIE, KTÓRYCH ZNALAM KIEDYS--NIE POMOGLI MI--DZWONILI DO MNIE OD CZASU DO CZASU, BO BYLI CIEKAWI CZY JESZCZE NIE ZWARIOWALAM-ZNAM SMAK SAMOTNOSCI--BRAKU BLISKIEJ OSOBY--CZLOWIEK ZMENIA SIE W ZUPELNIE KOGOS INNEGO--STRACIL WIARE W LUDZI--LUDZIE TO BESTIE --

Komentarz został ukrytyrozwiń

Agnieszka Szafirska 06.05.2010 22:03

Ocena:

126

Bardzo dobry. +

Komentarz został ukrytyrozwiń

Marcin Dudziuk 06.05.2010 10:32

Ocena:

Wspaniały artykuł.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Isabella Degen 05.05.2010 23:38

Ocena:

120

Artykuł można by skondensowac, jak na portal trochę za długi. Temat dobry i potrzebny.*5
W życiu to jest tak...jak się wsiadło do pociągu trzeba jechać, podróż z przesiadkami jest uciążliwa. A jak odjedzie ten ostatni pociąg...to pozostaje bezdomność i samotność.
W życiu nie można się cofać i oglądać na to co już było...bo nikt nie dogoni minionego czasu.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Andrzej Szelbracikowski 05.05.2010 23:14

Ocena:

107

Przeżycia własne zmieniają nasz tok rozumowania i nas samych. Kto jest bezdomnym z wyboru - już nie wróci do przeszłości, do tego jak żył kiedyś. To nie jest samotność ani brak rodziny...Przeciwnie: -tu każdy może być "członiem rodziny" Wielkiej Rodziny! Wówczas już nigdy nie jest się "samotnym".

Komentarz został ukrytyrozwiń

Tomasz Braciszewski 05.05.2010 21:50

Ocena:

104

Artykuł świetny powtórzę za Zdzisławem. Bohater dokonał wyboru. Sam przez pewien okres swego życia znałem te środowisko. To wybór życia bez celu. Bohater stracił wiarę w siebie w to że może dać komuś szczęście. Mówi że jest samotny bo nie ma rodziny. On nie chce mieć rodziny. Znam wielu którzy się spotkali tam i żyją teraz razem ,pracują i troszczą się o siebie i znam takich jak on. To bohater który stracił wiarę w siebie.

Komentarz został ukrytyrozwiń