Pozycja materiału w rankingach:

#5220 wg odsłon (dzienny)

Ocena: 1pkt

Oceń:

1 maja – Święto Pracy

Dodał(a): Maksymilian Kocot
2009-05-01 07:02
Odsłon: 7105
Komentarzy: 3

Tagi:

1 maja to dla ludzi pamiętających PRL wielkie święto. Tego dnia w sklepach można było dostać wiele niedostępnych na co dzień produktów. Dla młodszego pokolenia – to tylko dzień wolny od obowiązków oraz czas wypoczynku podczas długiego weekendu majowego.

Flaga państwowa jest wywieszana w każde ważne święto narodowe. / Fot. Wikimedia Commons//GNU//Aotearoa

Początki tego święta sięgają lat 80. XIX wieku. W Stanach Zjednoczonych, kraju szybko rozwijającej się gospodarki, rosła liczba robotników zatrudnionych z różnych krajów europejskich m.in. z Polski. Przybywający w nadziei lepszego zarobku emigranci byli najgorzej traktowaną grupą pracowników tamtego czasu. Pracowali 10 godzin dziennie, przez 6 dni w tygodniu. Niezadowoleni robotnicy zaczęli organizować protesty, często pod hasłami rozwijających się idei socjalistycznych. Podczas pierwszego protestu odbywającego się w St. Louis policja zareagowała użyciem broni, zabijając 9 protestujących.

1 maja 1886 roku w całym kraju zorganizowano kilkadziesiąt innych protestów pod hasłem „Żądamy ośmiogodzinnego dnia pracy”, w których uczestniczyło ponad 610 tys. ludzi. Bilans starć ze służbami porządkowymi po raz kolejny był tragiczny - kilkadziesiąt osób zabitych. W odpowiedzi na kolejne zamieszki 4 maja 1886 roku zorganizowano wiec na placu Haymarket. Gdy wydawało się, że tym razem obędzie się bez rękoczynów, jeden z robotników rzucił w policjantów bombę, na którą ci odpowiedzieli ogniem. Liczby poszkodowanych nie potrafiono ocenić. Na pewno zginęło 12 osób, wśród nich policjanci i protestujący. Na wydarzenia zza Oceanu odpowiedział kongres II Międzynarodówki Socjalistycznej, ogłaszając międzynarodowy dzień walki o ośmiogodzinny dzień pracy. Chociaż nie określono daty obchodzenia święta, wszyscy zgodnie uważali 1 maja za najbardziej odpowiedni dzień.

Święto Pracy w czasach PRL-u

Pochód pierwszomajowy. / Fot. Słowo Polskie Gazeta Wrocławska JANUSZ WÓJTOWICZ

Święto upamiętniające zabitych w USA robotników stało się w czasach PRL-u propagandowe. Już kilka dni przed obchodami na każdym domu widniała biało-czerwona flaga, natomiast w budynkach państwowych także dwie flagi czerwone. Za szybami sklepów wieszano portret towarzysza Bieruta, a na słupach montowano megafony, z których rozbrzmiewały pieśni rewolucyjne. 1 maja odbywały się pochody, na czele których szła orkiestra, a za nią dzieci i młodzież trzymające flagi w barwach narodowych. Na zakończenie organizowano pokazy maszyn rolniczych, motocyklistów, strażackich wozów bojowych, karetek pogotowia itp. Dziś przywrócono świętu charakter obchodów poświęconych ludziom pracy.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Maksymilian Kocot

Artykuły (31) Galerie (1) Średnia ocen (3.80)

Wiek: 19 | Miejscowość: Płock | Kraj: Polska

O mnie: Mieszkam i uczę się w Płocku. Interesuję się dziennikarstwem, sportem i astronomią. Obecnie piszę dla lokalnej gazety "Express Płocki".

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

#1415 wg odsłon (dzienny)

1415 miejsce

Dodaj do

Komentarze: 3

Sortuj komentarze:

Łukasz Wolski 01.05.2009 12:09

Ocena:

Ja nie wywieszam na 1. maja. Robię to drugiego =)
A za wywieszanie całorocznej flagi, robi mi nasz reprezentacyjny szalik rozwieszony na ścianie =)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Adam Lutostański 01.05.2009 11:35

Ocena:

Mnie się to święto podoba. Święto pracy. Świętujemy pracę jako wartość. Świętujemy trud. Fajne. Czemu dzisiaj mielibyśmy nie wywieszać flagi polskiej? :) Poza tym wywieszajmy ją cały roczek.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jolanta Paczkowska 01.05.2009 10:53

Ocena:

"Już kilka dni przed obchodami na każdym domu widniała biało-czerwona flaga, natomiast w budynkach państwowych także dwie flagi czerwone".
Dziś, mimo że bez czerwonych, biało-czerwone 1 maja też nie są dobrze widziane.
Ciekawe?

Komentarz został ukrytyrozwiń