Facebook Google+ Twitter

21 marca przepędzimy zimę i powitamy wiosnę

Święta powitania wiosny mają długotrwałą tradycję na całym świecie. Towarzyszy im zazwyczaj wesoła zabawa oraz rytuały mające na celu odpędzenie zimowych mrozów i zapewnienie pomyślności w dalszej części roku. Nie inaczej jest u Słowian...

Galanthus nivalis / Fot. jp hamon, GNU, http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Galanthus_nivalis.jpg&filetimestamp=20050330214144Zwyczaje i obrzędy związane z przepędzeniem zimy i powitaniem wiosny, w naszym kręgu kulturowym najczęściej określane jest pod wspólnym mianem Jarego Święta.

Powszechnie kojarzonym i najbardziej charakterystycznym jest tu zwyczaj topienia lub spalenia marzanny - słomianej kukły symbolizującej zimę. Obrzęd ten przeprowadzany przy szczególnym wszczynaniu hałasu (trzaskaniu z batów, terkocie i klekocie grzechotek, śpiewie i grze na wszelkiego rodzaju instrumentach) - jest jednak wciąż żywy... Świadczy o tym choćby planowany na 20 marca br. Stołeczny Marsz Powitania Wiosny, o którym pisaliśmy ostatnio tutaj.

Piorun / Fot. kcdsTM / Ken, GNUMało kto jednak współcześnie zdaje sobie sprawę, że święto związane z początkiem wiosny - rozpoczęciem nowego roku wegetacyjnego - jest równocześnie poświęcone Matce Ziemi. W pewnych regionach praktykowano specjalne obrzędy mające przyczynić się do szybszego wywołania pierwszej wiosennej burzy. Grzmoty w jej trakcie postrzegane były bowiem jako akt miłosny Peruna i Mokoszy, po którym możliwe było dopiero rozpoczęcie wszelkich prac związanych z uprawą roli.

Wierzenia z tym związane nie były jednak tylko i wyłącznie częścią ludowej sfery sacrum... Jak niemal tradycyjnie u naszych słowiańskich przodków, myślenie to miało również swoje całkiem racjonalne przesłanki wynikające z długoletniej obserwacji natury - okres burz w zamierzchłych czasach, był zwykle jedynym sposobem zasilenia pól azotem (składnikiem niezbędnym dla lepszego rozwoju roślin).

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (1):

Sortuj komentarze:

Znalezione w sieci:

Dziś jest dzień Jarego Święta
Chwalmy Mokosz-Matkę Ziemię
By wilgocią przesiąknięta
Udźwignęła plonu brzemię

Chwalmy Słońce, zapach ziemi
Które wiosna z sobą niesie
Niech z cudami rozlicznymi
Mroźnej zimy kres przyniesie

Święty ogień grzeje ziemię
Dając jasny przykład Słońcu
Co wśród chmur zimowych drzemie
By swą moc zbudziła w końcu

Niech się pola zazielenią
Niech je kryje barwne kwiecie
Niech się wody złotem mienią
Szepcząc cichą pieśń o lecie

Niech się rodzą silne dzieci
Niech się młodzi łączą w pary
Niech nasz głos od Bogów leci
W sercach niech nie braknie wiary

Wiosna w lekkim wiatru tchnieniu
Idzie ku nam w kwietnej bieli
By zostawić nas w zdumieniu
Że nam cud u stóp się ścieli.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.