Kult maturalny. Po maturę do Częstochowy

Minus. Wiara jest dla człowieka jego indywidualnym, wewnętrznym doświadczeniem. Nie chcesz, nie jedziesz, ale nie kpij sobie, że twoi koledzy czy koleżanki są zacofani, dlatego, że wybrali klęczenie pod Ołtarzem, a nie ślęczenie nad książkami.

nie wiem, dlaczego tyle minusow... poza ostatnim akapitem wg mnie tekst jest ok. dlatego nei dam nic,bo ostatni akapit zupelnie niepotrzebny. Resztę ujelabym tak samo albo przynajmniej podobnie.

+

Za moich czasów tej "odwiecznej" tradycji nie było - ależ się poczułam wiekowa ;)
A co do przerywania nauki, to przed maturą ludzie czasem dochodzą do etapu przeuczenia i takie zdecydowane oderwanie od nauki na jeden dzień paradoksalnie może zadziałać bardzo pozytywnie.

I jeszcze pytanie do autora - wycieczka do Oświęcimia, teatru, kina, muzeum, zwiedzenie zabytkowego kościoła (np.Częstochowy) czy każda wycieczka krajoznawcza to marnowanie czasu i nierealizowanie głownego zadania szkoły czy może właśnie inna (czasem o wiele lepsza) metoda nauczania niż ślęczenie w bibliotece lub siedzenie z zaspaną miną w ławce z telefonem w ręce i wzrokiem utkwionym w zegarm, okno lub ścianę?

Nauczyciel religii jak nauczyciel każdego przedmiotu ma prawo do organizowania wycieczki przedmiotowej. Gdzie ma organizować tę wycieczkę, jak nie np. do jakiegoś sanktuarium? Jasna Góra jest na tyle ważnym miejscem w Polsce, że wypadałoby, żeby każdy Polak przynajmniej raz tam był. Tam nie są tylko odprawiane msze. I m.in. dlatego organiizuje się też tego typu wycieczki. A co do kultu maryjnego czy w ogóle wiary w Boga - Pascal doszedł do innego wniosku.

Z zaciekawieniem przeczytałem pana artykuł i niestety muszę obiektywnie stwierdzić, że artykuł nie jest spójny. Nie za bardzo wiem co ma wycieczka do Częstochowy do matury. Ile czasu każdy z maturzystów marnotrawi oglądając tv, grając na komputerze czy wykonując jakiekolwiek inne zajęcie? Bardzo wiele... Więce niż ta jedna wycieczka. Przymusu wyjazdu do tego miejsca nie ma. Jedzie ten kto chce. Jeśli ktoś wierzy, pomodli się. Jeśli nie, nie musi jechać, może zostać. Na marginesie, abstrahując od całości a uważam, że wyjazd w takie miejsce jest jak najbardziej celowe przed maturą. Ale to jest tylko moje prywatne zdanie.

@Emenefix:

Możemy dyskutować czy ta pielgrzymka powinna się odbyć, czy też nie ale twierdzenie, że promocja religii przez państwo jest oznaką jego neutralności to zwykła nowomona. Zresztą słyszałem już, że tolerancja to aprobata nietolerancji czy, że wolność to robienie tego, na co Ci pozwolą, tak więc żadne przekręcenie znaczenia już mnie nie zdziwi...

@Patryk:

Wycieczkę organizuje ksiądz. Mógłby zorganizować ją po lekcjach i sprawy by nie było.

@Kuba88:

Akurat przytoczony przez Ciebie fragment nie stanowił kwintesencji tekstu, a był jedynie ironiczną uwagą odnośnie priorytetów publicznych placówek oświatowych.
A co do pogardy... Aż brak mi słów, bo zarzut jest absurdalny. Odnoszę wrażenie, że każda krytyka Kościoła, ba! nie Kościoła, a jego flirtu z instytucjami "publicznymi", jest histerycznie odbierana jako atak na wartości, obraza uczuć religijnych, tępy klerykalizm i Sodoma i Gomora.

@MichałKurek:

Niestety - nie potrafię płakać.

@Biały Kruk:

Dzięki za bardzo konstruktywną krytykę! :)
Właściwie z większością uwag się zgadzam. Tekstu przebudowywać nie będę, bo uważam, że czas na to jest przed publikacją.

Spróbuję oddzielić (subiektywną) ocenę artykułu od wyrażenia własnego światopoglądu.

Zatem - artykuł jest, moim zdaniem, prawie dobrze napisany. Subiektywny, a jakże. Autor zastrzega przecież, że nie sympatyzuje z Kościołem katolickim. Wolno mu. A skoro nie sympatyzuje z Kościołem, zrozumiałe jest, że może - jeśli istotnie uczy się dzień w dzień do matury i wiele wynosi z lekcji - krytycznie oceniać ideę wyjazdu, postawę kolegów i kadry.

Podobają mi się: chwytliwy tytuł, obraz przygotowania klasy i lekko sarkastyczna uwaga o modlitwie ważniejszej od nauki, zwięzła, nieco karykaturalna charakterystyka... aż po księdza.
Ksiądz mi się nie podoba. Jak to, "tylko" on się cieszy? Co to ma wspólnego z nastawieniem wcześniej opisanych osób? Ponadto ksiądz jest nakreślony zbyt mocną kreską. Uwagę o większej skłonności należało wyrazić łagodniej.
Zdania o uczniach, którzy mają maturę... - znowu dobre.
Podsumowanie świata natomiast - znów zbyt dosadne. Zdania o sobie - w porządku. Reszta zbyt ogólna i po prostu przesadzona. Jak już ktoś napisał, zabrakło kilku zdań o tych ludziach, którzy są wierzący. Przez to przedstawiony obraz jest kulawy (i obraźliwy dla niektórych). Owszem, przyjęta konwencja utrudnia przedstawienie drugiej strony medalu, jednak zawsze warto spróbować...

Grześku, wydaje mi się, że za bardzo nakręciłeś się podczas pisania tekstu, z każdym akapitem poziom sarkazmu wzrasta – i myślę, że jesteś zbyt przywiązany do tego, co już napisałeś, żeby to potem przebudowywać.
[Drobna uwaga: "ci" małą literą. To są "ci, tamci", a nie "ci, tobie" (i to w formie grzecznościowej!)].

Sam do Częstochowy się nie wybrałem. Moja szkoła była w zbyt oczywisty sposób świecka, by ktokolwiek dał się nabrać na „chcemy się pomodlić” - a uczniowie często mieli zbyt trudną sytuację materialną, by jechać na imprezę do innego miasta. Może ktoś pojechał indywidualnie, ale się nie chwalił.
Pielgrzymki są dla mnie czymś prawie że obcym. Zwyczaj? Tradycja? Owszem, wiedziałem, że niektórzy jeżdżą, ale żeby to było tak popularne...? Szok. Może jestem nie z tej części Polski, a może chodzi o mój stosunek do religijnego życia lub o nie tych znajomych.
I niezbyt mi się ta nowa nieświecka tradycja podoba. Moim zdaniem wyjazd może organizować szkoła (lub zespół szkół, jeśli frekwencja byłaby zbyt niska), najlepsza jednak byłaby parafia... Powinien też odbywać się w czasie wolnym od zajęć – i tak w klasie maturalnej jest zawsze za mało czasu.
Ale cóż – maturę zdałem, mnie to już na szczęście nie dotyczy. A poczytać przyjemnie.

Naprawdę, wydaje mi się, że będziesz jednym z tych którzy płakać będą w maju...