Wiadomości24 > Kultura > Teatr > 27 marca świat obchodził 50. Międzynarodowy Dzień Teatru

Pozycja materiału w rankingach:

#33095 wg odsłon (miesięczny)

33095 miejsce

Dział: Teatr

Ocena: 41pkt

Oceń:

27 marca świat obchodził 50. Międzynarodowy Dzień Teatru

Dodał(a): Lidia Raś
2011-03-25 20:01
Odsłon: 16161
Komentarzy: 6

Tagi:

„Teatr potrzebą dla wielu”. Pod takim hasłem 27 marca, po raz 50. obchodzimy Międzynarodowy Dzień Teatru. Tradycyjnie, w teatrach odczytane zostanie orędzie na święto ludzi sceny. Polski tekst przygotowała Krystyna Janda. Autorką światowego orędzia, odwołującego się do służebnej wobec ludzkości roli teatru - Jessica A. Kaahwa z Ugandy. W obchody Dnia Teatru włączyła się także Warszawa.

/ Fot. Cezary P. GNU, CC2.0, http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Teatr_Dramatyczny.JPG&filetimestamp=20080516231402

„Teatr wydaje się dziś jednym z najczystszych, w sensie idei, najszczęśliwszych, najbezpieczniejszych miejsc na świecie. Miejscem, w którym ludzie, korzystając z cudownej umowy, na mocy której, jedni wchodzą na scenę a inni ich słuchają i oglądają, wciąż zastanawiają się nad największymi pojęciami ludzkości: nad miłością, moralnością, prawdą, przyjaźnią, człowieczeństwem” – pisze Krystyna Janda w orędziu na Międzynarodowy Dzień Teatru.

Aktorka podkreśla, że to właśnie teatr jest nadal jednym z niewielu miejsc, na które „prócz talentów i potrzeb ducha” nikt nie ma wpływu. „Pamiętajmy, że Teatr jest co prawda domem dla arystokratów ducha, serca i myśli, miejscem dla wyobraźni, szlachetności i sublimacji, ale nie pozwólmy, żeby był miejscem, tylko dla elit. Starajmy się, żeby był potrzebą dla wielu, wielu ludzi”.

O misyjnej roli teatru traktuje też orędzie światowe, przygotowane przez Jessicę A. Kaahawę z Ugandy. Aktorka i reżyserka pisze o teatrze w służbie ludzkości. Teatr może być narzędziem pokoju i pojednania, może być alternatywą dla rozwiązywania konfliktów. Jego potęgą jest uniwersalny język, którym można przekazać gest pokoju. Teatr jest spontaniczny, ludzki, sięga do archetypów bliskich wszystkim, mniej kosztowny niż wszelkie misje pokojowe ONZ, a może zaoferować znacznie więcej alternatyw. Nie może być oczywiście jedynym narzędziem zaprowadzania pokoju na świecie – pisze Kaahawa, ale powinien się wśród nich znaleźć.

Święto ludzi teatru ustanowiono w Wiedniu na światowym kongresie Międzynarodowego Instytutu Teatralnego. Ma ono upamiętniać otwarcie Festiwalu Teatr Narodów w Paryżu 27 marca 1957 roku, ważnego wydarzenia kulturalno-polityczne, które zakończyło okres izolacji sztuki. Po raz pierwszy spotkały się wtedy w Paryżu teatry zza obu stron „żelaznej kurtyny”.

Z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru Zarząd Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Instytutu Teatralnego (ITI) przyznał Nagrodę im. Stanisława Ignacego Witkiewicza za wybitne osiągnięcia w propagowaniu polskiej kultury teatralnej na świecie aktorowi i tłumaczowi Turulowi Çetinerowi (Turcja). W 1975 w ramach stypendium artystycznego trafił do teatrów Wielkiej Brytanii i Francji (m. in. Petera Brooka) oraz do Polski (do Jerzego Grotowskiego). Po powrocie do Turcji stał się "ambasadorem teatru polskiego": publikował artykuły, inicjował zapraszanie polskich artystów, tłumaczył teksty dramatów. Był asystentem i tłumaczem reżyser Ewy Bułhak przy realizacji sztuki Witolda Gombrowicza "Iwona, księżniczka Burgunda", Józefa Szajny - "Śladów 2". Na język turecki przetłumaczył m.in. „Pułapkę” Tadeusza Różewicza, „Antygone w Nowym Yorku: Janusza Głowackiego, "Bestię i Piękną" - Stanisława Grochowiaka. W filmie Władysława Pasikowskiego "Operacja Samum" zagrał tłumacza Faysala.

Sekcja Krytyków Teatralnych Polskiego Ośrodka ITI przyznała Nagrodę za popularyzację polskiej kultury teatralnej za granicą Białostockiemu Teatrowi Lalek pod dyrekcją Marka Waszkiela.

"Teatr rosyjski XX wieku wobec tradycji" Katarzyny Osińskiej został Teatralną Książką Roku 2010. Autorka analizuje współczesny teatr rosyjski w kontekście tradycji z początku XX wieku, która nadała mu współczesny rys. To wtedy działali tacy artyści jak Stanisławski, Meyerhold. Takie dziedzictwo, to nie tylko inspiracja, ale także pewnego rodzaju obciążenie, konieczność kontynuacji idei wielkich poprzedników albo zanegowania ich. Przemilczeć tego zjawiska nie można.

Ciekawą ofertę skierowaną do licealistów i studentów przygotowały 24 teatry warszawskie przy współpracy Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego. Akcja "Chodź do teatru", zachęcająca do odwiedzin w teatrze obejmuje warsztaty, spotkania z artystami, prezentację spektakli, a nawet teatralną RPG .

Specjalną ofertę przygotowały warszawskie teatry. Jej różnorodność pozwoli każdemu miłośnikowi sceny spędzić ten dzień w teatrze.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Lidia Raś

Artykuły (804) Galerie (17) Średnia ocen (3.90)

Miejscowość: Warszawa | Kraj: Polska

O mnie: Kierownik Redakcji Informacji Wiadomości24.pl

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 6

Sortuj komentarze:

Ryszard Jan Zagórski 28.03.2011 20:37

Ocena:

Szkoła nie spełnia roli "zachęcacza" do teatru. Chcąc przekonać do teatru powinna organizować wyjazdy (wyjścia) raczej na sztuki innego kalibru. Z pewnością nie lektury. Jest jednak problem wychowania widza teatralnego już w szkolnym wieku. Jak to robić?
Szanowna Lidko, niczego nie diagnozowałem. Starałem się tylko stwierdzić fakty. Takie one są. Przynajmniej ja tak widzę - w "mojej bliskości".

Komentarz został ukrytyrozwiń

Bartosz Koczkodaj 28.03.2011 20:30

Ocena:

TAK!!! Wzruszające, przerażające i śmieszne. A kiedy pojawił się napis "koniec" dziewczynie siedzącej obok mnie wyrwało się "nie zostawiajcie mnie samej":) A gdzieś wokół sali krążyła postać Krzysztofa Majchrzaka. CZAD!

Komentarz został ukrytyrozwiń

Lidia Raś 28.03.2011 20:20

Ocena:

No bo "Ćwiczenia z Ionesco" są genialne! :-)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Bartosz Koczkodaj 28.03.2011 18:52

Ocena:

Sytuacja jest skomplikowana. Po pierwsze, bilety do teatru, niestety, do tanich nie należą. Po drugie, potencjalną miłość do teatru może niestety zabić szkoła. Bo jak się idzie z klasą na "Śluby panieńskie", "Dziady" czy "Moralność pani Dulskiej" , to niestety (abstrahując od niewątpliwej wartości tych tekstów) teatr raczej nie przyciągnie (wiem to z autopsji). Byłem niedawno na "Ćwiczeniach z Ionesco" w Teatrze Studio i poczułem jakbym był pierwszy raz w teatrze. I było mi przykro, że nikt nigdy mi czegoś takiego wcześniej nie pokazał. Więcej optymizmu! Pozdrawiam:)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Lidia Raś 27.03.2011 22:36

Ocena:

Panie Ryszardzie, diagnoza pesymistyczna, choć pewno w wielu punktach trafna. Może jednak nie jest tak źle, bo np.na rozpoczynające się 1 kwietnia Warszawskie Spotkania Teatralne bilety rozeszły się w mig. :-)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ryszard Jan Zagórski 27.03.2011 22:31

Ocena:

Teatr, a cóż to takiego? Słyszałem ostatnio na ulicy. Niestety, Teatr dla wielu zwykłych ludzi jest abstrakcją. Mają teatr na w każdym dniu, w bardzo osobliwym wydaniu. Teatr ma zbyt wielką konkurencję, w postaci różnych bardzo rozwiniętych technologicznie propozycji. Wielu z nas siedzi przed telewizorem i zajmuje się manipulowaniem pilotem.

Komentarz został ukrytyrozwiń