
W ciągu dwóch tygodni 32. WST warszawska publiczność obejrzy 9 spektakli z tzw. Nurtu Głównego (zaprezentują się teatry z Wrocławia, Bydgoszczy, Krakowa, Legnicy, Koszalina, Szczecina), 3 spektakle prezentujące osiągnięcia polskiego tańca, 6 spektakli dla dzieci w ramach tzw. Małych Warszawskich Spotkaniach Teatralnych i 4 pokazy towarzyszące. Spektakle festiwalowe prezentowane będą na deskach teatrów: Powszechnego, Studio, Dramatycznego, Polskiego, IMKA, Żydowskiego oraz w Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego.
Tak zapowiada się święto teatru w stolicy, bo jak mówi Maciej Nowak, szef Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego „każda europejska metropolia powinna posiadać taki prestiżowy festiwal teatralny”.
Po raz pierwszy przy doborze repertuaru, z inicjatywy Biura Kultury UM, współpracowała z Instytutem teatralnym Rada Programowa w składzie: Katarzyna Janowska (TVP Kultura), Joanna Krakowska ("Dialog"), Iwona Kurz (Instytut Kultury Polskiej UW), Tomasz Miłkowski ("Przegląd"), Jacek Sieradzki ("Dialog"), Bożena Suchocka (reżyserka teatralna).
Tradycyjnie, Warszawskie Spotkania Teatralne podzielone zostały na kilka nurtów tematycznych. Do Nurtu Głównego, najważniejszej części festiwalu, trafiły spektakle ze scen polskich, powstałe między grudniem 2010 a listopadem 2011. Jak zawsze też w Nurcie Głównym nie ma teatrów stołecznych, co nie oznacza naturalnie, że nie będzie można ich w ogóle oglądać w trakcie przeglądu.
Nurt Główny
W ramach Nurtu Głównego widzowie obejrzą 9 spektakli. Znalazły się tu głośne w ostatnim sezonie przedstawienia, podejmujące dyskusję z tradycją, a także będące diagnozami współczesności. Najbardziej oczekiwane to z pewnością: „Mickiewicz. Dziady. Performance” w reżyserii Pawła Wodzińskiego z Teatru Polskiego w Bydgoszczy i „Pan Tadeusz czyli ostatni Zajazd na Litwie” Mikołaja Grabowskiego z Narodowego Starego Teatru w Krakowie, rzecz o Polakach, szukających tożsamości w XIX-wiecznej tradycji.
Z Teatru Polskiego we Wrocławiu przyjadą: „Utwór o Matce i Ojczyźnie” Bożeny Keff, w reżyserii Jana Klaty, podejmujący ryzykowną dyskusję o polskiej martyrologii oraz uhonorowany w ciągu sezonu kilkunastoma nagrodami spektakl „Tęczowa Trybuna 2012” Pawła Demirskiego i Moniki Strzępki, ironicznie podchodzący do pseudobohaterów polskiej rzeczywistości.
A ponadto w Nurcie Głównym: „III Furie” Teatru Modrzejewskiej w Legnicy, na podstawie „Dzidzi” Sylwii Chutnik i na motywach „Egzekutora” Stefana Dąmbskiego w reż. Marcina Libery, „Jak być kochaną” Agnieszki Jakimiak (Bałtycki Teatr Dramatyczny w Koszalinie), „Joanna szalona. Królowa” w reż. Wiktora Rubina z Teatru im. Żeromskiego w Kielcach oraz „Judyta” Wojtka Klemma (Teatr Współczesny w Szczecienie) i „Wielki Gatsby” Michała Zadary (Teatr Polski w Bydgoszczy) z włoskimi przebojami z lat 60. i kompozycjami Beethovena.
====>>>> Przejdź do 2. strony