
Śmierć zawsze jest nie w porę. Ani świadomość kresu życia, który kiedyś musi nastąpić, ani szczera wiara w Boga i obietnicę życia wiecznego nie mają wpływu na fakt, że oddalamy od siebie myśl o śmierci. Człowiek chce żyć za wszelką cenę.
Zobacz także:
Artykuły
(229)
Galerie
(16)
Średnia ocen
(4.66)
Miejscowość: Rzeszów | Kraj: Polska
O mnie: ...po filozofii i dziennikarstwie
Ostatnie artykuły autora:
Sortuj komentarze:
Marek Bonarski 05.08.2007 13:00
Ciekawy tekst. Każdy chyba zastanawia się nad śmiercią i choć nie znajdziemy odpowiedzi dopóki sama do nas nie przyjdzie to jednak wciąż krążymy wokół niej jak ćmy wokół płomienia.
Marcin Nowak 05.08.2007 10:21
Do zatrzymania się... Nie wszyscy chcą przyjąć tą prawdę...
Piotr Adamczyk 04.08.2007 16:22
+
Czasem zastanawiam się, co może mi się przytrafić po śmierci. Czy istnieje jakiś raj lub piekło? Gdzie znajdę się po śmierci? Nie mogę wyobrazić sobie tego, że zostaję po prostu "odłączony od zasilania" i mnie nie ma na świecie.
Agata Pańczyk 04.08.2007 15:51
+ super! Piszesz: "Śmierć jest mało atrakcyjna – zamyka horyzonty, zamiast otwierać nowe możliwości. Otacza nas… a jednak wciąż jest daleko." i to jest kwintesencja naszej wiedzy o śmierci. Reszty nie poznamy... możemy czytać o życiu po śmierci i o ludziach idących w stronę światła, ale tak naprawdę nie wiemy nic...
Piotr T. Bogdanowicz 04.08.2007 15:30
(+) Świetny tekst, czytałem to z ogromną przyjemnością i zainteresowaniem. Im bardziej zagłębiałem się w jego treść, tym bardziej chciałem aby było on jeszcze dłuższy. Tak. Życie i śmierć niczym bliźnięta nierozerwalnie połączone ze sobą więzami krwi. Śmierć, czasem przychodzi nagle, bez ostrzeżenia, a czasem ona sama przygotowuje człowieka na swoje przyjście. Wszyscy dobrze wiemy, że jest ona niepodzielnie związana z życiem człowieka, a mimo to ciągle szukamy coraz to nowych dróg ucieczki przed nią. Szybki i energiczny postęp nauki i medycyny ciągle nie daje nam szans na uniknięcie siostry życia. Każdy w końcu kiedyś umrze. Jednak naszym zadaniem jest, aby to życie, które mamy, jeszcze przed śmiercią uczynić godnym naszego człowieczeństwa, jak najlepszym i jak najbardziej owocnym dla nas i dla innych.