Stać na brzegu i czekać to zadanie kobiet pracujących w porcie i uprawiających najstarszy zawód świata. Wypatrując w oddali białych żagli zwiastujących zarobek, prostytutki śpiewają o przygodach, które je spotkały i o marynarzach, których przypłynięcie zwiastowało nieraz nowy rozdział w życiu. „Antyszanty” są właśnie artystycznym wyrazem opowieści tych kobiet.

Zarówno reżyser, Jerzy Satanowski, jak i muzycy zespołu Kameleon Septet, którzy zapewnili oprawę muzyczną spektaklu, zgodnie przyznają, że nie lubią szant. Morskie klimaty są im zupełnie obce. Czy zatem stworzenie takie widowiska było pójściem nieco pod prąd własnym upodobaniom, a może raczej próba oswojenia węża morskiego? - Śpiewamy o kobietach. To im dedykujemy to, co robimy. Nasza muzyka jest uwielbieniem kobiecości, a nie morza i klimatu morskiego – argumentuje swój udział w przedsięwzięciu Hadrian Filip Tabęcki, założyciel „Kameleonów”.

Być może właśnie dystans do świata morskiego sprawił, że współpraca zaowocowała znakomitym show z piosenkami z tekstem Brechta, Osieckiej czy Kaczmarskiego. A co czeka na tych, którzy przyjdą posłuchać opowieści prostytutek portowych?