Wiadomości24 > Wydarzenia > Naoczny świadek > Akcja ratowania samobójcy w Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego

Pozycja materiału w rankingach:

#14182 wg odsłon (tygodniowy)

14182 miejsce

Dział: Naoczny świadek

Ocena: 33pkt

Oceń:

Akcja ratowania samobójcy w Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego

Dodał(a): Ewa Krzysiak
2011-04-29 18:34
Odsłon: 4183
Komentarzy: 8

Tagi:

Dzisiaj w godzinach popołudniowych byłam świadkiem próby samobójczej. Mężczyzna w wieku około 35 lat stanął na krawędzi postumentu znajdującego się na wysokości około 10 metrów. Najpierw zaczął tańczyć, później rozsypywał płatki kwiatów, a następnie rzucał książką. Jednocześnie przechylał się wielokrotnie przez balustradę i przymierzał się do skoku.

Mężczyzna zbliża się do krawędzi postumentu i szykuje się do skoku. / Fot. Ewa Krzysiak

Uczestnicząc w Kongresie Tańca w Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego, byłam świadkiem niecodziennego zdarzenia. Mężczyzna w wieku około 35 lat próbował popełnić samobójstwo.

Uwagę osób przebywających w BUW-ie zwrócił mężczyzna, który bardzo dziwnie się zachowywał. Stanął na krawędzi postumentu znajdującego się na wysokości około 10 metrów, tuż obok pomników patronów biblioteki. Najpierw zaczął tańczyć, później rozsypywał płatki kwiatów, a następnie rzucał książką. Jednocześnie przechylał się wielokrotnie przez balustradę i przymierzał się do skoku. Na oczach miał czarną opaskę.

Zobacz więcej zdjęć z tego zdarzenia

Sytuacja była na tyle niebezpieczna, że ochrona obiektu zabezpieczyła miejsce, usuwając z niego przebywające tam osoby i zamknęła drzwi, uniemożliwiając komukolwiek wejście i wyjście z obiektu. W tym samym czasie przybyła wezwana przez ochronę policja wraz z mediatorem, ratownicy medyczni oraz straż pożarna.

Służby ratownicze przybyłe na miejsce zdarzenia. / Fot. Ewa Krzysiak

Kiedy mężczyzna nadal wykonywał niebezpieczne ewolucje, przybyłe służby ratownicze podeszły do niego od tyłu i otoczyły go z kilku stron. Został sprowadzony na dół i wyprowadzony z budynku.

Osoby znajdujące się w BUWie odetchnęły z ulgą i powróciły do swoich zajęć.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Ewa Krzysiak

Artykuły (1005) Galerie (241) Średnia ocen (4.39)

Miejscowość: cały kraj | Kraj: Polska

O mnie: Piszę, czytam, obserwuję.Recenzuję książki i spektakle teatralne, przeprowadzam wywiady. Interesuje mnie człowiek,otaczający świat i mnóstwo innych spraw.Jestem w centrum interesujących wydarzeń. ewakrzysiak@interia.pl

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 8

Sortuj komentarze:

Tomasz Radek 11.05.2011 09:43

Ocena:

To smutne, kiedy pogoń za sensacyjnym tematem wypacza dziennikarzowi interpretację rzeczywistości. No i ile razy można "rzucać książką"? Na sznurku ją miał, czy co?

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ewa Toniak 07.05.2011 13:25

Ocena:

Nie rozumiem, jak to jest, że zebrani w BUWie specjaliści, choreografowie i teoretycy nie rozpoznali w performensie ( pionierzy awangardy: Maya Deren i John Cage na koszulce performera) akcji artystycznej, tylko gest autodestrukcji! Performens jest formą parateatralną, w której dochodzi do jednorazowej, niepowtarzalnej interakcji między artystą, a publicznością. Chodzi o przekroczenie granicy między sztuką a życiem. , co wyróżnia performance, to jego aspekt cielesny i podmiotowy. Często obiektem działań artystycznych performera jest jego własne ciało. Dla performera, autora spektakularnego, efemerycznego działania, istotnym jest kontakt z publicznością. Nie musi być oswojona z konwencjami zachowania w galerii – miejscem performance’u często jest przestrzeń publiczna, jak np. instytucje kultury, jak teatry, muzea czy biblioteki. Elementem istotnym działania jest zaskoczenie i transgresja, przekraczanie stabilnych przekonań i przyzwyczajeń znieczulonej przez „kulturę spektaklu” widowni. Polskie performerki, Karolina Wiktor (ur. 1979) i Aleksandra Kubiak (ur. 1978). znane jako grupa „Sędzia Główny” często w swoich akcjach badają granice własnej fizycznej wytrzymałości, poddają własne ciała drastycznym i bolesnym próbom, jak np. w 2009 r. we Wrocławiu elementem ich performance’u był kontakt ciała z rozbitym szkłem.
Performer nie musi uprzedzać widowni o swoim działaniu, jego wystąpieniom nie muszą towarzyszyć medialne zapowiedzi. Efemeryczność, incydentalność, zaskoczenie, a nawet szok są stałymi aspektami tej krytycznej aktywności obecnej w sztuce współczesnej od lat 70. XX w. Jaki wniosek? Wszyscy do BUWu, do kiążek!
Ewa Toniak, historyczka sztuki, kuratorka.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ewa Toniak 07.05.2011 13:21

Ocena:

Nie rozumiem, jak to jest, że zebrani w BUWie specjaliści, badacze choreografii i teoretycy tańca nie rozpoznali w performensie ( klasycy awangardy - Maya Deren i John Cage na koszulce performera!!! ) akcji artystycznej, tylko gest autodestrukcji! Performens jest formą parateatralną, w której dochodzi do jednorazowej, niepowtarzalnej interakcji między artystą, a publicznością. Chodzi w nim o przekroczenie granicy między sztuką a życiem. A to się przecież udało!
To, co wyróżnia performens, to jego aspekt cielesny i podmiotowy- często obiektem działań performera jest jego własne ciało. Najważniejszy - kontakt z publicznością. Nie musi być oswojona z konwencjami zachowania w galerii – miejscem performensu często jest przestrzeń publiczna, teatry, muzea czy biblioteki. W performensie liczy się zaskoczenie i transgresja, przekroczanie stabilnych przekonań i przyzwyczajeń znieczulonej przez „kulturę spektaklu” widowni. Polskie performerki, Karolina Wiktor (ur. 1979) i Aleksandra Kubiak (ur. 1978). znane jako grupa „Sędzia Główny” często w swoich akcjach badają granice własnej fizycznej wytrzymałości, poddają własne ciała drastycznym i bolesnym próbom, jak np. w 2009 r. we Wrocławiu elementem ich performance’u był kontakt ciała z rozbitym szkłem.
Performer nie musi uprzedzać widowni o swoim działaniu, jego wystąpieniom nie muszą towarzyszyć medialne zapowiedzi. Efemeryczność, incydentalność, zaskoczenie, a nawet szok są stałymi aspektami tej krytycznej aktywności obecnej w sztuce współczesnej od lat 70. XX w. Jaki wniosek? Dziennikarze, łowcy sensacji, do BUWu, do książek! Ewa Toniak, historyczka sztuki, kuratorka.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Justyna 05.05.2011 18:10

Ocena:

też byłam świadkiem tego performance'u, przemyślanego i przygotowanego wcześniej o czym świadczyło zachowanie artysty i świadków zdarzenia - uczestników konferencji w BUW. Zadaniem performera jest zaskakiwanie publiczności w przestrzeni publicznej, a najwyraźniej zadaniem redaktorów "wiadomości 24" jest zaskakiwanie czytelników poszukiwaniem sensacji o czym świadczy ton artykułu i błędne odczytanie sytuacji.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Anita Wach 05.05.2011 13:13

Ocena:

istnieje takie zjawisko jak performance, ten człowiek miał na koszulce wydrukowane napisy:John Cage i Maya Deren, wielcy artyści związani z muzyką i tańcem o których chciał wspomnieć,nikt nie zamierzał popełnić samobójstwa, to był, niebezpieczny ale jednak performance.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ewa Krzysiak 30.04.2011 13:06

Ocena:

link

Komentarz został ukrytyrozwiń

Zbigniew Kowalewski 30.04.2011 11:38

Ocena:

Ciekawe, dlaczego delikwent wybrał bibliotekę na miejsce swojej autoprezentacji. Na pewno chciał dorównać, a przynajmniej porównać z wielkością czterech wybitnych patronów Biblioteki UW.

Komentarz został ukrytyrozwiń

seba 30.04.2011 09:26

Ocena:

a mógł skoczyć jak Magik i nie marnować czasu ludzią

Komentarz został ukrytyrozwiń