Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

11775 miejsce

Architektura drewniana Maramureszu

Budowniczowie niezwykłych drewnianych cerkwi i strzegących obejść pięknie rzeźbionych bram tworzyli na tym terenie od średniowiecza. Osiągnęli w swoim fachu poziom mistrzowski i pozostawili po sobie prawdziwe arcydzieła ciesielstwa.

Brama maramoroska w Sapancie / Fot. Krystyna Nita„Jest kilka krajów w Europie, o których można mówić w superlatywach, gdy tematem jest sztuka ludowa, ale wszystkie muszą ustąpić pierwszeństwa Rumunii” - tak pisał wybitny historyk sztuki Józef Grabowski w swej książce Sztuka ludowa w Europie. Dalej pisze on: „Urzeka nas urok niekłamanej pierwotności tak różnej od tego, w czym dziś żyjemy i czym jesteśmy otoczeni. Regionem szczególnie uprzywilejowanym pod tym względem jest karpacki Maramuresz”. Cytowany autor, twórca Państwowego Instytutu Badania Sztuki Ludowej, kustosz Muzeum Etnograficznego w Warszawie miał na myśli budownictwo drewniane.
Ieud / Fot. Krystyna NitaIeud. Wnętrze świątyni / Fot. Krystyna NitaIeud. Wnętrze świątyni / Fot. Krystyna Nita
Jeśli chcemy odkryć perły architektury drewnianej, musimy się spieszyć. Maramuresz zmienia w zawrotnym tempie swoje oblicze. Jeszcze kilkanaście lat temu, w większości podgórskich wsi, zabudowa drewniana przekraczała 80 %. Dziś trudno rozpoznać Maramuresz, gdyż stał się on wielkim placem budowy. Rumuni są narodem na dorobku. Pracujący za granicą mieszkańcy budują, za zarobione tam pieniądze, ogromne, często w nie najlepszym guście, nowobogackie domy. Szpecą one krajobraz. Jedynie pięknie rzeźbione maramoreskie drewniane bramy, prowadzące do każdego obejścia, są świadectwem przywiązania do tradycji.

Tym bardziej warto poznać to, co wartościowe i piękne. Najbardziej okazałymi i oryginalnymi są tamtejsze świątynie, nazywane kościołami marmaroskimi. Na ich urok wywarła wpływ powikłana historia regionu oraz złożony charakter tutejszej kultury wiejskiej. Drewno jest nietrwałym materiałem. Istniejące w tych samych miejscach i o tych samych nazwach były przebudowane średnio, co cztery lub pięć wieków. Budowano je bezpośrednio na ziemi. Tylko niektóre z nich mają kamienne fundamenty.

Ieud / Fot. Krystyna NitaIeud / Fot. Krystyna NitaIeud / Fot. Krystyna Nita

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.