Arka Noego "Pan Krakers". Nowoczesna podróż przez historię polskiego rocka

Dodał(a): Rafał Gdak
2011-11-20 19:07
Odsłon: 2685
Komentarzy: 4

Tagi:

21 listopada ukazała się oficjalnie najnowsza płyta Arki Noego zatytułowana "Pan Krakers". O ile w przypadku poprzednich krażków zespołu można było mówić, że są ponadpokoleniowe, o tyle ten ostatni zasługuje na to miano szczególnie.

"Pan Krakers" to zbiór zagranych nowocześnie coverów takich zespołów, jak Tilt, Armia, Kult, Perfect czy Brygada Kryzys. Płytę rozpoczyna utwór "Runął już ostatni mur". Pierwsze dźwięki zwiastują prawidłowość, która nie opuści nas do końca - od Pana Krakersa (lub, jeśli ktoś woli Punk rockersa) nie można się oderwać.

Spiritus movens zespołu, czyli Robertowi Litzy Friedrichowi udała się rzecz niesamowita - stworzył antologię kluczowych dla polskiego rocka utworów, zaaranżował je dla dzieci i spowodował, że nasze uszy otrzymują energetyczną mieszankę wybuchową, która podnosi poziom adrenaliny.

"Pan Krakers" to dla mojego i wcześniejszego pokolenia sentymentalna podróż śladami najprzyjemniejszych wspomnień muzycznych. Szczególne wrażenie zrobił na mnie utwór "Spytaj Milicjanta", który w oryginale wykonywał zespół Dezerter. Nie jest łatwo oddać emocje, które przekazywali swym drapieżnym głosem najpierw Dariusz "Skandal" Hajn, a potem Robert "Robal" Matera. Paradoksalnie dzieciom z Arki Noego się to udało. A trzeba przypomnieć, że ironiczny tekst, którego refren nakazuje spytać milicjanta o słuszną drogę według prawa i porządku, ma swój ciężar gatunkowy.

Na płycie wystąpił cały skład Luxtorpedy oprócz Hansa. To poniekąd tłumaczy zarówno dobór utworów, jak i brzmienie krążka. Zespół musiał się zmierzyć z kanonem polskiego rocka i punk rocka. Mało tego, zamiast wkurzonego Robala, nostalgicznego Tomka Lipińskiego czy szyderczego Kazika, na wokalach pojawiły się dzieci. Wyzwanie było zatem ogromne. Smaku płycie dodają partie na instrumentach dętych w wykonaniu legendy yassu - Jerzego Mazzola.

Słuchając kolejnych utworów nie mogłem odpędzić się od myśli, że gdyby oryginalni wykonawcy mieli nagrać je w XXI wieku, zrobiliby to, jak Arka Noego. "Pan Krakers" to płyta soczysta, cholernie punk rockowa z jednej strony i bardzo nowoczesna z drugiej. Ot, paradoks podobny, jak w przypadku debiutu Luxtorpedy, który ukazał się w tym roku.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Rafał Gdak

Artykuły (773) Galerie (89) Średnia ocen (3.92)

Miejscowość: Lublin | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 4

Sortuj komentarze:

Łukasz Sporyszkiewicz 22.11.2011 16:14

Ocena:

Słucham tej płyty od dwóch dni i muszę przyznać że mam z nią problem. Po około dziesięciu przesłuchaniach materiału nie mogę dojść wg. jakiego klucza materiał został dobrany: czy to sentyment muzyków Luxtorpedy do utworów, punk rocka lat 80? Jeśli tak to co tam robi Oddział Zamknięty czy Perfect?
Ten album wydaje mi się pewnego rodzaju kompromisem, płyta wydaje się niejako "pęknięta". Po "Centrali" kończy się mteriał "starych" i zaczyna się typowo arkowa muzyka. Tutaj nie dziwi mnie wybór utworu Lecha Janerki, który się pięknie wpasowuje w arkową i dziecięcą poetykę.

Jednak co z pierwszą częścią płyty?Czy dzieci mogą brzmieć wiarogodnie w tekstach typu "Spytaj milicjanta", czy "Centrala"? Nie wiem. Jest takie zjawisko w kulturze masowej jak dorosłe dzieci. Można je często spotkać w sitcomach gdzie pięciolatki są mądrzejsze od rodziców i wszystkich dorosłych. Te pierwszych siedem utworów, z wyjątkiem "Psalmu 125" Izraela ze względu na treść tekstów wydają mi się niepasujące do dzieci, że wyśpiewywanych tekstów nie rozumieją, a utwór o zaufaniu do milicji jest dla dzieciaków równie leciwy jak Bitwa pod Grunwaldem.
Na szczególną uwagę zasługuje "Psalm 125", który jest pięknie zaśpiewany i po cichu lzę że dzięki tej płycie stanie się przebojem dziecięcych Mszy Św.,
Mimo pewnych rozterek nabędę ten album drogą kupna dla moich dzieci(chyba że Św. Mikołaj przyniesie) bo marzę o tym by wspólnie zaśpiewać "Niezwyciężonego" Armii lub "Runął już ostatni mur" Tiltu. Edukację dzieci czas zacząć. Tym bardziej że interpretacje klasyki punk rocka są naprawdę intrygujące.

Komentarz został ukrytyrozwiń