Batalia o obowiązkowy język angielski

Motywacja przy nauce jezyka obcego to podstawowa rzecz.
Nauka języka obcego to ponad wszelką wątpliwość jest procesem polegającym na zapamiętywaniu przede wszystkim określonych słówek i zwrotów. Różne reguły gramatyczne i ortograficzne są pomocne, ale bez nich też można nauczyć się języka obcego. Różne są jednak formy zapamiętywania - jedni muszą wielokrotnie powtarzać ( w pamięci lub na głos) inni wolą słuchać jak inni mówią. Ale wszyscy muszą utrwalić w pamięci określonych zasób aby móc posługiwać się innym językiem. Małe dzieci też słuchają języka ojczystego, ojczystego jak się już nasłuchają to zaczynają mówić. Jeśli ktoś zatem mówi, że on nie uczy się języka obcego na pamięć to jest on w błędzie , gdyż proces rejestracji w pamięci u niego przebiega w inny sposób. Obojętnie zatem jaką metodą uczymy się języka obcego, to wszystkie metody prowadzą do jednego - do utrwalenia w korze mózgowej odpowiedniej bruzdy, gdzie jest zapisana odpowiednia ilość słówek czy zwrotów, lub reguł gramatyczno-ortograficznych. Ktoś kto ma słabą pamięc nie jest w stanie nauczyć się języka nawet ojczystego. Dlatego też, przypatrując się niektórym naszym krajanom, można stwierdzić, że po polsku oni niezbyt dobrze mówią.

A ja bym się chciał uczyć słowackiego - w końcu mam tylko 30 km. do granicy. Jednak nie mam żadnej motywacji, bo się mogę spokojnie z nimi po polsku dogadać ;)

Barbaro, nie kryguj się, tylko napisz o swoich doświadczeniach :) Twoja sytuacja jest nietypowa, bo trafiłaś do kraju wielojęzycznego.

W Szwajcarii chcoano również wprowadzić angielski jako pierwszy obc język już od ....przeczkola.
Niektóre kantony nawet wprowadziły.
Obrzyli się SZwajcarzy- Helweci. Jak to ? Szwajcar ze Szwajcarem będzie musiał komunikować po angielsku ?

W niemieckojęzycznch kantonach pierwszm językiem ma być francuski. a we francukicj niemiecki. W końcu i w początku to języki narodowe oficjalne, u r z ę d o w e.
Dzieje się jakoś tak, że francofoni kiepsko mówią po niemiecku, a germanofoni radzą sobie po francusku, lub włosku. Tak więc jakoś się porozumiewają.
W woojsku jednak chłopc są wymieszani. I muszą się zrozumieć.
Toteż frankofoni odbywają najczęsciej służbę w niemieckojęzycznej części kraju i na odwrót.
Po debacie jednakże uznano, że angielski jest obcym językiem. gdy niemiecki francuski lub włoski " obcymi" sensu stricte nie są. więc mają pierwszeństwo.

A co do metod.
Gdy się jest dzieckiem, inne, gdy młodzieża, dorosłym , młodym, itdalej. to metody inne.
Im człek młodszy tym szybciej się uczy ale i szybciej zapomina język. który zostaje niejako "zjedzony" przez następny lingwinistyczny wysiłek.
Mam trochę doświadczeń własnych, ale czy to warto nudzić

Tak czy owak dzieci dwu języczne , albo trzy, są bystre, mają wygimnastykowany umysł i nie mają pewnych, niektórych kompleksów.

Grażyna, Daniel wyraźnie źle ocenił skuteczność takich kursów.
Ja mogę powiedzieć to samo, bo też uczyłam się angielskiego w szkole i potem na kursie i to było o kant stołu potłuc.

I pamiętam taką historię. Obóz młodzieżowy - jakiś zagraniczny turysta rozbił namiot na naszym terenie. Wszyscy chcieli z nim porozmawiać, ale kiepsko to tym wszystkim szło. Wtedy podszedł chłopak i przeszedł swobodnie na angielski. Oooo, ile on się musiał uczyć? Ja się uczyłam 3 lata i daleko mi do niego. Ja 8 i też nie ma o czym mówić. Ile się uczyyyłeś? Rok. Oooo! (zbierając szczęki z podłoża) a gdzie? (myśląc - to musi być genialna szkoła, rodzice kupią nam tam lekcje ;) Sam się nauczyłem - stwierdził i sobie poszedł.

Twój przykład też dowodzi, że język musi być do czegoś potrzebny. To jest różnica między POWINIENEM (bo opłaci mi się to w przyszłym życiu zawodowym) a MUSZĘ (bo Ci ludzie obok właśnie mówią w tym języku, bo ten ciekawy film jest właśnie w tym języku). Powinienem to bardzo kiepska motywacja.

Szybciej języka nauczy się człowiek, który się osłucha, czy to na żywo, czy w telewizji, na czymś, co go naprawdę W TYM MOMENCIE interesuje, a potem widząc, czego mu brakuje (w znaczeniu, co jest mu potrzebne) uzupełni to sobie, niż człowiek uczony języka na lekcjach.

Swoją drogą jeśli chcesz, to możesz zapytać np. w Archibaldzie o ludzi awanturujących się podczas procesu rekrutacji "ależ mój syn jest już na wyższym poziomie, bo oni już doszli do present perfect continuous!". I co z tego, skoro umiejętności synka nie są wystarczające ani do zapytania o drogę, ani do porozmawiania o czymkolwiek, a jego zdolność rozumienia języka jest niższa niż w przypadku średniointeligentnego psa.

Obowiązkowe lekcje to kanał. Taki sam jak nieprzydatne wieloletnie lekcje rosyjskiego, czy równie nieprzydatne wieloletnie posyłanie dzieci na kursy językowe.
Lekcje miałyby sens, gdyby zostały przygotowane jako dodatek do czegoś, co dzieci zaciekawi.
Dlatego moim zdaniem filmy, czy wręcz kreskówki po angielsku mogłyby być puszczane z krótką lekcją powiązaną z tematem, puszczaną wcześniej. Ale normalne lekcje? Bez żartów.
I język przekazywany przez TV miałby szansę dotrzeć także do biednych dzieci, bo telewizor z publicznym programem nie jest aż takim luksusem jak nauczyciel angielskiego.
Tylko podstawą jest to, żeby dzieci tę wiedzę wchłonęły nawet nie zauważywszy, że to lekcja.

wkowanie slowek xD dobre, dobre:D slowka ktore pamietam i ktorymi sie posluguje to te z angielskich tekstow, ktore przeczytalam, lub te ktore na kursie sie czesto powtarzaly i w ogole przez okres mojej nauki czesto sie powtarzaly.
To, co wkujesz raz dwa zapominasz i nie ma na to rady - dlatego z jezykiem trzeba obcowac, a nie wkowac nie wiadomo co, po co i jak.

Wkuwanie słówek? A po co? Uczyłem się angielskiego w jednej szkole, w drugiej, na kursach. Dostałem jakieś tam podstawy, ale wypowiedzieć się w obcym języku nie umiałem, a i rozumieć niewiele rozumiałem. Ale komuna się skończyła i na polski rynek weszły telewizje kablowe z bogatą ofertą kanałów anglojęzycznych. Ktoś pamięta jeszcze Sky One, Sky Movies itp?

Zacząłem spędzać całe dnie przy telewizorze, oglądając filmy i programy w wersji oryginalnej, z angielskimi napisami. Po pewnym czasie się osłuchałem, zacząłem rozumieć coraz więcej. Jak czegoś nie złapałem, słownik w rękę i sprawdzałem, ale nic nie kułem na pamięć. Można powiedzieć, że mój angielski wyhodowałem między innymi na programach typu "Cops" :) Może dlatego mam specyficzne czasami słownictwo :)

W czasie inwazji na Kuwejt i pierwszej wojny w Zatoce na angielskim w liceum oglądaliśmy CNN. I to ja tłumaczyłem komentatora, bo profesorka od angielskiego niezbyt dobrze rozumiała amerykański akcent...

Potem nastał czas Internetu. Te 14 lat spędzone w sieci to kolejny skok jakościowy mojego angielskiego. Słownictwo z wszelakich dziedzin, bez wkuwania, zawitało w mojej głowie.

Nie mam żadnego oficjalnego certyfikatu, nawet FCE. Ale pracuję między innymi dla amerykańskiej kancelarii prawnej, gdzie 80% opinii piszę po angielsku. Moje teksty sprawdzane są przez proofreadera - i nie znajduje u mnie więcej błędów niz u innych osób - owszem też robię błędy, ale głównie dotyczą one braku lub nadmiaru "the" i "a" :)

I teraz najciekawsze - ja NIE ZNAM zasad angielskiej gramatyki :) Jeśli ktoś każe mi nazwać czasy, którymi się posługuję lub opisać zasady ich stosowania - nie dam rady. Ja po prostu mówię i pisze po angielsku, podobnie jak po polsku - bez skupiania się na tym jakiej formułki użyć i jak to nazwać. Pracuję z ludźmi, którzy mówią lepiej, mają większy zasób form gramatycznych itp. ale proporcje czasu jaki oni zainwestowali w naukę, wkuwanie, do tego, gdy ja "bawiłem" się przy TV czy Internecie są nieporównywalnie lepsze na moją korzyść. A i tak wygrywam z nimi w "dziwnym" słownictwie...

Jestem żywym przykładem na to, że języka można się nauczyć praktycznie, bez mozolnych kursów i rycia słów na pamięć.

hehe. właśnie wrróciłam ze spaceru, atu pod domem dwa autobsy estońskie w wielkim kłopocie. Mają mapę , maja gps. Ale, akurat rozkopano ulice i jest przejazd przez miejsce gdzie te autobusy sie nie zmieszcza. Deliberują, machaj rękami ale po niemiceku nikt nie może się dogadać. w tym zaułku nikt też po angielsku. Nieśmiało spytałam po rosyjsku czy może ktoś z nich po rosyjsku umie to pokaże im drogę na parking, a do hotelu skrót na piechotę.
Jakież było zdziwienie i uciecha. Dada. gawarim po ruski, kanieszno.

:)
Za Grażyną.

Ja optuję za chińskim. Filmy z chińskim lektorem, choć raz bądźmy w awangardzie:)

Iwona, teraz WSZYSTKIE filmy, zawsze, są z lektorem. Wielu ludzi to irytuje.
Jeśli ktoś chce mieć z napisami, to musi dodatkowo płacić (tego biedna wieś nie przekroczy) a i opcje płatne wyglądają bardzo smętnie.
Wystarczy, że w telewizji ogólnodostępnej wprowadzonoby chociaż część filmów z napisami, o sensownych porach (nie wtedy, kiedy dzieci są w szkole). Cały ranek i wczesne popołudnie należałyby do babć i dziadków niepodzielnie :) A w reszcie czasu po prostu filmy w wersjach oryginalnych wspomagane tylko napisami stanowiłyby zauważalny fragment propozycji. To już by wiele dało.