Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

34655 miejsce

Belly dance, czyli jak pokochać swoje ciało

Taniec brzucha - obecnie jedna z najbardziej popularnych (wśród kobiet) form aktywnego spędzania wolnego czasu. Zanim zdecydujemy się na rozpoczęcie kursu, dowiedzmy się trochę o początkach, historii i podstawowych zasadach tego stylu.

 / Fot. PAP Andrzej RybczyńskiHistoria tańca arabskiego, wschodniego (po arabsku raks al.-sharki), bo tak brzmi formalna i poprawna nazwa tańca brzucha, ma wiele różnorodnych korzeni. Wszystkie jednak sprowadzają się do celebrowania kultu kobiety i jej płodności oraz odnoszą się do zmian pór roku i związanych z nimi procesów zachodzących w przyrodzie. Najbardziej popularną wersją początków tańca arabskiego jest świat starożytnego państwa Sumerów. To właśnie tam, ku czci boginii Isztar, kobiety mogły ukazać swoją seksualność i zmysłowość, dziękując przy tym za dar płodności jakim zostały obdarzone.

Często taniec arabski kojarzony jest z religią islamu. Jest to błędne stwierdzenie. Oczywiście taniec brzucha początkowo był tańcem świątynnym, ściśle związanym z religią i bogami, w których istnienie wierzyła ówczesna ludność lecz religii islamu wtedy jeszcze nie było.

Rozwój tańca arabskiego przypada na czas świetności Egiptu, władanego przez faraonów. W tym czasie kobiety tańczyły dla siebie lub dla innych kobiet, uznając to za jedną z niewielu rozrywek, która pozwalała im docenić piękno swojego ciała oraz leczyć wiele kobiecych dolegliwości. Później, taniec ten przeszedł swój kryzys ideologiczny, stając się uciechą mężczyzn spędzających czas w haremach i innych domach publicznych. Przełomem, który możemy uznać za wielkie entree tańca arabskiego na światowe sceny był rok 1893. Podczas światowych targów w Chicago wystąpiła urocza tancerka znana pod pseudonimem Little Egypt i podbiła serca publiczności.

Należy pamiętać, iż istnieje wiele odmian tańca arabskiego i każda z nich ma swoją legendę, w której doszukać się możemy prawdziwych odnośników nawiązujących do historii starożytnej.
Przede wszystkim podstawowym stylem tańca arabskiego jest styl klasyczny, bardzo wyrafinowany, który wykształcony został na dworach Imperium Otomańskiego; następnie styl Kahaleeji, odmiana pochodząca z Arabii Saudyjskiej i Zatoki Perskiej. Odmiana ta charakteryzuje się dużym wykorzystaniem ruchów rąk. Istnieje również styl Baladi, styl ludowy, bardzo skoczny.

Przykładami może być również styl uliczny (praktykowany wiele lat temu), zwany Ghawazee, wykonywany przez kobiety z niższych klas społecznych (jego ruchy są bardziej proste, odnoszące się do przeciętnego widza stojącego na ulicy, często też wulgarne z oczywistym podtekstem erotycznym). Ta odmiana powstała przede wszystkim jako odpowiedź na "droższą konkurencję" tańczącą na dworach królewskich. Jednakże trzeba zaznaczyć, iż rodzaje tego tańca wciąż ewoluują.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.