Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

156262 miejsce

"Benjamin Button" - opowieść o zmaganiu się z samotnością

„Ciekawy przypadek Benjamina Buttona” to melancholijny obraz oparty na motywach opowiadania Scotta Fitzgeralda. To opowieść o człowieku, który rodzi się jako 80-letni staruszek, by następnie młodnieć wraz z upływem czasu.

Plakat reklamowy filmu. / Fot. Materiały dystrybutoraBenjamin Button (nominowany do Oscara Brad Pitt) zostaje porzucony przez ojca przerażonego jego odmiennością, a następnie przygarnięty przez opiekunkę z domu starców – Queenie (także nominowana Taraji P. Henson). Poznaje tam Daisy (Cate Blanchett), wnuczkę jednej z pensjonariuszek. Zawiązuje się między nimi nić przyjaźni, która później przerodzi się w silne uczucie. W miłość, która musi walczyć z czasem, która rozwinie się dopiero, gdy bohaterowie spotkają się w połowie drogi życiowej, przy czym każde z nich będzie dążyć w innym kierunku.

Oglądając „Benjamina” warto zapomnieć o trzynastu nominacjach do Oscara. Budują one zbyt wysokie oczekiwania, które nie zostają w pełni spełnione. Obraz Davida Finchera to film dobry, ale nie wybitny. Trudno porównywać go z zeszłorocznymi czarnymi końmi, ponieważ ma zupełnie inną dynamikę. Akcja rozwija się bardzo powoli, obraz momentami nuży, i chociaż ani razu nie spojrzałam podczas projekcji na zegarek, czułam zmęczenie spowodowane brakiem punktów zwrotnych w filmie. Dwie i pół godziny seansu to chyba jednak trochę za długo.

Ale wracając do zalet, niewątpliwym atutem obrazu jest doskonałe aktorstwo. Odtwórcy ról pierwszoplanowych – Brad Pitt i Cate Blanchett stworzyli barwne, prawdziwe postacie, których dramaty potrafią poruszyć widza. A trzeba przyznać, że Pitt miał do wykonania naprawdę trudne zadanie, zaś wywiązał się z niego znakomicie. Nie zawiódł także drugi plan – Tilda Swinton tchnęła życie w epizodyczną rolę znudzonej mężem Elizabeth Abbott, zaś Taraji P. Henson stworzyła postać ciepłej i kochającej opiekunki Buttona.

Oklaski należą się także za kostiumy i scenografię, wprowadzające doskonale w realia epoki i budujące klimat „Benjamina”. Film także słusznie otrzymał nominację do Oscara za najlepszą charakteryzację. Natomiast odniosłam wrażenie, że Fincher nie wykorzystał w pełni potencjału drzemiącego w opowiadaniu Fitzgeralda. Poza pewnymi nietypowymi sytuacjami wynikającymi z odwróconego biegu życia Benjaminowi egzystencja mija podobnie jak innym ludziom.

Dla mnie „Ciekawy przypadek Benjamina Buttona” to fascynująca opowieść o zmaganiu się z samotnością, uciekającym czasem i nieubłaganym losem. W filmie Finchera padło wiele sentencji skłaniających do refleksji. Mnie najbardziej poruszyła wypowiedziana przez Pigmeja, mówiąca iż, ludzie różniący się od innych, odmienni zawsze będą cierpieli samotność i odrzucenie, ale pozostali też się czują samotni, tylko że w nich budzi to lęk.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (2):

Sortuj komentarze:

  • Autor usunął profil
  • 08.02.2009 22:31

za obiektywizm i lekkie pióro

Komentarz został ukrytyrozwiń
  • Autor usunął profil
  • 08.02.2009 22:30

bardzo zgrabna recenzja, płynnie się czyta, rzeczywiście 13 nominacji do Oscara stawia bardzo wysoką poprzeczkę, chyba nawet wyższą niż film zdoła przeskoczyć

Komentarz został ukrytyrozwiń

Dziękujemy za Twoją aktywność w serwisie wiadomosci24. Do zobaczenia niebawem w innym miejscu.

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl
#PRZEPROWADZKA: Dowiedz się więcej

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.