
Spacerując ostatnio po lesie dostrzegłem biedronkę wygrzewającą się na złotym liściu w promieniach listopadowego słońca. Była przepiękna. Przypomnianym sobie natychmiast słowa popularnej piosenki o biedronce, a myśli moje pobiegły w stronę beztroskiego dzieciństwa.
Do tajemniczego ogrodu przy domy dziadków. Do cienistej altany, rozłożystych drzew, kolczastych krzewów agrestu. Wszechobecnych wróbli, nisko latających jaskółek, kolorowych sikorek, kotów polujących na pająki i czerwonych biedronek spacerujących cierpliwie po liściach i gałązkach. Co wiem o biedronce? Zdałem sobie sprawę, że w zasadzie nic nie wiem o tym znanym od zawsze żyjątku.
Jak się okazuje odmian biedronkowatych jest przeszło 5,2 tysiąca gatunków na całym świecie, w Polsce ok. 80. Żywią się mszycami, dlatego wykorzystywane są w biologicznym zwalczaniu tych szkodników. Mnożą się bardzo szybko i mogą dawać 2 - 4 pokolenia rocznie. Zimę przeżywają owady dorosłe, gromadząc się setkami, a nawet tysiącami w różnych miejscach - pod ziemią, w budynkach czy pod korą drzew.
Czułki biedronek są przeważnie krótkie lub bardzo krótkie. Na ich końcach występuje buławka. Biedronki mają charakterystyczne zarośla szczękowe o kształcie toporków. Głowa szeroka, wchodzi w przedplecze. Zaniepokojone chrząszcze wydalają poprzez stawy nóg hemolinfę o żółtym zabarwieniu, która ma trujące właściwości.
Jednym z przedstawicieli jest biedronka - owad o długości ok. 6 mm, pokryty pokrywami skrzydłowymi w kolorze czerwonym lub pomarańczowym, nakrapianymi kontrastowymi plamkami. Biedronki odżywiają się owadami roślinożernymi, są zatem z punktu widzenia człowieka pożyteczne.

W Polsce najpowszechniej występuje biedronka siedmiokropka (Coccinella septempunctata) – potocznie nazywana Bożą Krówką. Ciało ma owalne, wypukłe, od 5–8 mm długości. Głowa i przedplecze czarne z białą plamką na każdym boku. Na czerwonych pokrywach skrzydeł siedem wyraźnych, czarnych kropek - trzy na każdej pokrywie i jedna u nasady pokryw. Odnóża czarne.
Biedronka odżywia się mszycami oraz innymi szkodnikami roślin. Z tego powodu jest mile widziana u ogrodników. Drapieżne są zarówno larwy jak i dorosły owad. Dorosła biedronka zjada kilkadziesiąt mszyc dziennie, a larwa zjada kilkaset mszyc w ciągu swojego rozwoju.
Składa żółte, owalne jaja w liczbie ok. 40 sztuk na różnych częściach roślin zaatakowanych przez mszyce.
Chrząszcz ten przebywa wszędzie tam, gdzie w dużych ilościach występują mszyce. Biedronka najczęściej zamieszkuje pola, łąki, miejskie parki, sady oraz ogrody.