Facebook Google+ Twitter

Bitwa pod Wizną. Dziś 71. rocznica Polskich Termopil

Dzisiaj przypada 71. rocznica bitwy pod Wizną. Była ona największym starciem w ramach kampanii wrześniowej i przyniosła Niemcom znaczące straty. Wizna była jednym z pierwszych miejsc zaatakowanych przez agresora.

Przygotowania do bitwy


Bitwa nad Wizną / Fot. Wikipedia CommonsNa odcinku Narwi i Biebrzy budowę umocnień ochronnych rozpoczęto już wiosną 1939 roku, już wtedy bowiem spodziewano się niemieckiego ataku z obszaru Prus Wschodnich. W ich skład wchodził odcinek obronny pod nazwą Wizna. Wybudowano 6 ciężkich i 6 średnich schronów bojowych zamykających drogę z Łomży do Białegostoku i do Zambrowa, a stamtąd do Warszawy. System umocnień został uzupełniony o zapory przeciwczołgowe i stanowiska dla piechoty. Jednakże budowy schronów nie ukończono z powodu wybuchu wojny.

Tworzenie nowego odcinka bojowego


W sierpniu 1939 roku do obsady schronów została wyznaczona 3 kompania ciężkich karabinów maszynowych z batalionu „Sarny” Korpusu Ochrony Pogranicza (KOP). Była to formacja elitarna, która miała przetrwać w trudnych warunkach bojowych. Kompanią dowodził młody oficer bez doświadczenia bojowego - kapitan Władysław Raginis. Formalne dowództwo nad odcinkiem "Wizna", objął on 2 września 1939 roku. Miał on do dyspozycji 720 żołnierzy - 20 oficerów i 700 szeregowców.

Odcinek "Wizna" rozciągał się prostopadle do rzeki Narew, na długości ok. 9 km, a także posiadał 3 pozycje wysunięte na ok. 10km w dół rzeki. Razem do obrony pozostawał obszar nieco ponad 100 kilometrów kwadratowych terenów bagiennych, które miały stanowić naturalną zaporę przed nieprzyjacielem. Niestety, pogoda nie sprzyjała - było sucho i czołgi mogły poruszać się bez najmniejszego trudu.

Kapitan Raginis - dowódca polskich Spartan


kapitan Władysław Raginis / Fot. Wikimedia CommonsUrodził się 27 czerwca 1908 roku w Dźwińsku (teren dzisiejszej Łotwy). Zmarł 10 września 1939 roku. Był kapitanem Korpusu Ochrony Pogranicza. Po ukończeniu Gimnazjum w Wilnie, w 1927 wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie k. Ostrowi Mazowieckiej. Po jej ukończeniu, kontynuował edukację wojskową w Oficerskiej Szkole Piechoty, którą ukończył w stopniu podporucznika latem 1930. Następnie pełnił służbę w 76 Pułku Piechoty w Grodnie, jako dowódca plutonu. W połowie lat 30. pełnił również funkcję instruktora-wykładowcy w Szkole Podchorążych Piechoty, której był absolwentem. W 1939, w formie wyróżnienia, otrzymał przydział do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy 3 kompanii batalionu ciężkich karabinów maszynowych "Sarny", pod komendą ppłk. Nikodema Sulika. 27 sierpnia 1939 obsadził wraz ze swoją kompanią schrony bojowe twierdzy Osowiec.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (3):

Sortuj komentarze:

Pani Magdo dziękuję. Niestety, jest wielu zapomnianych bohaterów w naszej historii. Stwierdzam to ze smutkiem jako historyk, niemniej mam jednak nadzieję, że będę mogła czasem jeszcze przybliżyć sylwetki i dzieło innych "zapomnianych"...

Komentarz został ukrytyrozwiń

Świetnie , że pani przypomniała o bohaterach spod "Wizny" i ich dowódcy kpt. Raginisa. To było rzeczywiście bohaterstwo na miarę starożytnych Termopil 5*

Komentarz został ukrytyrozwiń

Powiem krótko: chwała bohaterom. Garstka ludzi zatrzymała wielką potęgę, a to wielki sukces.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.