"Black Swan" - w poszukiwaniu Czarnego Łabędzia

Dodał(a): Marcin Napora
2011-01-11 12:01
Odsłon: 4132
Komentarzy: 3

Tagi:

Darren Aronofsky nakręcił uderzający i efektowny film, łączący w sobie cechy kina artystycznego i komercyjnego - potwierdza to znakomite przyjęcie zarówno przez krytyków jak i publiczności za oceanem.

miniatura plakatu filmowego źródło: wikipedia http://en.wikipedia.org/wiki/Black_Swan_(film) / Fot. movie poster

Punktem wyjścia "Czarnego łabędzia" jest przełomowy moment w życiu i karierze jednej z czołowych tancerek, wiodącego nowojorskiego baletu. Niewinna i nad wyraz subtelna Nina (fenomenalna Natalie Portman), ma szansę zdobyć uznanie, dojrzeć i złożyć artystyczny świat u swych stóp. Ale musi podjąć się arcytrudnej roli - wcielić się w postać jednocześnie: białego (co przychodzi jej naturalnie) i czarnego (co nastręcza dużych trudności) łabędzia. Aby tego dokonać, będzie musiała zmierzyć się ze zdradliwym artystycznym otoczeniem, toksycznym wpływem nadopiekuńczej matki oraz - przede wszystkim - z własnym wnętrzem. I ta właśnie podroż wgłąb siebie, w przestrzeń własnych lęków, ukrytych pragnień i imaginacji jest głównym motorem akcji w filmie.

"Black Swan" to bardzo sugestywny i wciągający thriller, taki wdzierający się do świadomości widza i pozostający w niej jeszcze jakiś czas po seansie. Nawet (a może zwłaszcza) widza, któremu obcy jest balet i otoczka z nim związana. Film Aronofsky'ego wyróżnia pierwszorzędne aktorstwo, a kreacja Natalie Portman jest powalająca i chyba przełomowa. (Przygotowując się do tej roli straciła sporo kilogramów by zyskać bardziej anorektyczny wygląd). Świetnie aktorsko wypadła również Mila Kunis dotychczas kojarzona raczej z bardzo lekkim kinem, dla niezbyt wymagającego widza.

Tematycznie "Czarny Łabędź" spina klamrą różne klimaty i wrażliwości znane z wcześniejszych kinowych dokonań Aronofsky'ego. Mamy i chęć podążania za własnymi żądzami i uzależnieniami znaną z "Requiem for A Dream", i totalne poświęcenie sprawom związanym z wykonywanym zawodem z "Zapaśnika", a także ukazanie zdewastowanej chorymi obsesjami psychiki, znane z "Pi". Fakt, że najnowszy obraz niewiele nowego wnosi do spuścizny reżysera, można wybaczyć tylko dlatego, że udało się to autorowi zebrać w ładną, zgrabną całość. Można chyba potraktować ten film, jako zamknięcie pewnego etapu w twórczości reżysera.

Muzyka nie powala, biorąc pod uwagę potencjał muzyki Czajkowskiego, ale też dzięki temu nie odwraca uwagi od tego co się dzieje na ekranie. I to dobrze, bo zdjęcia Mathew Libatiqe'a są rewelacyjne. Natomiast to czego mi zabrakło w tym filmie, to jakiegoś elementu zaskoczenia co do głównego przesłania. Reżyser niestety nie spróbował zmierzyć się z klasyką i nie chciał nic pokombinować z przesłaniem zapożyczonym z baletu - mimo, że aż się o to prosiło.

"Jedyną osobą na stojącą Ci na przeszkodzie jesteś Ty sama" - mówi Thomas (w tej roli Vincent Cassel) artystyczny mentor Niny Sawyers. Czy jedyną przeszkodą na drodze Natalie Portman do Oscara dotychczas była ona sama? Dowiemy się pod koniec Lutego na gali w Kodak Theater. Dowiemy się również, czy akademia w końcu doceni samego autora filmu, a pierwszym sygnałem będą Złote Globy, do których "Black Swan" dostał cztery nominacje (w tym dla najlepszego filmu i reżysera).

Polska premiera planowana jest dopiero na 21 stycznia br. (w USA film wyświetlany jest od września).
Muzyczny trailer jako przedsmak tu: