Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

36008 miejsce

Blokowanie dostępu do niektórych stron w internecie

  • Źródło: Gość dnia
  • Data dodania: 2010-02-10 08:43

Opinia prawna w sprawie zgodności art. 7 ust. 4 pkt 3 projektu ustawy o wspieraniu rozwoju i usług sieci telekomunikacyjnych (druk sejmowy nr 2546) z Konstytucją RP

Warszawa, dn. 8 lutego 2010 r.
BAS WAUiP 68/10

Pan Poseł
Janusz Piechociński
Przewodniczący
Podkomisji nadzwyczajnej
do rozpatrzenia rządowego projektu
ustawy o wspieraniu usług
i sieci telekomunikacyjnych (druk nr 2546)

Opinia prawna w sprawie zgodności art. 7 ust. 4 pkt 3 projektu ustawy o wspieraniu rozwoju i usług sieci telekomunikacyjnych (druk sejmowy nr 2546) z Konstytucją RP

I. Tezy opinii
(1) Art. 7 ust. 4 pkt 3 projektu ustawy o wspieraniu rozwoju i usług sieci telekomunikacyjnych (druk nr 2546) w części odnoszącej się do blokowania dostępu do określonych treści zawartych w Internecie jest niezgodny z art. 54 ust. 1 
w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Prowadzi bowiem do ograniczenia wolności pozyskiwania informacji zawartych na stronach internetowych podlegających obowiązkowi blokowania w sposób, który nie mieści się w konstytucyjnych standardach ograniczania wolności i praw uregulowanych w art. 31 ust. 3 konstytucji.
(2) Opiniowany przepis jest również niezgodny z wyprowadzaną z art. 2 konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, gdyż sformułowany został 
w wyjątkowo nieostry sposób, znacznie utrudniający adresatom jego stosowanie.
(3) Nie można stwierdzić niezgodności omawianego przepisu z art. 54 ust. 2 konstytucji, gdyż art. 7 ust. 4 pkt 3 projektu nie zawiera rozwiązań o charakterze cenzury prewencyjnej. Tymczasem art. 54 ust. 2 zakazuje w zdaniu pierwszym jedynie cenzury prewencyjnej środków społecznego przekazu.

II. Przedmiot opinii
Przedmiotem niniejszej opinii jest ocena zgodności art. 7 ust. 4 pkt 3 projektu ustawy o wspieraniu rozwoju i usług sieci telekomunikacyjnych (druk nr 2546) 
z Konstytucją RP. Przepis ten odnosi się do warunków świadczenia przez jednostkę samorządu terytorialnego usługi do dostępu do Internetu na podstawie przepisów projektowanej ustawy. Zgodnie z art. 7 ust. 1 projektu usługa ta może być świadczona bez pobierania opłat lub w zamian za opłatę niższą niż cena rynkowa, 
po spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 5 oraz art. 6 ust. 1, 
i uzyskaniu zgody Prezesa UKE. Z kolei opiniowany art. 7 ust. 4 pkt 3 określa niektóre elementy decyzji Prezesa UKE, w której zezwala się na świadczenie tego typu usługi. Do elementów tych należy określenie warunków świadczenia usługi dostępu do Internetu, w tym maksymalny czas, po upływie którego następuje zakończenie połączenia, oraz obowiązek blokowania dostępu do treści zakazanych dla dzieci lub młodzieży lub sprzecznych z publicznym charakterem zadań realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego.
Wątpliwości Zleceniodawcy dotyczą konstytucyjności ustanawianego przez powyższą regulację obowiązku blokowania dostępu do określonych stron internetowych. Konkretnie wskazane zostały następujące potencjalnie naruszone normy konstytucyjne:
art. 54 ust. 1, zgodnie z którym każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji,
art. 54 ust. 2 zd. 1, zgodnie z którym cenzura prewencyjna środków społecznego przekazu oraz koncesjonowanie prasy są zakazane,
art. 2 w zakresie, w jakim regulacja ta ustanawia tzw. zasadę określoności przepisów prawa.
Należy zauważyć, że autorzy projektu z druku nr 2546 w uzasadnieniu 
w ogóle nie odnoszą się do kwestii potrzeby oraz celu wprowadzenia rozwiązania prawnego z art. 7 ust. 4 pkt 3. Zważywszy na szczególną doniosłość tego przepisu, co ukazuje dalsza część opinii, ów brak stanowi poważny mankament uzasadnienia. Znacząco utrudnia on poznanie intencji projektodawców w zakresie przyjęcia omawianego przepisu. Trzeba jednak zauważyć, że brak uzasadnienia 
nie uniemożliwia dokonania oceny konstytucyjności art. 7 ust. 4 pkt 3. 
Wydaje się, że wnioski płynące z niniejszej opinii zachowałaby aktualność nawet wówczas, gdyby projektodawcy szczegółowo uzasadniliby potrzebę wprowadzenia tego przepisu.

III. Problem wolności pozyskiwania informacji oraz zakazu cenzury prewencyjnej

1. Uwagi ogólne
Rozpoczynając rozważania dotyczące zgodności art. 7 ust. 4 pkt 3 projektu 
z druku nr 2546 z szeroką pojętą wolnością środków społecznego przekazu, trzeba stwierdzić, że w porządku konstytucyjnym RP wolność mediów posiada szczególne znaczenie. Art. 14 konstytucji, zgodnie z którym Rzeczpospolita Polska zapewnia wolność prasy i innych środków społecznego przekazu, wprowadza kwestię wolności mediów w krąg podstawowych zasad ustrojowych Państwa. Jest to rozwiązanie wyjątkowe we współczesnym konstytucjonaliźmie, gdzie za wystarczający standard uznaje się gwarantowanie tej wolności w katalogu praw i wolności jednostki. 
I choć art. 14 - tak jak i inne zasady ustrojowe zawarte w I rozdziale Konstytucji RP – nie posiada nadrzędnej mocy prawnej wobec innych norm konstytucyjnych, to rzutuje na wykładnię powiązanych z nim postanowień z konstytucyjnego rozdziału dotyczącego wolności i praw, z których podstawową rolę odgrywa całość art. 54. Dokonując interpretacji tych przepisów, należy bowiem uwzględnić szczególną doniosłość ustrojową wolności mediów w ustroju RP.
Druga z uwag wstępnych odnosi się do zakresu podmiotowego pojęcia „środków społecznego przekazu”, którym posłużono się konstruując zarówno art. 14, jak i art. 54 ust. 2 Konstytucji. Problem dotyczy bowiem odpowiedzi na pytanie, 
czy mieści ono w sobie również Internet, którego istnienia, jak słusznie wskazano 
w literaturze prawniczej, ustawodawca konstytucyjny wprost w tekście konstytucji 
nie przewidział. W doktrynie prawa brak jest pełnej zgodności w zakresie definicji powyższego pojęcia, co oznacza, że wciąż jest ono stosunkowo niejasne. 
W orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie generalnie preferuje się jednak jego szeroką wykładnię, co pozwala uwzględnić Internet w katalogu środków społecznego przekazu. B. Banaszak wskazuje nawet, że cel publikacji internetowych 
„jest z reguły analogiczny do publikacji prasowej”, postulując tym samym rozciągnięcie na informacje rozpowszechniane w Internecie szczególnych regulacji konstytucyjnych poświęconych wolności prasy. Pomijam jednak komentarz do tego interesującego poglądu, gdyż wykraczałby on poza ramy niniejszej opinii.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Dziękujemy za Twoją aktywność w serwisie wiadomosci24. Do zobaczenia niebawem w innym miejscu.

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl
#PRZEPROWADZKA: Dowiedz się więcej

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.