Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

8913 miejsce

Bóg - Natura - Metawszechświat

Koncepcje panteistyczne w rodzimowierstwie słowiańskim.

Religie towarzyszą człowiekowi od zarania dziejów, a ich powstanie nie jest zwykle procesem natychmiastowym. Zazwyczaj nie powstają one z dnia na dzień, lecz kształtują się na przestrzeni wieków, starając się w zrozumiały sposób opisać otaczający daną grupę społeczną świat (obszar ziemi, na której dana społeczność żyje, dotyczące ją prawa natury). To niejako efekt naturalnej relacji między człowiekiem i otaczającą go przyrodą... I głównie z tego powodu, pod pewnymi względami, inne będą wierzenia ludów pustynnych, inne mieszkańców zielonych łąk i lasów, a jeszcze inne mroźnych, skutych lodem, równin. Z tego też powodu rodzime wyznania najlepiej sprawdzają się dla kultur, których są częścią.

Symbole religijne / Fot. Ratomir Wilkowski, Wikipedia na licencji CC3.0 Z drugiej strony wszystkie one zasadniczo starają się odpowiedzieć na te same, nurtujące człowieka niemal od zawsze, pytania - dotyczące zasad funkcjonowania świata, sensu życia i tajemnicy śmierci oraz pochodzenia samej ludzkości... Są przez to spokrewnione i pod pewnymi aspektami podobne. Częściowo zbieżne zagadnienia, obecne w różnych systemach wyznaniowych, mogą wówczas występować pomimo dość umownego (pozostającego w opozycji do siebie) podziału na tzw. religie objawione i naturalne[1] (a konkretnie, pomimo prób dowiedzenia wyższości jednego systemu wyznaniowego nad innymi w ramach przedstawionej wyżej klasyfikacji).

Przedstawiciele tych pierwszych wychodzą z założenia, że to istoty boskie, niemal bezpośrednio, przekazują prorokom prawdy o świecie i bogach, które to prawdy zostają następnie spisane w świętych księgach [Wikipedia: r. objawione]. Z kolei wyznawcy religii naturalnych (czyli istniejących niejako od zawsze, a dokładniej od początku historii danej grupy etnicznej czy narodu, opierających się na zmysłowej i pozazmysłowej obserwacji otaczającego nas świata - choć także w ich ramach spotyka się bezpośrednie relacje z istotami wyższymi - do których m.in. zalicza się rodzimowierstwo słowiańskie) kontrargumentują, iż Natura (gdzie szereg Bóstw stanowi poszczególne aspekty natury lub poprzez te aspekty natury przejawia swe istnienie) nie potrzebuje żadnych domniemanych świętych ksiąg (co m.in. również nie sprzyja dogmatyzmowi), by jej prawa były respektowane.

Symbole religijne / Fot. Wikipedia, http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Pagan_religions_symbols.svg Religie naturalne oparte są na tradycji, przekazywanej w ciągu pokoleń. Święte księgi, nawet jeśli istnieją, są jedynie zapisem owej tradycji (nie uważa się ich za objawione, czy też podyktowane przez istoty wyższe, jak ma to miejsce np. w przypadku judaizmu, chrześcijaństwa czy islamu) [Wikipedia: r. naturalna]. W przypadku religii naturalnych zazwyczaj nie występuje natomiast uniwersalizm, mogący przyczynić się do powstania w nich jakiejś szczególnej (charakterystycznej zwłaszcza dla globalnych, monoteistycznych religii objawionych) tendencji do nawracania osób spoza danej grupy. Z kolei samo pojęcie religii objawionych - jako sposób klasyfikacji oparty w głównej mierze na subiektywnym założeniu wyznaniowym w ramach danej religii - jest coraz częściej krytykowane i zastępowane bardziej trafnym terminem religii założonych (czyli takich, których początki związane są z działalnością założyciela czy proroka - okres tej działalności uznawany jest za początek historii danej religii).

Tradycyjne, przedchrześcijańskie wierzenia i praktyki ludów Europy (inaczej niż islam czy chrześcijaństwo) nie stanowią skodyfikowanych zamkniętych systemów, a raczej cechuje je nieustanna zmiana i dostosowywanie do bieżących warunków życia wyznawców [Wikipedia: r. rodzime Europy]. W przypadku rodzimowierstwa wykazującego politeizm hierarchiczny (z jednym bóstwem na szczycie) oprócz podstawowego podziału na taki, w którym hierarchia bóstw jest ściśle określona, gdzie raz to, raz inne bóstwo pełni nadrzędną funkcję w zależności od warunków i potrzeb danej grupy oraz takiego, w którym hierarchia jest ustalona raz na zawsze, ponieważ jedno i to samo bóstwo pełni funkcje nadrzędne (przy czym hierarchia pozostałych bóstw może tu być równie ściśle ustalona raz na zawsze, lub też jak w przypadku pierwszym być zależna od warunków i potrzeb danej grupy) [2], dodatkowo wyodrębnić można niejako formę pośrednią polegającą na tym, iż u tego samego bóstwa, posiadającego kilka głównych przymiotów, nad którymi sprawuje pieczę, w zależności od okoliczności dominującym staje się aspekt najbardziej w danej sytuacji pożądany (to samo bóstwo w czasie pokoju może pełnić rolę bóstwa urodzaju, a w czasie zagrożenia przyjmować rolę bóstwa wojny).

__________
1. Podział na religie naturalne i objawione (założone) jest dość umowny, gdyż zdecydowaną większość religii uznać można na pewnym etapie ich formowania za naturalne, podobnie jak równie wiele z nich uznać można za kiedyś tam założone - kiedyś tam uznane (mniej lub bardziej) formalnie za religię (przy czym w przypadku tzw. objawień, głównym decydującym o tym czynnikiem jest zazwyczaj założenie teologiczne, występujące wyłącznie w ramach danego systemu wyznaniowego, którego dotyczy).
2. Zarys dziejów religii, ISKRY 1968 Warszawa, s. 25.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.