Boska Komedia: Hamlet powraca

Dodał(a): Dawid Serafin
2010-12-06 17:42
Odsłon: 1079
Komentarzy: 0

Tagi:

Shakespeare nie musi być teatralnym przeżytkiem. Dla widza na nowo odkrywa go Maciej Sobociński. A razem z Hamletem do krakowskiego teatru wraca klasyka, piękne stroje i przesłanie o rozczarowaniu człowiekiem.

Hamletowskie przesłanie jest niezmienne od lat. Codziennie, nawet nieświadomie, deklamujemy je, czując jak przepływa przez nas tajemnicza moc sztuki. "Być albo nie być. Oto jest pytanie", "Słowa, słowa, słowa". Po co po raz kolejny powracać z Hamletem na deski teatru? By pokazać, że piękno kryje się w prostym słowie i klasycznym brzmieniu. Co nie znaczy, że Sobociński nie ingeruje w oryginalną wersję. Na szczęście jego fascynacja Hamletem nie idzie w kierunku uwspółcześnionej awangardy. Jedyne, na co decyduje się reżyser, to pokazanie Rosencrantza i Guildensterna jako homoseksualną parę. Role, w które wcielają się Michał Kościuk i Marek Bogucki wnoszą elementy groteski i humory pozwalającemu na chwilę odetchnąć od ciągłego napięcia, jakie na scenie budują aktorzy.

W rolę Hamleta wciela się Wojciech Leonowicz. To specyficzna rola. Opętany przez ducha Hamlet jest egzorcystą - oczyszcza się poprzez powolne odkrywanie szczegółów tragicznej śmierci ojca. I Wojciech Leonowicz tę rolę świetnie buduje. Momenty, w których w Hamleta wkracza zjawa są na prawdę straszne. Wyginając swe ciało, Hamlet przeczy prawom logiki. W jego oczach płonie prawdziwe szaleństwo podsycane rządzą odkrycia prawdy.

Hamlet Sobocińskiego to opowieść wyjaśniającą współczesność. Mówi o rozczarowaniu człowiekiem. Żądza władzy i "wątpliwy" wyścig za wszelką cenę do celu, stały się podstawą ludzkiej egzystencji. A wszystko to opowiedziane za sprawę prostoty słów i klasycznej formy. Gdzie nie ma cielesności dla samej cielesności. Gdzie każdy gest aktora jest próbą najwyższej miary.

Hamlet według Sobocińskiego to coś jeszcze. To przywrócenie do teatru prawdziwego ducha. Gdzie o rzeczach ważnych można opowiadać za pomocą prostych słów, gry ciała i pięknych strojów. Nie potrzebna jest zbyteczna golizna, bo prawdziwa sztuka broni się sama.

Zobacz także: