Wiadomości24 > Moje Trzy Grosze > Boże Narodzenie, edukacja domowa i podróże

Pozycja materiału w rankingach:

#63588 wg odsłon (miesięczny)

63588 miejsce

Dział: Moje Trzy Grosze

Ocena: 45pkt

Oceń:

Boże Narodzenie, edukacja domowa i podróże

Dodał(a): Anna Janicka-Galant
2009-12-26 21:14
Odsłon: 10580
Komentarzy: 22

Tagi:

Jakie wartości może przekazać dom rodzinny? Jaką rolę pełnią w tym święta i zrozumienie wielokulturowych tradycji. O eklektycznych świętach, edukacji domowej i podróżowaniu...

z archiwum rodzinnego / Fot. Przemek Galant

Boże Narodzenie, Gwiazdka, Wigilia - ileż przyjemnych skojarzeń przesuwa się przed oczami... kolory, zapachy, dźwięki i to, co najważniejsze - uczucia łaskoczące serce. W naszym domu chłoniemy świąteczną atmosferę wszystkimi zmysłami i tak naprawdę święta zaczynają się u nas miesiąc wcześniej. I to wcale nie dlatego, że w marketach straszą "christmasowe obrzydliwstwa" - tam rzadko bywamy. Wcale nie dlatego, że w telewizji reklamy - z oglądania telewizji zrezygnowaliśmy dziesięć lat temu. Święta goszczą w naszej duszy od początku grudnia razem z czytaną co roku "Wigilijną Opowieścią" Dickensa, z zapachem własnoręcznie robionych pierniczków, z zabawą towarzyszącą szyciu aniołów, odlewaniu i malowaniu Mikołajów, robieniu ozdób i prezentów.

Razem z bożonarodzeniowymi kolędami i pieśniami zbieranymi z różnych zakątków świata (kto słyszał "Cichą Noc" po chińsku?) są okazją do spotkania z przyjaciółmi, znajomymi i rodziną przy wspólnym robieniu "czegoś". Stają się chwilą wytchnienia od pośpiechu i szarzyzny codzienności. Dają nadzieję, że życie wcale nie musi być nijakie - może być pełne pasji i miłości. Pełne małych radości dzielonych z innymi. Nasze "miesięczne" święta są buntem przeciwko dwudniowej epopei obżarstwa i pozorów, gdzie chrystusowa idea miłości i dobra została sprowadzona do suto zastawionego stołu i pustego nakrycia... dla niespodziewanego gościa.

Jedne ze świąt zaczęły się dla mnie i syna, mającego wówczas 14 lat, na małej stacji benzynowej gdzieś na Węgrzech. Był początek grudnia, noc, sypiący śnieg, a my siedzieliśmy na plecakach przed wejściem do sklepiku na stacji wypatrując TIR-a, który powiezie nas autostopem dalej. Wracaliśmy po kilkumiesięcznej wędrówce przez Turcję i Grecję i byliśmy zaskoczeni goniącymi nas od Rumunii śnieżycami. Mogliśmy sobie pozwolić na tak długie wyjazdy, gdyż syn uczestniczył w edukacji domowej. Nie chodził do szkoły, a raz do roku zdawał egzaminy ze wszystkich przedmiotów. Uczył się zanurzając w innych kulturach, podczas wypraw i ugruntowując wiedzę podczas pobytów w domu.

Patrzyłam na mieniące się w świetle latarni płatki śniegu i opowiadałam synowi ponurą bajkę Andersena o dziewczynce z zapałkami. Żartowaliśmy, że jeśli przyjdzie nam czekać zbyt długo to skończymy jak ona. Nagle z głośników na stacji rozległ się głęboki, nostalgiczny głos Franka Sinatry i Binga Crosbiego śpiewających "Cichą Noc". Coś ciepłego wlało mi się do serca i już wiedziałam, że dom jest blisko, a święta tuż-tuż. Zrobiło nam się wesoło, zaczęliśmy skakać i rozcierać ręce do wtóru lecącego "Rudolfa czerwononosego renifera" i czuliśmy, że zaraz będziemy jechać dalej, dalej... do domu.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Anna Janicka-Galant

Artykuły (35) Galerie (5) Średnia ocen (4.66)

Miejscowość: Łódź | Kraj: Polska

O mnie: life coach, dziennikarka, podróżniczka, propagatorka Edukacji Domowej (http://edukacjadomowa.monomit.pl)

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (584)

Dodaj do

Komentarze: 22

Sortuj komentarze:

Robert Grzeszczyk 25.03.2010 22:00

Ocena:

Przeczytałem raz jeszcze, bo córka mnie prosiła.
Wciąż wspaniałe.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Robert Grzeszczyk 30.12.2009 09:43

Ocena:

Czy aby na pewno?
Własne doświadczenie - ważna rzecz. A cudze się nie liczy? Ale teoria też ważna jest.
A co z niezależną jaźnią?

Komentarz został ukrytyrozwiń

Anna Janicka-Galant 29.12.2009 16:02

Ocena:

Jak mówi anegdota: Podczas robionych badań w rodzinach, gdzie wystąpił problem alkoholizmu badani są dwaj bracia bliźniacy. Jeden jest alkoholikiem a drugi abstynentem.
Pytają pierwszego - Dlaczego pijesz?
- Bo mój ojciec był alkoholikiem - odpowiada.
Pytają drugiego - Dlaczego jesteś abstynentem?
- Bo mój ojciec był alkoholikiem - odpowiada.
Wszystko jest kwestią filtrów, przez które patrzymy...

Komentarz został ukrytyrozwiń

Urszula Michałowska 29.12.2009 12:05

Ocena:

Mam kolezankę, ktora miała okropne dzieciństwo. Była bita, poniewierana i kto wie co jeszcze. Zeby uciec z domu wyszła zamąż mając szesnaście lat. Była taka sztuczna w zachowaniu, tak wciąż udawała, że wszystko jest ok' i nigdy nie narzekała. Latami jej się dziwiłam ale teraz się zachwycam, bo ona z tą sztucznością się zrosła i dla jej męża i córki to było zachowanie naturalne. Stworzyła bezpieczny dom swojej rodzinie i dała jej niepodważalne wzory. Teraz zbiera owoce swojej pozytywnej sztuczności. Sztuczne choinki też mogą być fajne.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Robert Grzeszczyk 29.12.2009 11:32

Ocena:

A czy Ci dla których szykujemy nasza pomocną dłoń, też uważają, że ozdoby na choince, wesele i radość przy choinkowych lampkach, paczki z prezentami to coś złego? Nie przenoś wewnętrznych zgryzot na innych - to szczęścia i radości nie czyni.
Życie nie zawsze jest be. Liczę się też chwile.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 28.12.2009 15:42

Ocena:

Staruszka?!
Bardzo dziwnie brzmi wobec tak fantastycznego świętowania entych wiosenek...no, naprawdę.
Myślę, że dzisiaj zdewaluowało się takie określenie w odniesieniu do lat, albowiem każdy ma ich tyle, na ile się czuje.
Pani Irena na pewno nie czuje się staruszką.
Znam 2 osoby (l.90 i l.92) które gromko by zaprotestowały na nazwanie ich staruszkami!
Ale też znam czterdziestolatków, którzy są ewidentnymi starcami...heh.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Anna Janicka-Galant 28.12.2009 15:22

Ocena:

Robiłam niedawno wywiad z 80 letnią Irenką Polkowską-Rutenberg, która na urodziny skoczyła ze spadochronem. Powiedziała, że lecąc zdała sobie sprawę, że także tutaj ma tylko dwa wybory - ścieżkę lęku i ścieżkę miłości. 80 letnia staruszka prowadząca warsztaty po jedenaście godzin, która cały czas powtarzała "wasze myśli tworzą waszą rzeczywistość". Czy miała słodkie dzieciństwo? Łatwe życie? Nie.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Marta Jenner 28.12.2009 13:05

Ocena:

A czym ono dla Ciebie jest?

Komentarz został ukrytyrozwiń

Marta Jenner 28.12.2009 12:23

Ocena:

Aniu, ci, którzy mieli radosne dzieciństwo, na pewno są w lepszej sytuacji - dziecko, dorastające w zgodnej rodzinie, w poczuciu bezpieczeństwa, otoczone miłością, umie jako dorosły czerpać szczęście zewsząd i dzielić się nim z innymi... Jeśli tego zabrakło, jest trudniej, ale trzeba próbować to przełamać, nie zamykać się na świat, otworzyć się na to maleńkie, codzienne szczęście, które każdego z nas spotyka. Nie zawsze je zauważamy, często nie doceniamy, żyjemy dalekosiężnymi planami, marzeniami, uważamy, że tylko wielkie rzeczy są godne nazwy "szczęścia". I życie nam upływa na oczekiwaniu, coraz bardziej przepełnionym rozczarowaniem i goryczą.
Sama powiedz, czy nie byłaś szczęśliwa, kiedy ukazały się Twoje wiersze?:)

Komentarz został ukrytyrozwiń

S. Korn. 28.12.2009 12:20

Ocena:

Aniu, jest w Tobie ból we mnie na ten moment też , ale nie mamy prawa odbierać innym ludziom prawa do radości wtedy gdy tego pragną ... nie mamy prawa deptać tradycji , gdy jest źródłem przeżyć słodkich i pięknych ... gdybyśmy to tym ludziom odbrali , byliby nieszczęśliwi, a chyba tego nie chcemy ... Serdecznie Cię pozdrawiam , też nie miałam w tym roku choinki ... :)

Komentarz został ukrytyrozwiń