Bukiet konwalii i kompot z agrestu - o miłości inaczej

Dodał(a): Alicja Karłowska
2006-12-15 10:48
Odsłon: 2310
Komentarzy: 0

Tagi:

Blaski szczęścia, ciemność bólu, delikatny blask codzienności. Jak dziś pisać teksty piosenek o życiu, by nie tworzyć banałów? "Psałterz Wrześniowy" to wyjątkowa opowieść o naszych historiach, tych zwykłych i tych wyjątkowych.

Sukces "Psałterza Wrześniowego" może zastanawiać. Autor tekstów sięgnął po prostu do Biblii. Księga Psalmów ze Starego Testamentu wciąż inspiruje. Nic dziwnego, skoro jest tam miejsce na ludzkie szczęście ale i gorycz.

Zbigniew Książek - o codzienności inaczej

Scenarzysta i poeta, współpracownik Piwnicy pod Baranami. Jest autorem tekstów Tryptyku Świętokrzyskiego, w skład którego wchodzą oratoria: Świętokrzyska Golgota, Tu Es Petrus, Psałterz Wrześniowy. Co takiego jest w tekstach Książka, że wielu się nimi zachwyca? Może pełna wrażliwości wnikliwość i wielka umiejętność przekazania najważniejszych prawd o nas. Nie naukowym jezykiem, nie prostą rymowanką, ale kompilacją mądrości, która ma już setki lat...

... bo psalmy to życie...

Niech wprowadzeniem w spotkanie z tym, co ludzkie będzie jeden z tekstów albumu Świętokrzyska Golgota: "A oni wierzyć w to nie chcieli". Na podstawie fragmentu z Ewangelii wg. św. Jana /3,12/, Zbigniew Książek opowiada tekstem piosenki o swoistych "zgryzotach" Boga. Lubimy drogi na skróty, ale niestety często okazują sie być bardzo długie. Im większy błąd, tym większy upór trwania w nim. "Do kresu drogi każdy zmierza / Bo w każdym z nas śmiertelna rana / Łatwiej w Jezusa krzyż uwierzyć / Niż w to, że zabić dał się za nas...". Wysłuchać łatwo, może nawet czasem coś do nas trafi, jakaś myśl zatrzyma się na dłużej. Zanim jednak przyjmiemy coś za swoje, dużo czasu mija. A nawet jeśli przyjmie się do wiadomości, że są rzeczy nieuniknione (jak śmierć czy choroba) ciągle żyjemy obok, tak długo, jak to tylko możliwe.

Kontrasty codzienności

Wrześniowe pejzaże malowane w "Psalmie z krzakami czarnych jeżyn". Zderzenie obrazów: sielanki i codzienności z "chrupkim pieczywem na śniadanie" i dramatycznych scen z historii narodów. I tak odwiedzamy z Napoleonem Moskwę, przechodzimy nasze rozbiory, patrzymy na marsz Hitlera i Stalina, idziemy do celi Wyszyńskiego... Impresje historii, znaczone wrześniowym "niemym płaczem".

Jednocześnie rysuje się mozaika niezwykłych wydarzeń, współistniejących z tymi, których wyjątkowości czasem się nie widzi. I tak: "Lasy, co kosze grzybów dają / Wrzesień Dagestan i Basajew"...

Nieśmiały urok zwyczajności

Od kontrastów zła i smutku do kontrastów miłości w "Psalmie kochania". Tutaj codzienność jest sceną, na której rozgrywa się ludzka miłość. Miłość, w której jest wdzięczność za uśmiech, za obecność, "tańce do rana" i radość ze wspólnie oglądanego świata. Czy to nadzwyczajne? Wydaje sie, że nie. Miłość jest stara jak świat, pod pewnymi względami nie zmienia się. A jednak ma w sobie coś porywającego: "Jakże można tak kochać / Dzieląc się kochaniem"... Kochać mimo wszystko, mimo trudu, przeciwności. Nikt nie chce być zdradzony, porzucony, okłamany. Szalonemu pragnieniu pewności, co do uczuć i dobrych intencji ludzi, których się kocha, towarzyszy często niepewność czy to możliwe, żeby tak bez ran, bez łez? Niemożliwe. Ale człowiek jest zdolny do miłości "mimo wszystko".

"Czym smak truskawek i czereśni / Bez tego kogoś co jest obok"? Zbigniew Książek buduje nastrój zaskakującym ciepłem zwyczaności. Gubimy sie w wielkich słowach, porównaniach ciężkich od kolorów, które czasami nijak się mają do porannego pocałunku i owsianki na śniadanie lub cynamonowej kawy. A kochanie jest takie zwyczajne...

Tekst powstał na podstawie materiałów (w tym tekstów piosenek) ze strony: http://www.tu-es-petrus.pl/

Zobacz także: