Wiadomości24 > Cywilizacja > Społeczeństwo > Być kobietą niepełnosprawną i aktywną to wyzwanie

Pozycja materiału w rankingach:

#21543 wg odsłon (miesięczny)

21543 miejsce

Dział: Społeczeństwo

Ocena: 36pkt

Oceń:

Być kobietą niepełnosprawną i aktywną to wyzwanie

Współautorzy:
Magdalena Wróbel

Dodał(a): Marta Wróbel
2011-03-19 12:26
Odsłon: 4803
Komentarzy: 13

Tagi:

Być kobietą aktywną, a do tego niepełnosprawną, to wyzwanie, z którym mierzy się wiele kobiet. Panie nie ukrywają jednak, że warto podjąć trud życia z innymi i dla innych.

Magdalena Kochan i Marek Plura podczas wręczenia wyróżnień Lady D. 2011 / Fot. M. Wróbel

Osoby niepełnosprawne często zwracają uwagę na problemy z wystąpieniami publicznymi. Boją się oceny, czują strach przed wyśmianiem, lękają się wpadek przed kamerą. Tym bardziej warte docenienia są panie, które przełamują opory i mimo swej niepełnosprawności wychodzą do ludzi i na miarę swych możliwości chcą im pomagać. Tym zasłużyły się np. laureatki wyróżnień Lady D.

Czytaj też: Wyróżnienia Lady D. rozdane

Poseł Marek Plura, inicjator wyróżnienia Lady D. w programie telewizyjnym "Integracja", podkreślał, że nagroda dodaje kobietom energii do dalszego działania i rodzi przekonanie, że każdy dzień może być naprawdę piękny. - Panie, które decydują się na przyjęcie tego tytułu, decydują się też na pełnienie ważnej misji społecznej. Zgadzają się na to, by ich prywatność była nieco odsłonięta, by swoje życie pokazywać, jako dobry przykład tego jak można żyć naprawdę pięknie i jak można być silną kobietą w dzisiejszych czasach. Aby to pociągało do działania innych nie tylko osoby z niepełnosprawnością.

Na tegorocznej gali wręczenia wyróżnień Lady D. 7 marca 2011 r., Magdalena Kochan, przewodnicząca Parlamentarnej Grupy Kobiet, przytoczyła słowa pewnej socjolog społecznej, która zwracała uwagę, że w Polsce nadal dominuje przekonanie, iż do polityki czy pracy społecznej wybierają się kobiety niespełnione w życiu osobistym, zawiedzione, samotne.

Tymczasem laureatki Lady D są kobietami pięknymi, spełnionymi społecznie, zawodowo, rodzinnie. A co najważniejsze, są kobietami szczęśliwymi mimo problemów zdrowotnych.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Marta Wróbel

Artykuły (249) Galerie (25) Średnia ocen (4.33)

Wiek: 28 | Miejscowość: Inowrocław | Kraj: Polska

O mnie: Jestem absolwentką socjologii o specjalności media, komunikacja i opinia publiczna. Laureatka wyróżnienia Lady D. 2010. Ogólnopolskiej nagrody przyznawanej od ośmiu lat z inicjatywy posła Marka Plury, paniom, które pomimo własnej... więcej

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 13

Sortuj komentarze:

Magda 29.03.2011 17:12

Ocena:

Cieszę sie,że osoby niepełnosprawne są aktywne...

Komentarz został ukrytyrozwiń

Marta Wróbel 22.03.2011 22:12

Ocena:

Bardzo Wam wszystkim dziękujemy za miłe słowa (za słowa krytyki też).

Liczyłyśmy na dyskusję. Więc jak jest z kobietami niepełnosprawnymi? Czy są wstanie połączyć działalność społeczną z życiem rodzinnym? Czy niepełnosprawność utrudnia im "normalne życie"?

Komentarz został ukrytyrozwiń

Krystyna Nita 19.03.2011 22:01

Ocena:

Tak trzymać :))

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jadwiga Kowalczyk 19.03.2011 19:11

Ocena:

Oglądałam w Panoramie. Zapewnione praktyki - gratulacje dla M&M :)Tak trzymac!

@Monika - Twoje rozgorycznie jest całkowicie zrozumiałe i mogę tylko wyrazić swoje współczucie. Ale przecież to dobrze, że są ludzie, u których rehabilitacja jest skuteczna a pracowitość i pozytywne nastawienie do życia skutkuje tak, jak w przypadku Marty i Magdy.

Komentarz został ukrytyrozwiń

roman koźmiński 19.03.2011 18:53

Ocena:

Kochane dziewczyny - gratuluje wyróżnienia !

Komentarz został ukrytyrozwiń

Monika 19.03.2011 18:41

Ocena:

Ale co to takiego niezwykłego ??? Ja myślałam, że wy nie chodzicie może jakaś postępująca choroba albo coś w tym rodzaju.
Ale macie porażenie a to dolegliwość stacjonarna ze wskazaniem na poprawę. Chodzicie po schodach, jesteście samodzielne fizycznie.

Ja dopóki chodziłam też byłam aktywna życiowo i zawodowo. Ale postępująca chora przykuła mnie do wózka. Pracować nie dam rady, ubrać też się też już nie dam rady, a o samodzielnym przesadzeniu się na wózek mogę już tylko pomarzyć. A wiem, że będzie gorzej choć jeszcze nie jest źle. Trudno to sobie wyobrazić.

Wasza niepełnosprawność w porównaniu z moją to mały pikuś. Będąc tak sprawna jak wy teraz nie uważałam się za niepełnosprawną. Zastanawiam się gdzie te niezwykłe czyny bo jako osoba bardzo niepełnosprawna tego nie widzę i nie wiem na czym one polegają. Co innego jakbyście były w takim stanie jak mój teraz. To byłby wyczyn.

Matko jak ja bym chciała być taką niepełnosprawną osobą jak wy dziewczyny, już nic innego w życiu bym nie chciała.

Komentarz został ukrytyrozwiń