Capoeira - walka i taniec

Dodał(a): Paweł Dudek
2008-11-22 17:17
Odsłon: 5030
Komentarzy: 2

Tagi:

Nieodłącznym i najbardziej charakterystycznym elementem capoeiry jest taniec i właśnie to on wyróżnia tą sztukę walki spośród wielu innych.

W czasie uprawiania capoeiry / Fot. Paweł Dudek

Capoeira ma korzenie brazylijsko-afrykańskie. W XVIII i XIX wieku czarni mieszkańcy Brazylii stworzyli tą sztukę walki po to, aby zapomnieć o trudach codziennej niewolniczej pracy na plantacjach. Z czasem capoeira stała się na tyle popularna, że jest dziś uprawiana niemal na całym świecie.

O co chodzi?

Capoeira to przede wszystkim kopnięcia. Nie ma tam prawie w ogóle walki rękoma. Ważne jest również to, że wszystkie ruchy w capoeirze mają rytmiczny charakter, co czyni ją szczególnie widowiskową sztuką walki. Capoeira jest dla młodych i starych, nie ma żadnych ograniczeń wiekowych. I jest tak w rzeczywistości - w klubach capoeiry można spotkać nawet emerytów. Capoeira nie jest dyscypliną sportową tzn. nie organizuje się mistrzostw kraju czy świata tak jak w niektórych innych sztukach walki. Zamiast tego są festiwale i konkursy, ale z uwzględnieniem tego, że nie walczy się o miejsce na podium.

Roda

Roda (czyt. hoda) to zamknięty krąg utworzony z graczy capoeiry - capoeiristas. Para znajdująca się w środku walczy ze sobą natomiast osoby tworzące krąg śpiewają, wybijają rytm bądź grają na instrumentach. Trzy osoby, które grają na instrumentach tworzą tzw. baterię czyli orkiestrę. Używają oni trzech berimbau. Berimabu to tradycyjny instrument składający się z arame (struna) naciągniętej na verga (kij). Do dolnej części verga przymocowana jest cabaca (pudło rezonansowe ze skorupy odpowiednio przygotowanego owocu). Muzycy grają na berimbau uderzając pedra (kamykiem) lub dobrao (monetą) w arame (strunę) i grzechocząc przy tym małym koszyczkiem z ziarenkami w środku.

Ginga

Podstawową techniką walki w capoeirze jest ginga (czyt. dżinga). Dzięki niej przeciwnikowi bardzo trudno jest przewidzieć nasz następny ruch. Ginga polega na tym, że stopy przesuwają się po podłodze natomiast ciało znajduje się cały czas w rytmicznym ruchu. Dzięki temu cios można zadać niemal w dowolnym momencie, zaskakując przy tym oponenta.