Chapeau bas, Panie Passent!

Dodał(a): Łukasz Maślanka
2010-02-22 08:43
Odsłon: 3031
Komentarzy: 8

Tagi:

Zbiór felietonów Daniela Passenta, zatytułowany "Pod napięciem", to literacka przygoda o randze najwyższej. Koniec, bomba, kto nie czytał - ten trąba!

Przyznać muszę, że o ile lektura tej książki była dla mnie szampańską wręcz przyjemnością, to do napisania jej recenzji zabierałem się jak pies do jeża. Dodać trzeba w tym miejscu, że to z winy samego autora, który w „Pod napięciem” butę, arogancję i umysł intelektem nieskażony u wielu młodych ludzi mediów tępi bezlitośnie surowo. Poza tym, o tej książce swobodnie mogą pisać takie tuzy, jak Krzysztof Teodor Toeplitz, a nie domorosły bloger-recenzent. Dodajmy do tej listy uciążliwości fakt, że trudno pisać o książce na kolanach. Raz, że niewygodnie, dwa – po co? Ale, ośmielony błyskotliwością tej książki, spróbuję. Ona i tak obroni się sama, nawet przez tuzami krytyki literackiej.

Daniel Passent felietony mógłby pisać nawet obudzony w środku nocy, do tego z obolałą po suto zakrapianej zabawie głową. Niech będzie ciemno, niech będzie głucho, autorowi wystarczy pewnie podłożyć kartkę papieru i poprosić o felieton, a na pewno wyjdzie cudeńko. Doskonale widać to właśnie w zbiorze tekstów autora, jakim jest książka "Pod napięciem". Specyficzny styl Passenta czytelnik odczuwa wówczas z pełną mocą. Może się lekturą delektować, odkrywać kolejne smaczki pisarskiego stylu autora i cieszyć ducha znakomitą lekturą. To zupełnie inny zestaw wrażeń, niż publikowany co dwa tygodnie (za rzadko!) tekst Passenta w "Polityce". Dawka to końska, bo licząca przeszło 400 stron, ale nie nużąca. Przeciwnie - na tej książce całe zastępy młodych, w mediach czy polityce zaistnieć chcących ludzi powinna uczyć się, jak pisać - stylowo, z klasą, a przede wszystkim z sensem.

Autor swoimi felietonami udowadnia jedną, tak ważną, jak i zapomnianą rzecz - w debacie publicznej cudowną bronią, retorycznym Wunderwaffe, jest kpina i ironia. W dyskursie publicznym XXI wieku, blipującym, twitterującym, google’ującym na smaczki nie ma jakoś miejsca. Liczy się szybki i dosadny przekaz. Informacje krążą jak pijane bąki, w ich gąszczu trudno się połapać. Podobnie jest ze stylem i językiem publicznych wypowiedzi. Młot, cep, awantura, bicie mordy rywalowi, "Pan jest zerem, panie Ziobro" - to słowa klucze, które regulują rytm debaty politycznej. Co się zresztą boleśnie odciska na stylu, w jakim odnosimy się do siebie nawzajem, coraz częściej z pianą na ustach i "jak jedziesz, k..., baranie jeden".

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Łukasz Maślanka

Artykuły (21) Galerie (0) Średnia ocen (4.51)

Wiek: 27 | Miejscowość: Wrocław | Kraj: Polska

O mnie: Lubię pisać o książkach. Kiedyś też dziennikarzyłem, dziś za to szeroko komunikuję. Zapraszam na www.tuwroclaw.com, www.ksiazkowisko.blogspot.com i twitter.com/LukaszEm.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach: