Ogromne, nowoczesne metropolie, pełne przepychu oraz nowoczesnych, technologicznych rozwiązań, niesamowicie kontrastują ze stereotypem zacofanego, komunistycznego kraju. Ale wszystko po kolei...

Główny bohater wybiera się z nastoletnią córką w podróż życia. Sam nie jest szczególnie zainteresowany kulturą, zabytkami Chin, chce jedynie spełnić marzenie swojej pociechy. Bohater jest z pozoru sarkastycznym, nieprzyjemnym typem. Napotkane kobiety ocenia wzrokiem znawcy i podrywacza, stara się wykorzystać każdą okazję przygodnego seksu z piękną kobietą, upija się, stając się kłopotliwym towarzyszem. Ta maska skrywa jednak człowieka o dobrym sercu, targanego wątpliwościami, mającego depresję, nękanego przez myśli samobójcze.

Problemy w podróży zaczynają się już na początku... Bohater wraz z córką w ostatniej chwili wsiada do samolotu. Kilka minut później podróż zakończyłaby się fiaskiem. Na miejscu okazuje się, że trafiają na grupę snobistycznych, szukających wrażeń, nieprzyzwoicie bogatych rodaków. W takiej "dżungli" ciężko odnaleźć bratnią duszę, jednak udaje mu się to.

Bohater przemierza Szanghaj, widzi Chiński Mur w towarzystwie rodaków. Niezwykle hałaśliwej, krnąbrnej grupie towarzyszy Marian Tong, chiński pilot wycieczek, świetnie mówiący po polsku. Bohater zaprzyjaźnia się z nim i dzięki temu dowiaduje więcej o kulturze Chin, poznaje brutalną prawdę na temat opinii o Polakach. Marian Tong jest zapalonym komunistą, w czasie jednej z libacji alkoholowych bohater obraża go, naśmiewając się z polityki jego kraju.

Zanim podróż dobiega końca bohater coraz bardziej rozgryza snobistyczną, rozkrzyczaną bandę polskich turystów, odsłania jej nieprzyjemne, drażniące sekrety. Jest wśród nich baba-Herod, pseudointelektualistka, która pragnie kierować ludźmi, jej mąż - przytakujący pantoflarz, który nie potrafi się jej sprzeciwić, są bogaci turyści, którzy każdą niedogodność podróży traktują jako osobistą zniewagę. Na to wszystko spogląda z niesmakiem przewodnik - Chińczyk, studiujący niegdyś w Polsce. Wykorzystuje naiwność oraz wyniosłość klientów i zarabia na nich krocie. Bohater nie daje się na to nabrać...

Literatura Rutkowskiego to twarda proza. Brak tutaj przeintelektualizowanych banałów, filozoficznych wywodów czy rozwodzenia się nad błahymi tematami. Choć czasami język jest prosty, wręcz wulgarny, książka niesamowicie wciąga. Narracja jest prowadzona w pierwszej osobie, czytelnikowi ciężko dociec, czy książka oparta jest na faktach. Jednak po jej przeczytaniu świat nabierze trochę innego kształtu...

Wydawca Intro-Druk Koszalin, 2009