Facebook Google+ Twitter

Choroba psychiczna najlepszym sposobem na Oscara

Jak zdobyć Oscara w kategoriach najlepszy aktor, najlepsza aktorka? Przeglądając historię Oscarów, zauważyłam pewną prawidłowość. Otóż niepokojąco wiele nagród zostało przyznanych odtwórcom ról... osób chorych psychicznie lub ekscentrycznych artystów, mających problemy psychiczne. Przykładów nie brakuje - Penelope Cruz, Heath Ledger, Dustin Hoffman...

Angelina Jolie w Kodak Theatre. / Fot. EPA/ANDREW GOMBERTPrzecież w wyścigu o najważniejsze nagrody filmowe chodzi o stworzenie kreacji, która czymś się wyróżnia. Postać "na Oscara" to bohater wyjątkowy, niepowtarzalny. A jaki może być lepszy na to "przepis" niż wymyślenie osoby niespełna rozumu?

Szczególnie w ostatnich latach choroba psychiczna stała się niemal gwarantem zdobycia nagrody lub chociażby znalezienia się w gronie nominowanych. Zacznijmy od tegorocznej edycji. Oscary dla aktorów drugoplanowych: Penelope Cruz (jako Maria Elena w "Vicky Cristina Barcelona") jest niezwykle przekonująca w roli ekscentrycznej artystki, którą jej własne twórcze szaleństwo doprowadza do próby samobójczej. Przeżywa stany ekstatycznych uniesień i depresji w niespokojnym procesie twórczym. Z kolei o genialnej roli Heatha Ledgera napisano już chyba wszystko.

Grany przez niego Joker to psychopatyczny klown-morderca, z którym musi zmierzyć się Batman. W tym miejscu jednak warto zadać sobie pytanie o granice, które powinny oddzielać rzeczywistość od świata filmu, w którym się gra. Mówi się, że śmierć aktora była w pewnym stopniu związana z jego ogromnym zaangażowaniem w stworzenie wiarygodnego wizerunku Jokera. W efekcie niezwykłego poświęcenia powstała kreacja, która zostanie w historii kina zapamiętana jako wyraz największego poświęcenia dla sztuki.

Według mnie, najlepszą do tej pory rolę chorego psychicznie zagrał Dustin Hoffman w "Rainmanie" (Oscar 1988). Jako Raymond Babbitt pokazał widowni świat autyzmu "od tej drugiej strony". Od czasu powstania filmu w kulturze zakorzeniło się określenie rainman na człowieka dotkniętego autyzmem. Sam Hoffman, przygotowując się do roli, spędził jakieś czas w klinice dla osób autystycznych. Wiele poświęcenia wymagało również stworzenie kreacji Lisy Rowe przez Angelinę Jolie. Zamknięta od lat w zakładzie psychiatrycznym, wciąż z niego ucieka. Pewnego dnia, gdy poznaje Susannę Kaysen, zaprzyjaźnia się z nią. W pewnych momentach wydaje się być zupełnie normalna. Jednak kilkakrotnie widz patrzy w ekran z przerażeniem, mając wrażenie, że patrzy na autentycznie chorą osobę. Za tę rolę Angelina otrzymała Oscara w 1999 roku.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (5):

Sortuj komentarze:

  • Autor usunął profil
  • 10.03.2009 16:57

Witam
1)Dustin Hoffman zagrał osobę chorą na autyzm. Nie wiem, czy można zaliczyć to schorzenie do "chorób psychicznych". O ile się nie mylę jest to choroba wywołana wieloma czynnikami m.in zaburzeniami neurologicznymi. Jeśli czyta to jakiś lekarz, lud doktor (patrz u góry), to proszę o sprecyzowanie.
2)O ile dobrze pamiętam postać grana prze Ellen Burstyn był uzależniona od specyfików odchudzających (pochodne amfetaminy), nie wiem czy ma to coś wspólnego z psychozą.
3)natomiast użycie stwierdzenia "lekka psychoza" w stosunku do ról DiCaprio i Hanksa jest błędem. Stworzyli oni kreacje osób niepełnosprawnych umysłowo, a nie chorych psychicznie. "Kariera obu Panów" nie zaczęła się od tych ról. Hanks dostał Oskara rok wcześniej za "Filadelfię".
4)Mogłabyś wyjaśnić co masz na myśli pisząc, że starsi aktorzy nie są w stanie poświęcić się dla roli?
5)Crowe otrzymał jedynie nominację więc nie potwierdza Twojej teorii. Po co umieszczasz go w zestawieniu?

Przynajmniej część przykładów, które podajesz nie potwierdza Twojej tezy. Z Oscarów które podchodzą pod kategorię "choroba psychiczna" (nie lubię tego terminu) można by wymienić: Nicholsona za "Lepiej być nie może", być może Hopkins za "Milczenie owiec", Walken w "Łowcy jeleni", Kathy Bates w "Misery", Jolie o której wspomniałaś. To chyba tyle ile pamiętam.
Nawet jeśli tych przypadków jest więcej, to nie potwierdzają one Twojego założenia. Kilka statuetek na kilkadziesiąt wręczonych nie tworzy żadnej reguły.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Odnośnie komentarza gabbie. Cenzurowanie kogoś w stylu: nie pisz więcej na temat filmu, jest niedopuszczalne. Można nie zgadzać się z kimś, ale taka opinia absolutnie kompromituje Autorkę komentarza. Nie wiem, czy gabbie ma świadomość w jak bardzo złym świetle pisanie takich komentarzy stawia ją samą. Zwracam też uwagę na to, że w komentarzach należy unikać osobistego zwracania się do autorów artykułów.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Przykro mi,ale nie podoba mi się Twój artykuł. Nie zbyt precyzyjnie ujełaś swoją tezę. Oparłaś się na kilku przykładach i przedstawiłaś je zbyt ogólnikowo. Zresztą nie zgodzę sie z samym stwierdzeniem, że choroba psychiczna jest sposobem na Oscara. Warto cofnąć się do samych początków a zobaczysz, że różne były powody przyznawania tej jakże zaszczytnej nagrody, a czasem wręcz niesprawiedliwe. Nie obraź się, ale czasem nie można zabierać się za coś, o czym nie ma się bladego pojęcia. Czekam na dalsze artykuły, bo myślę,że warto, tylko nie pisz więcej na temat filmu!! PROSZĘ! < dobrze wiesz jak na tym punkcie mam bzika;)>

Komentarz został ukrytyrozwiń

A ja sie z Twoją tezą nie zgadzam. Po prostu spróbuj zagrać to co zagrały te osoby, o których piszesz... Chętnie popatrzę. Te nagrodzone role są po prostu oszałamiająco trudne.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Rozwiązanie zagadki o popularność
filmów, przedstawiących historię o ludziach chorych psychicznie, tkwi przynajmniej częściowo w uniwersalności tematu. Dotyczy on bowiem ludzi różnych kultur, ras i o różnym statusie materialnym i społecznym. Plus dla Autorki za dostrzeżenie zjawiska w filmach.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.