Ci co pamiętali odeszli…

Dodał(a): Marek Szymaniak
2008-10-29 20:53
Odsłon: 3312
Komentarzy: 1

Tagi:

Pamięć o tych, którzy oddali życie w walce o wolność Polski odchodzi wraz z przedwojennym pokoleniem. Dziś niewielu może powiedzieć o świadectwie tamtych lat z własnych doświadczeń.

Aresztowanie

archiwum rodzinne Waręckich / Fot. archiwum rodzinne Waręckich

W listopadzie 1944 roku aresztowano w Krasnymstawie wiele osób, w tym kilku uczestników akcji na więzienie. Trzech braci Józef, Kazimierz i Stanisław trafili do więzienia. Więcej szczęścia mieli dwaj pozostali bracia, których podczas pojmania nie było w domu. Strasznie ich wtedy pobito, a dom zniszczono. Wywieziono meble, zerwano podłogi nawet piece robili. Uwięzionych braci rozdzielono. Dwóch z nich przebywało w więzieniu w Krasnymstawie. Trzeci – Kazimierz - został przewieziony do aresztu PUBP. Tam na szczęście po kilku dniach wraz z innym zatrzymanym udało mu się uciec. Podobno wyłamując kraty. Uratował w ten sposób życie. Czy ktoś mógłby powiedzieć coś jeszcze? Proszę pana nikt. Ci co pamiętali odeszli….

Mord

Tego szczęścia nie mieli ani Stanisław ani Józef. Obaj po krótkim, nieludzkim procesie i rozprawie przeprowadzonej w celi więzienia, bez obrońcy ani prokuratora zostali skazani na śmierć. To mogło spotkać każdego kto byłby podejrzany o współpracę z Armią Krajową czy Batalionami Chłopskimi. Nikt wtedy nawet nie myślał o prawach człowieka. Zabili ich, bez prawa głosu i obrony.

Zarzuty jakie im postawiono były całkowicie nie adekwatne do wymierzonej kary. Stanisławowi przedstawiono zarzuty przechowywanie bez zezwolenia aparatu radiowego oraz posiadanie nielegalnej korespondencji, a co najważniejsze - działanie na rzecz obalenia demokratycznego ustroju państwa. Jaka to demokracja, która nie uznaje głosu drugiej strony, prawa człowieka do obrony i wolności?

Józefa oskarżono o trzykrotne udzielenie pomocy członkom Armii Krajowej i przewiezienie zapieczętowanej koperty, zawierającej ulotki. Czy kara śmierci w tym przypadku jest adekwatna? Z całą pewnością nie. Możemy więc zobaczyć jakich metod używała ówczesna władza nazywająca swój ustrój demokracją.

31 listopada 1944 roku późnym popołudniem wywieziono ich w nieznanym kierunku, gdzie zostali rozstrzelani. Miejsce spoczynku cichych bohaterów naszej lokalnej ziemi jest do dziś nieznane. Bracia Waręccy w walce o wolność swojego kraju oddali to, co najcenniejsze – swoje życie. My możemy oddać im cześć i pamiętać. Pamiętać ich heroiczną walkę i poświecenie.

(23 września 1994 roku Sąd Wojewódzki w Lublinie uchylił wyrok kary śmierci dla Stanisława i Józefa Waręckich, uznając tym samym za zwykły mord dokonany na żołnierzach AK).