Wiadomości24 > Kultura > Książki > Ciekawe są dalekie kraje... Wywiad z Marcinem Bruczkowskim

Pozycja materiału w rankingach:

#18106 wg odsłon (miesięczny)

18106 miejsce

Dział: Książki

Ocena: 35pkt

Oceń:

Ciekawe są dalekie kraje... Wywiad z Marcinem Bruczkowskim

Dodał(a): Piotr Biegała
2007-08-08 17:20
Odsłon: 16457
Komentarzy: 12

Tagi:

Marcin Bruczkowski stał się znany w Polsce w momencie publikacji swojej pierwszej książki - "Bezsenność w Tokio". Książka w dużej mierze autobiograficzna, debiut literacki i to debiut głośny. Oto rozmowa z autorem.

Bohater wywiadu - Marcin Bruczkowski / Fot. Paweł Bruczkowski

Kolejną książką "Singapur, czwarta rano" udowodnił, że pisać umie i lubi. Jego następne dzieło - "Zagubieni w Tokio" - ponownie wywołało wypieki na twarzach czytelników.

Będzie następna książka? Osobiście przyznam, że nie mogę się doczekać.
- Ależ oczywiście - już jest na warsztacie.

Swoje książki opierasz na osobistych doświadczeniach. Masz ich spory bagaż i stanowi to całkiem niezłą bazę pisarską - ale czy napiszesz jakąś książkę nie opartą na krajach Dalekiego Wschodu?
- Następna będzie się działa częściowo w Polsce, częściowo w Azji, a częściowo w USA. Z przewagą Polski. Może to rozczarować paru z moich czytelników, którzy by chcieli, żeby następne dziesięć powieści działo się w Japonii (a najlepiej wszystkie stanowiły kolejne sequel'e "Bezsenności w Tokio"), ale ja jestem jednak pisarzem, a nie autorem przewodników po Dalekim Wschodzie... Dołożę więc starań, żeby czwarta książka była ciekawa i żeby nie rozczarować wiernych fanów, nawet, jeśli ośmielę się umieścić część akcji nieco bliżej domu... :-)

Okładka książki "Bezsenność w Tokio" / Fot. skan

Zafascynował mnie świat jaki poznałeś i Twoja umiejętność jego opisywania. To naturalny talent, czy wydawnictwo musiało zatrudnić oddział redaktorów do "wygładzenia" diamentu?
- Każda książka jest produktem pracy zespołowej, w której autor to tylko pierwszy gracz - potem do boju wkracza redaktor, potem łamacz, potem korektor, potem artysta-grafik, itd. Najważniejszą osobą jest tutaj redaktor - jak producent w filmie. Ja jestem tylko scenarzystą, aktorem i reżyserem. Niby dużo, ale bez producenta, operatorów kamer, dźwiękowców i całej armii innych specjalistów nie byłoby czego oglądać. A wracając do świata słowa pisanego - w moim wypadku nie jest to oddział redaktorów, tylko jedna pani redaktor - Dorota Koman, która ma tę ciekawą cechę, że jest geniuszem. Przy okazji rozumie lepiej, o co mi chodzi, niż rozumiem ja. A nie zawsze jest to łatwe, bo mam tendencję do myślenia po angielsku i moja proza w wersji surowej brzmi często jak tłumaczenie z języka obcego.

Czy łatwo Ci się pisze, czy też odczuwasz wyraźny "ból tworzenia"?
- Odczuwam w ogóle okropny ból egzystencji, ale nie jest to nic, czego kubek gorącej herbaty z żubrówką nie jest w stanie uleczyć.

1
2
3
...
6
następna »

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Piotr Biegała

Artykuły (32) Galerie (5) Średnia ocen (4.74)

Wiek: 40 | Miejscowość: Warszawa/Piotrków Tryb. | Kraj: Polska

O mnie: Lubię kiedy wszystko wokół jest proste i nieskomplikowane. Sprawy trudne zawsze upraszczam. Sprawy niemożliwe - redukuję do trudnych. Obserwuję uważnie świat wokół i staram się pomóc mu w miarę swoich możliwości.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (202)
Najwyżej oceniane (411)

Dodaj do

Komentarze: 12

Sortuj komentarze:

Weronika Piernik 30.07.2010 22:03

Ocena:

japoński najprostszy język na świecie?-uczę się od pół roku i stanowczo zaprzeczam Ale to subiektywna ocena...
Co do wywiadu-fakt-dobre pytania:)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Przemysław Trubalski 18.03.2009 13:10

Ocena:

101

A mi przypadła do gustu "Bezsenność w Tokio".

Komentarz został ukrytyrozwiń

Piotr Raczak 18.08.2007 17:55

Ocena:

przeczytałem "Zagubionych w Tokio" od deski do deski czytając nieprzerwanie. chyba miałem głód takiej właśnie książki. w moim duchu czytelnika (przeciwnie do ducha klary.maj ;) szarpniętych zostało kilka strun ;) "kryminalnego sosu na siłę" nie zauważyłem... (może faktycznie coś przespałem ;) trudno zestawiać "zagubionych w tokio" z wielką literaturą. jak dla mnie to miłe "czytadło", tym milsze że trkatuje o wydarzeniach prawdziwych. zdecydowanie polecam.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Piotr Biegała 09.08.2007 15:13

Ocena:

Klara - jesli wszystkim podobaloby sie to samo to swiat bylby nudny;-) Mi osobiście marcin Bruczkowski zapewnil mile chwile z ksiazka w reku. I za to jestem mu wdzieczny;-) Dlatego tez zrobilem z nim wywiad.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Klara Maj 09.08.2007 13:59

Ocena:

Zaczęłam czytać Zagubionych w Tokio i mimo dobrych chęci umarłam z nudów po 4 stronie. kolejne strony w perfekcyjny sposób mnie usypiały, tak, ż ejeśli ktoś ma kłopoty z zaśnięciem, polecam.
Książka jest pełna drętwych dialogów, wydumanych, prostych, nie szarpiących w duchu czytelnika żdanej struny. Fabuła banalna do bólu, podlewana kryminalnym sosem na siłę.
Tak, Tołstoj, Bułhakow... pomarzyć zawsze mozna;]

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 08.08.2007 21:09

Ocena:

za pytania z sensem. :-)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 08.08.2007 21:00

Ocena:

Ciekawy facet. Dopiszę go do listy pisarzy "do poznania". Plus za wywiad.

Komentarz został ukrytyrozwiń