Wiadomości24 > Portfel > Praca > Ciemne strony programu Au Pair

Pozycja materiału w rankingach:

#5656 wg odsłon (miesięczny)

5656 miejsce

Dział: Praca

Ocena: 45pkt

Oceń:

Ciemne strony programu Au Pair

Dodał(a): Aleksandra Puciłowska
2009-12-06 20:26
Odsłon: 6834
Komentarzy: 9

Tagi:

Agencje werbujące do programu Au Pair adresują go, jak czytamy na ich stronach internetowych, do "osób śmiało patrzących w przyszłość."

27-latka Au Pair w Rodgau w Niemczech. Zdjęcie z 2005 roku. / Fot. Heiko Wolfraum/PAP/DPA

Au Pair ma być szansą na poznanie nowej kultury, przeżycie ciekawej przygody oraz zawiązanie przeróżnych znajomości. Dziewczyna (rzadziej chłopak) przyjęta ma być przez rodzinę goszczącą z otwartymi ramionami, poczuć ma się tam niczym członek rodziny - czytamy w broszurach reklamujących program Au Pair.

Kurs językowy, własne kieszonkowe, płatny urlop, własny pokój oraz łazienka, co najmniej 4 wolne wieczory w tygodniu zapewnić jej mają względną swobodę podczas najczęściej rocznego udziału w programie. Jak to jednak wygląda w rzeczywistości? Czy Au Pair to rzeczywiście łatwy i ciekawy sposób na przyjemnie spędzony czas za granicą? O tym rozmawialiśmy z trzema dziewczynami, które udział w owym programie mają już za sobą.

Jola (23 lata), która przez rok opiekowała się trójką dzieci w Berlinie wspomina swój pobyt w stolicy Niemiec z niezbyt pozytywnymi uczuciami. - Idea tego programu już dawno umarła, większość rodzin szuka dziś zwyczajnie taniej siły roboczej, dzięki której oszczędzi na opiekunce i sprzątaczce w jednym - mówi.

Notoryczna praca w nadgodzinach, wieczne kłótnie o jej czas wolny oraz brak sfery prywatnej - to główne wspomnienia Joli, które łączy z programem. - Pewnego razu zostałam z dziećmi na cały tydzień sama, co oznaczało pracę 24 godziny na dobę - nie dostałam ani dodatkowego wynagrodzenia, ani wydłużonego urlopu. Dodatkowo, to iż przez całe siedem dni musiałam robić wieczorem babysitting, skwitowane zostało przez moją "Au Pair - mamę" słowami: przecież to nie babysitting, ale nie zostawisz dzieci samych w domu, skoro nas nie ma, prawda?"

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Aleksandra Puciłowska

Artykuły (53) Galerie (8) Średnia ocen (4.00)

Wiek: 25 | Miejscowość: Berlin | Kraj: Niemcy

O mnie: Slawistka, filozofka. Miłośniczka kotów, Huxley'a i piwa z imbirem.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 9

Sortuj komentarze:

Jolanta Maria Dzienis 07.12.2009 08:16

Ocena:

Jak udało mi sie zauważyć, w wielu uczelniach w moim mieście wyłożone są ulotki zachwalające uroki programu Au Pair! Nie wiem ile studentek dało się nabrac, bo o tym się po prostu nie mówi, a szkoda!

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ewa Kuryło 07.12.2009 02:54

Ocena:

o cholerka, a właśnie myślałam o czyms takim zamiast erasmusa (który z kolei wcale nie jest "dostepny dla wszystkich", bo drogi jak nie wiem co!).Jeszcze raz sprawe przemysle. tymczasem 5

Komentarz został ukrytyrozwiń

Damian Leciak 07.12.2009 01:51

Ocena:

102

Aleksandro nie wiem czy jest aż tak dużo przypadków czy tylko te co podałaś. Moja koleżanka nadal jest Au Pair i ma wyśmienite warunki. Jak potrzeba to i za nadgodziny płacą. Może miała szczęście

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 06.12.2009 23:51

Ocena:

104

Najbardziej krzywdzący jest fakt, że stale nagrywa się nowe programy o au-pair oraz opiekunkach do dzieci, pokazując je jako osoby leniwe, nieodpowiedzialne, urządzające imprezy pod każdą nieobecność pracodawców, a przede wszystkim stwarzające zagrożenie dla zdrowia lub życia dziecka!!! Szkoda, że nikomu nie przyszło jeszcze do głowy nakręcić czegoś o programie au-pair ale tym razem od tej drugiej strony.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Tadeusz Śledziewski 06.12.2009 23:11

Ocena:

No i słusznie, że znalazł się ktoś co opisał prawdziwą stronę medalu. Może jakaś młoda dziewczyna zapoznawszy się z artykułem w porę się zreflektuje.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 06.12.2009 23:05

Ocena:

126

Ja pamiętam jak parę dni po moim przyjeździe moja Aupair-mama, jak to mam w zwyczaju ją nazywać, rozmawiając ze swoją znajomą przez telefon powiedziała: "Słuchaj, nie uwierzysz, mam własną au-pair!" Tak się złożyło, że byłam ich "pierwszą". Poczułam się jak modny gadżet.

Tym ludziom wydaję się, że kupują sobie niewolnika, który bez żadnego "ale" powinien się podporządkować wydumanym potrzebom rodziny. Pamiętam, jak musiałam wielokrotnie pracować również, gdy mój pracodawca zostawał sam z dwuletnią córką, której tak czy siak włączał telewizor. Mała gapiła się w niego godzinami jak zaczarowana, przestawała odbierać bodźce z zewnątrz, i tak aż do powrotu mamy. No ale tatuś czuł się przecież zestresowany, więc ktoś musiał czuwać razem z nim.

Au-pair to najczęściej wiele wylanych łez, jeszcze więcej kłótni, czasem zaciskanie zębów, czasem walki o swoje. Ja również nasłuchałam się mnóstwa historiiod innych dziewczyn. Rodzina u której ja byłam, mimo wielu problemów, wypada na tle całej reszty najlepiej. Interesowano się moją osobą, moimi gośćmi, rozmawiano ze mną o moim zainteresowaniach, zdarzało mi się dostawać dodatkowe pieniądze. A wiem, że niewielu tego uraczyło. Bilansu zysków i strat jednak nie ma co robić, wynik byłby jednoznaczny. Au-pair? Ja, ateistka, odpowiadam - Boże uchowaj!

Komentarz został ukrytyrozwiń

Aleksandra Puciłowska 06.12.2009 21:39

Ocena:

104

Panie Adrianie- to raczej internacjonalny problem. Podobnych historii wysłuchałam nie tylko od dziewczyn pracujących w Niemczech. W Anglii jedna dziewczyna nie została odebrana przez rodzinę z lotniska, bo się rozmyślili, w ogóle jej nie powiadomiwszy. W Hiszpanii inna dziewczyna musiała uciekać ze swego miejsca pracy, bo ojciec okazał się alkoholikiem bijącym żonę. Żóna z dziećmi odeszła, "operka" została z rozwścieczonym "au pair- tatą", to raczej problem mentalności rodzin decydujących się na Au Pair, a nie problem mentalności jakiejkolwiek nacji.

Pani Aspazjo- ja też mam za sobą Au Pair. Z ręką na sercu- nie polecam najgorszemu wrogowi.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 06.12.2009 21:22

Ocena:

Do obowiązków "Operek" zaliczyć należy także nauczanie języka obcego bo wiele rodzin chce mieć dzieci "kilkujęzyczne".
Niestety żadna ze znanych mi dziewczyn, nie dostaje z tego tytułu ani centa więcej, bo wg. rozumowania niemieckich rodzin powinny się cieszyć, że mogą odezwać się po polsku. Praca (przy mieszkaniu kątem u rodziny) 24 godziny na dobę to standard. Skoro już u nas mieszkasz (niekiedy w piwnicy bez okna przerobionej na pokoik) to chyba możesz (czytaj powinnaś) zajrzeć do dzieci, gdy już wyszłaś do ubikacji? My niestety nie możemy, bo w tym czasie uprawiamy "sporty małżeńskie" - Ty zaś mieszkasz sama (odwiedziny wykluczone) więc chyba nie sprawi ci to specjalnego problemu? To nic innego jak nowoczesna forma niewolnictwa, podobnie jak niemieckie "Zeitarbeitsfirmy". Przy okazji poddałem temat na kolejny artykuł.:) Pozdrawiam i naturalnie 5 gwiazdek:)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Anna Krajewska 06.12.2009 21:02

Ocena:

Oferty agencji programu Au Pair zawsze wydawały się kuszące ......
W jednej z reklam czytamy--;Najlepszy sposób na poznanie świata,odkrycie innego sposobu na życie i naukę języka;.
Z relacji Pani Agnieszki wynika, ha ha ha ,iż rzeczywiście agencje postarały się o realizację sloganów zamieszczonych w reklamie,ze szczególnym uwzględnieniem- ;odkrycia innego sposobu życia;.
Sama również zachęcałam syna do udziału w tym programie...jakże się myliłam!
Cieszę się ,że zamieściła Pani artykuł,który będzie przestrogą dla wszystkich,a szczególnie dla takich matek jak jak,czyli -nadgorliwych.
Pozdrawiam
Anna

Komentarz został ukrytyrozwiń