Cień wiatru hiszpańskiego pisarza
Carlosa Ruiza Zafona otwiera zaplanowany przez autora, czteroczęściowy cykl
Cmentarz Zapomnianych Książek. Obecnie w Polsce dostępna jest już druga część, zatytułowana
Gra Anioła.
Cień wiatru rozpoczyna się wtajemniczeniem młodego Daniela w tradycję rodziny Sempere i miejsca zwanego Cmentarzem Zapomnianych Książek. Chłopiec ma prawo wybrać jedną książkę (która z jakichś przyczyn nie jest dostępna w księgarniach), którą będzie chronił od zapomnienia. Wybór pada na
Cień wiatru Juliana Caraxa. Okazuje się, że wszystkie pozostałe dzieła autora spłonęły, a kilku osobom bardzo zależy, by egzemplarz, który posiada Daniel, podzielił ich los. Młodziutki Sempere nawet nie podejrzewa, w jak wielkim zagrożeniu znajdzie się jego życie, w którym zauważy zadziwiające analogie do przygód Caraxa. Komu tak naprawdę najbardziej zależy na zniszczeniu książki i dlaczego Daniel tak bardzo się dla niej naraża? Odpowiedzi - i to niezwykle zaskakującej - udzieli lektura książki.
Powieść Zafona trafiła do mnie w 2006 roku (niecały rok po polskiej premierze) przez przypadek, i o ile na początku wydawała się nudną pisaniną, tak w miarę upływu czasu, każda odwracana kartka przynosiła mi chwile przyjemności i wzbudzała coraz większe zainteresowanie. Najbardziej urzekła mnie analogia przygód dorastającego Daniela z odkrywanymi losami Juliana Caraxa, cudowne opisy Barcelony, a także elementy oniryczne.
Książka napisana jest przepięknym, wzruszającym językiem, przemawiającym zarówno do kobiet jak i mężczyzn, dorosłych i młodzieży, co czyni dzieło niezwykle uniwersalnym. Gdy czytelnik dochodzi do wniosku, że już wszystko się wydarzyło i już nic go nie zaskoczy - zaczyna znajdować się w błędzie, gdyż dzieło zadziwia do ostatnich stron, będąc na dodatek skarbnicą ciekawych cytatów.
Już wiadomo, że jest to powieść dla każdego bez względu na wiek i płeć, należy jednak dodać, iż może sięgnąć po nią każdy, bez względu na zainteresowania. Dzieło Zafona stanowi doskonałe studium psychologiczne, zawiera wątki romansowe i kryminalne, nie brakuje też topografii Barcelony, zarówno tej pięknej, jak i tajemniczej, momentami wręcz przerażającej.