"Coco Chanel" - fascynujący portret silnej kobiety

Dodał(a): Lucyna Rozlatowska
2009-07-06 10:27
Odsłon: 3225
Komentarzy: 0

Tagi:

„Coco avant Chanel”, czyli dokładnie tłumacząc „Coco przed Chanel” to opowieść o życiu projektantki mody, zanim jeszcze stała się znana. Film Anne Fontaine to historia silnej kobiety odpornej na wszystko, która wytrwale dążyła do celu. I to w czasach, które delikatnie mówiąc, nie sprzyjały kobiecej karierze.

Plakat z filmu "Coco Chanel" / Fot. Materiały dystrybutora

Tworzenie filmów biograficznych wiąże się z dużym ryzykiem. Często są krytykowane za zbyt pozytywne lub przeciwnie zbyt negatywne przedstawienie sylwetki głównego bohatera. Poza tym, ze względu na określoną długość obraz nie może prezentować całego życia postaci, w związku z czym widzowie skazani są na wyczucie reżysera co do wyboru wydarzeń. W przypadku „Coco Chanel” Anne Fontaine zdecydowała się, moim zdaniem słusznie, na pokazanie pierwszego etapu życia Coco, kiedy jeszcze jako Gabrielle pracowała w zakładzie krawieckim, a wieczorami dorabiała sobie śpiewając w lokalnym kabarecie. To tam poznała Balsana, którego utrzymanką wkrótce została. Jednak Coco nie wystarczało poruszanie się w bogatszych sferach ze statusem osoby gorszej kategorii; pragnęła pracować, spełniać swoje marzenia. Wtedy spotkała Arthura Capel’a, który traktował ją jak równą sobie i pomógł jej zrobić pierwszy krok na drodze do sławy.

Coco Chanel obecnie znamy przede wszystkim jako ikonę mody, która pozwoliła kobietom nosić spodnie i wyzwoliła je z niewygodnych gorsetów. Obraz Fontaine pokazuje ludzką stronę Chanel. Porzucona przez ojca i wychowana w katolickim sierocińcu, na swój sukces musiała ciężko zapracować. Spotykała się z niezrozumieniem i szyderstwami. Czasy, w których przeżywała swoją młodość, były czasami mężczyzn. Tylko samotne gorzej sytuowane kobiety musiały zarabiać na życie, reszta pozostawała na utrzymaniu swoich mężów lub kochanków. Coco Chanel, jako jedna z niewielu, chciała pozostać niezależna i za tę niezależność drogo zapłaciła. Nigdy nie wyszła za mąż, a jej życie, pomimo iż osiągnęła spektakularny sukces, było w dużej mierze przepełnione smutkiem.

Kadr z filmu "Coco Chanel" / Fot. Materiały dystrybutora

Dużym atutem „Coco Chanel” jest gra aktorska. Audrey Tautou w roli głównej bohaterki odnajduje się znakomicie. Nie tylko wizualnie, ale i osobowościowo odzwierciedla postać rewolucyjnej projektantki mody, która na zewnątrz silna i opanowana, w środku była małą, wrażliwą dziewczynką. Po „Amelii” Tautou grała w mniejszych i większych produkcjach, ale mam wrażenie, że dopiero ta rola pozwoliła ponownie wydobyć jej wielki talent. Blado wypada przy niej Amerykanin Alessandro Nivola, wcielający się w postać jej filmowego kochanka – Arthura Capel’a. Przez cały film z ust nie schodzi mu uwodzicielski uśmiech i można odnieść wrażenie, że to jedyna mina w jego repertuarze. Bardziej przekonująco wypada Benoit Poelvoorde w roli Balsana.

Anne Fontaine zarzuca się, że nie wykorzystała w pełni potencjału drzemiącego w życiorysie Coco Chanel. Wykreowała postać kopciuszka, który dzięki pomocy „księcia” wspiął się na szczyt. Jest w tym trochę prawdy, iż reżyserka odebrała Coco jej wkład w sukces. Przecież ta silna i pragnąca niezależności kobieta nie dążyła do celu, motywowana miłością, ale raczej ambicją. Co prawda, Nivola zagwarantował jej finansowe wsparcie, ale gdyby nie wola walki i samozaparcie Coco, moglibyśmy obecnie nie znać najsłynniejszego zapachu na świecie - Chanel No 5.

Pomimo pewnych niedociągnięć biografię Coco Chanel ogląda się z zainteresowaniem. Film Fontaine nie jest co prawda wybitny, ale na pewno nie można mu odmówić dobrej realizacji. Poza tym warto poznać życie osoby, która odegrała kluczową rolę we współczesnej wizji kobiecej mody, a nawet wpłynęła na podniesienie statusu kobiet w codziennym życiu.

Zobacz także: