Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

177046 miejsce

Czego boją się dzieci w swych snach?

Dzieci często boją się burzy, zarówno w dzień, jak w nocy. Głośne grzmoty, przeszywające niebo błyskawice, kołysanie się gałęzi drzew oraz szum liści - to działa na wyobraźnię każdego dziecka.

Jednak większość z nich podczas burzy ucieka do domu, tuli się do dorosłej osoby, a są i takie, które chowają się pod kołdrę.

To tylko burza

„W nocy grzmiało, błyskało, trzaskało, psy wyły, a potem padał deszcz”, taki był opis wiosennej burzy, która przeszła nocą. – Ja bardzo się bałam – powiedziała pięcioletnia Marysia, która nie mogła spać. Co w tej sytuacji zrobiła?
– Pobiegłam do mamy i całą noc spałam razem z rodzicami – a po chwili dodała rezolutnie: – bo kiedyś mama powiedziała, że zawsze jak się boję, to mam przyjść do niej i się przytulić.
Mądrą ma Marysia mamę, a i sama umie sobie dobrze poradzić z burzą i z lękiem. A najciekawsze w rozmowie z Marysią było to, że tamtej nocy miała przemiły sen. – Śniło mi się dużo słodyczy, całą noc je jadłam – opowiada. Był to rzeczywiście niezwykły sen w czasie burzy. Nie odzwierciedlał tego co za oknem, nie było w nim niepokoju ani ucieczki – natomiast mózg dziecka kompensacyjnie wytworzył sytuację upragnioną. Czy nie był to wspaniały mechanizm obronny?

Przytulenie i osłodzenie

Dzieci często boją się burzy, zarówno w dzień, jak w nocy. Głośne grzmoty, przeszywające niebo błyskawice, kołysanie się gałęzi drzew oraz szum liści, to w ciągu dnia działa na ich wyobraźnię. Z tym, że nie każde się boi, są bowiem takie dzieci, które podczas burzy wybiegają z domu i z zachwytem wpatrują się w niebo. Niekiedy nie chcą wrócić do domu, gdy zaczyna padać deszcz. Podziwiam takie dzieci, to ich wczuwanie się w przyrodę, jednoczenie się z nią.

Jednak większość z nich podczas burzy w ciągu dnia ucieka do domu, tuli się do dorosłej osoby, a są i takie, które chowają się pod kołdrę. Rodzice z reguły uspokajają dziecko, że „to tylko burza”, że „zaraz przejdzie”, że „na domu jest piorunochron”. Niektórzy namawiają do modlitwy, zapalają świeczkę, tworzą atmosferę tajemniczości. Jednak to, co wiele dzieci najbardziej uspokaja, to „przytulenie i osłodzenie”, czyli usiądź mamie albo tacie na kolanach i otwórz buzię dla czekoladki.

Czy małe dzieci potrafią odróżnić marzenia senne od zdarzeń realnych? Jak wykazano w badaniach, większość dzieci w wieku około 5 lat odróżnia marzenia senne od rzeczywistych zdarzeń. Młodsze dzieci, w wieku od 3 do 5 lat, opisują swoje sny tak jak obrazek lub fotografię, czyli sny są statyczne. Bardzo często występują w nich zwierzęta, zarówno domowe jak żyjące swobodnie. I małe dzieci są przekonane, że naprawdę je widziały.
U dzieci nieco starszych w snach pojawia się ruch, na przykład ptak już nie siedzi na gałęzi, ale fruwa, zjada ziarna albo chodzi po pokoju. A wraz z wiekiem treść marzeń sennych jest coraz bardziej złożona, a także samo śniące dziecko zaczyna być obecne w swoich snach.

Co ciekawe, u dzieci w wieku przedszkolnym w snach rzadko pojawiają się uczucia, a jeżeli wystąpią, to są to raczej dobre emocje. Dopiero u siedmiolatków, wraz z rozpoczęciem nauki w szkole, obok uczuć pozytywnych, występują też negatywne, takie jak wstyd, złość albo strach.

Z lęku przed nieznanym

Czego boją się dzieci w swoich snach? Często dzikich zwierząt, potworów, duchów, diabła, złodzieja czy bandyty. Postacie te przechodzą w dziecięce sny nie tylko z bajek czy filmów zawierających grozę, ale niekiedy także z przeżytych przez dziecko realnych zdarzeń. Psychika dziecka może zamienić na przykład agresywnego ojca w dzikiego tygrysa, a doznany fizyczny ból może stać się krwawiącą raną na ciele uciekającego baranka.

A lęk związany z burzą? Jest to ten rodzaj niepokoju, jaki zazwyczaj towarzyszy zjawiskom których nie rozumiemy. Wytłumaczenie dziecku, czym są tego typu atmosferyczne wyładowania, jak powstają i jakie mogą powodować skutki – zazwyczaj je uspokaja. Oczywiście, należy je pouczyć jak powinno się w czasie burzy zachować, jeżeli znajdzie się poza domem. I bardzo dobrym sposobem na pozbycie się zarówno dziennego, jak też nocnego lęku przed burzą, jest zachęcenie dziecka do rysowania burzy. Jednak nie proponujmy mu „zabawy w burzę”, bo jakkolwiek znakomicie by wtedy swoje lęki odreagowało, to nie radziłabym wchodzić do pokoju „po burzy”.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (1):

Sortuj komentarze:

  • Autor usunął profil
  • 12.06.2007 11:13

(+) Bardzo ciekawe...

Komentarz został ukrytyrozwiń

Dziękujemy za Twoją aktywność w serwisie wiadomosci24. Do zobaczenia niebawem w innym miejscu.

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl
#PRZEPROWADZKA: Dowiedz się więcej

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.