Czworonożni „gliniarze”

Dodał(a): Dawid Serafin
2010-02-09 16:30
Odsłon: 11023
Komentarzy: 13

Tagi:

Nie noszą mundurów. Nie awansują, nie mają żadnych stopni. Na co dzień często są niezauważani. W wielu przypadkach ich obecność jest jednak niezastąpiona. Artaban, Mauro, Poker, Moira to czworonożni gliniarze. Razem ze swoimi opiekunami tworzą duet szybkiego reagowania.

Na zachodzie stanowią elitę. W Polsce wciąż są niedocenianie. Od lewej Dawid z Pokerem, Piotr z Maurem i Mariusz z Artabanem. / Fot. Dawid Serafin

Na zachodzie przewodnicy psów i ich czworonogi stanowią elitę. W Polsce ich praca wciąż jest niedoceniana. Policyjni przewodnicy z Jaworzna nie mają jednak powodów do narzekań. W ich komendzie, w porównaniu z innymi jednostkami, jest znośnie. W Jaworznie służy ich trzech: asp.szt. Mariusz Lisak z Artabanem i Moirą, st.sierż. Piotr Łach z Maurem i st.sierż. Dawid Ciołczyk z Pokerem.

Pokój służbowy, w którym na co dzień przebywają jest mały. Ściany zdobią zdjęcia psów. Na środku znajduje się jedno biurko ze starym komputerem. Obok wiszą dyplomy, podziękowania. Na szafie stoją puchary. Przewodnicy z Jaworzna należą do jednych z najlepszych w garnizonie śląskim. Wyróżniają się także na tle kraju. Kilkanaście lat temu wygrali dla swojej komendy radiowóz.

Asp.szt. Mariusz Lisak wyciąga z dna szafy grubą teczkę z dyplomami. - O tutaj nawet zdobyłem drugie miejsce - mówi rozbawiony. Z całej trójki on jest najbardziej doświadczony. Służy już od 1996 roku. Kilkakrotnie zdobywał najlepsze lokaty na mistrzostwach Polski. Na pytanie o to jak zaczęła się jego przygoda z policyjnymi psami tylko się uśmiecha. - Mariusz po prostu nie zdążył uciec z korytarza - śmieją się jego koledzy.

Mało, kto wie, ale jeszcze do połowy lat dziewięćdziesiątych służba przewodnika nie cieszyła się dużym uznaniem. Mariusz Lisak, był jednym z pierwszych, którzy zgłosili się dobrowolnie by zostać przewodnikiem. - Było zdziwienie kolegów - przyznaje. Dziś sytuacja wygląda inaczej. Aby zostać przewodnikiem trzeba mieć minimum trzy lata służby, zamiłowanie do zwierząt i wyrażać zgodę na ten rodzaj służby.

St.sierż. Piotr Łach musiał swoje odczekać. - Widziałem, że chcę być przewodnikiem. Nie było jednak etatu, więc cierpliwie czekałem - wspomina. Dawid Ciołczyk pięć lat służył w prewencji zanim został przewodnikiem.

Pomimo że od zmiany podejścia do pracy przewodników minęło już ponad 15 lat, wciąż jest mało chętnych do tej pracy. Powód? Brak możliwości awansu i zrobienia szybkiej kariery. - Młodzi, którzy teraz trafiają do policji chcą jak najszybciej awansować. A decydując się na pracę przewodnika wiesz, że najbliższe 9 lat spędzisz ze swoim czworonogiem - mówi Mariusz Lisak.

- Słaba jest też ścieżka awansów, do niedawna policyjni przewodnicy mogli maksymalnie awansować tylko do stopnia starszego sierżanta - dodaje Piotr Łach. Ostatnio coś jednak drgnęło. Obecnie przewodnicy mogą uzyskać stopień aspiranta sztabowego. To, aż o cztery stopnie wyżej niż dotychczas.