Czy było warto? - recenzja "Bezowocnego czuwania"

Dodał(a): Adam Lutostański
2009-12-24 01:05
Odsłon: 5409
Komentarzy: 4

Tagi:

Autor książki w piękny, wysublimowany i stonowany sposób krytykuje Amerykę za jej podejście do Afganistanu w latach 80. Krytyka skierowana jest także przeciw muzułmańskim fundamentalistom. - To dzięki wam - ta fraza zdaje się wyglądać spomiędzy wierszy tej książki.

Nadeem Aslam chce powiedzieć, że USA powinny tego żałować. Mówi, że jego rodzina i przyjaciele jego rodziny ostrzegali, do czego to może prowadzić, gdy w 1980 roku USA i Arabia Saudyjska zaczęły przekazywać pieniądze afgańskim mudżahedinom. Ten horror szybko stał się rzeczywistością dla ludzi Afganistanu - mówi Aslam, ale świat poznał go dopiero 11 września 2001 roku. W powieści Marcus mówi w pewnym momencie, że "nie dla każdego zimna wojna była zimna". W książce Aslam chciał zbadać, a także udokumentować ten stan rzeczy. "Afganistan - skrzyżowanie kultur - wydawał się właściwym podłożem, na którym można by podyskutować na temat spotkania się świata Islamu z zachodnią kulturą, "misji cywilizacyjnych" i "przynoszenia demokracji" - dodaje autor Bezowocnego Czuwania.

Aslam porównuje tę sytuację do przyjazdu Napoleona do Aleksandrii i sytuacji gdyby zaczął on mówić, że nauki Koranu pasują do zasad rewolucyjnej Francji. Warto także na koniec przywołać drugi cytat, jaki znajduje się pod cytatem z Brzezińskiego. Mówi on o rozmawianiu z wojownikiem i dostrzeżeniu go. Aslam próbuje więc znaleźć sposób na dobrą przyszłość dla Afganistanu.

Aslam "Bezowocne Czuwanie" pisał 6 lat. "Swoją powieść o Afganistanie" zaczął pisać tuż po zakończeniu pisania "Map dla zagubionych kochanków" powieści o imigrantach w Wielkiej Brytanii. Podczas pisania przebywał w Afganistanie i Pakistanie. Przygotowania do napisania tej książki obejmowały rozmowy z ludźmi z właściwie każdej klasy społecznej w tych krajach. Z kolei w Wielkiej Brytanii przeprowadził prawie 200 wywiadów z afgańskimi uchodźcami.

Rozmawiał także z chłopcami i młodymi mężczyznami, którzy brali udział w obozach terrorystycznych w Afganistanie, Pakistanie i Kaszmirze lecz mówi, że wejść w głowę dżihadysty (jednym z bohaterów jest właśnie taki wojownik) było mu łatwo. Po prostu myśleli, że ich religia i kraj były zagrożone. Chcieli jej bronić.

W Polsce "Bezowocne Czuwanie" wydał w tym roku poznański Rebis. Przekładu dokonał Mirosław P. Jabłoński. Zdecydowanie polecam każdemu tę książkę.

« poprzednia
1
...
2
3
4

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Adam Lutostański

Artykuły (69) Galerie (34) Średnia ocen (4.03)

Wiek: 31 | Miejscowość: Warszawa | Kraj: Polska

O mnie: Łowca graboidów a także sinior politikal analist ;). Fan piłki nożnej i polskiej ligi piłkarskiej. Interesuje mnie w zasadzie wszystko. Wyznaję Tajojizm. Mój blog: www.host.blog.pl (tam też linki do innych moich stron), mejl: adam81w@gazeta.pl... więcej

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach: