Czy było warto? - recenzja "Bezowocnego czuwania"

Dodał(a): Adam Lutostański
2009-12-24 01:05
Odsłon: 5285
Komentarzy: 4

Tagi:

Autor książki w piękny, wysublimowany i stonowany sposób krytykuje Amerykę za jej podejście do Afganistanu w latach 80. Krytyka skierowana jest także przeciw muzułmańskim fundamentalistom. - To dzięki wam - ta fraza zdaje się wyglądać spomiędzy wierszy tej książki.

Okładka książki / Fot. Strona wydawnictwa Rebis

Nadeem Aslam to brytyjski powieściopisarz urodzony w Pakistanie, który w wieku 14 lat przeprowadził się do Anglii z rodziną. Wśród ludzi pióra, których podziwia, wymienia między innymi twórców polskich: Czesława Miłosza, Wisławę Szymborską i Brunona Schulza. Swoje pierwsze opowiadanie opublikował jeszcze w rodzinnym kraju na rok przed wyjazdem. Największy rozgłos przyniosła mu opublikowana w 2004 roku książka pt. "Mapy dla zagubionych kochanków" ("Maps for Lost Lovers"). Jego ostatnią książką jest "Bezowocne Czuwanie" (wydane w Anglii rok temu).

Najnowsza książka Aslama to powieść polityczna, a także moralizatorska. Autor pokazuje okropieństwa kraju, w którym od wieków trwa wojna, po to by w czytelniku wzbudzić określone odczucia i refleksje. Obrazy jakimi operuje są niezwykle silne i prawdą jest opis na okładce mówiący, że książkę trzeba czasem odłożyć, by zaczerpnąć tchu i czytać dalej.

Głównym bohaterem opowieści jest Marcus, niewierzący religijnie Anglik osiadły w Afganistanie, który w wyniku sytuacji, jaka panowała i panuje w tym azjatyckim kraju traci najbliższe mu osoby: żonę Qatrinę, która ginie średniowieczną śmiercią będąc kobietą przeszło 60-letnią i córkę Zameen, która zostaje porwana przez sowieckich żołnierzy, by potem być przez nich gwałconą co noc. Udaje jej się zbiec, lecz krótko po urodzeniu syna z jednego z gwałtów, sama ginie.

Okrucieństwa te nie są nowością dla Marcusa. Podobnych doznawali jego rodzice, którzy też mieszkali w tym kraju. On również od zawsze był przyzwyczajany do różnych dziwactw tego miejsca w postaci np. dżinów mających ukryć zakopywane kobiety. On też od zawsze musiał się uciekać do różnych metod, by przetrwać i zachować rzeczy dla niego ważne. Przykładem niech będą tu książki pod sufitem jego domu, które musiał tam umieścić przybijając je do niego za pomocą dużych gwoździ po to, by talibowie, którzy akurat okupowali Afganistan, nie zabrali ich jemu i jego żonie i nie spalili.

Podobnie poranionych postaci w powieści jest wiele. Jak się zresztą okazuje, Afganistan potrafi ranić także osoby nie mieszkające w nim. Tak zraniona jest Rosjanka Lara, która przyjeżdża do tego kraju, by szukać swojego brata Benedykta, żołnierza armii radzieckiej, który zaginął w Afganistanie wiele lat temu. Nie ma dobrych wskazówek, które mogłyby jej pomóc w wypełnieniu tej misji.

1
2
3
...
4
następna »

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Adam Lutostański

Artykuły (68) Galerie (34) Średnia ocen (4.04)

Wiek: 31 | Miejscowość: Warszawa | Kraj: Polska

O mnie: Łowca graboidów a także sinior politikal analist ;). Fan piłki nożnej i polskiej ligi piłkarskiej. Interesuje mnie w zasadzie wszystko. Wyznaję Tajojizm. Mój blog: www.host.blog.pl (tam też linki do innych moich stron), mejl: adam81w@gazeta.pl... więcej

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach: