Wiadomości24 > Kultura > Teatr > Czy jesteś za regularnymi wizytami prostytutek w klasztorze?

Pozycja materiału w rankingach:

#42911 wg odsłon (tygodniowy)

42911 miejsce

Dział: Teatr

Ocena: 20pkt

Oceń:

Czy jesteś za regularnymi wizytami prostytutek w klasztorze?

Dodał(a): Anna Winczakiewicz
2009-01-05 17:44
Odsłon: 3631
Komentarzy: 7

Tagi:

Na to pytanie muszą odpowiedzieć zakonnicy w najnowszej sztuce Marka Modzelewskiego „Siostry przytulanki”. Izolacja, religia, wiara, grzeszna cielesność, wyparta seksualność… już 10 stycznia w Teatrze Na Woli w Warszawie.

Materiały promocyjne / Fot. Teatr Na Woli

Jak wyobrażamy sobie życie za murami klasztoru? Widzimy zakonników oddających się ascetycznej dewizie „ora et labora”, czyli módl się i pracuj? Czy wręcz przeciwnie, mając w pamięci doniesienia o molestowaniu ministrantów, przestępstwach seksualnych i związkach księży z kobietami, nie wierzymy, że egzystują kochając jedynie Boga?

Oczami autora sztuki współczesny klasztor to: „specyficzny rodzaj wspólnoty. Kiedy ludzie głęboko w coś wierzą, nietrudno nimi manipulować. Zwłaszcza, gdy nie mają innego punktu odniesienia.” I właśnie manipulacja jest głównym tematem „Sióstr przytulanek.” Tytułowe siostry to nikt inny, jak wynajęte prostytutki. Pomysł zaczerpnięty został z książki autorstwa Mario Vargas Llosa „Pantaleon i wizy tanki”, mówiącej o frywolnej sekcji kobiet powołanej przez służby wojskowe, by zaspokoić samotnych żołnierzy. Tutaj dziewczyny również są pionkami w grze. Przywołane by zaspokoić męskie żądze stają się początkiem do zatracenia, czymś więcej, niż antidotum na wieloletni celibat. Agnieszka Michalska, grająca jedną z prostytutek mówi: - Są czynnikiem wyzwalającym, zmieniają życie każdego z braci, pozwalają im odnaleźć siebie i utwierdzić się – bądź nie – w przekonaniu że klasztor to miejsce dla nich.”

Nie miała moralnych bądź etycznych obaw, podejmując się roli „kociaka dla księdza”. - Z życia znam wiele historii, które są znacznie pikantniejsze, niż ta teatralna - dodaje Michalska.

Zapowiedź spektaklu:

Wielomilionowa firma, gdzie brak jest dialogu, interakcji, demokracji i autorytetów

Tak o instytucji Kościoła mówi reżyser sztuki, Kolumbijczyk, Giovanny Castellanos Cabarique. Gdy pierwszy raz przeczytał scenariusz, odrzucił go. Przestraszył się mocnego tematu, bezkompromisowości języka i obrazu. Ale szybko do niego wrócił, by zgłębić przyczynę lęku. W młodości uczęszczał do liceum i seminarium salezjańskiego, co może być powodem, dla którego temat potraktował bardzo osobiście: - Była we mnie potrzeba, aby dowiedzieć się, co mnie tak zabolało i czy rzeczywiście w Kościele dzieje się tak źle, jak opisał Marek (Modzelewski, autor sztuki - przyp. red.). Zacząłem zbierać dokumentację. Ten research był jak otwarcie puszki Pandory. Dotarłem do wielu dokumentów, materiałów filmowych o skandalach w Kościele. Co ciekawe, te dokumenty nie są po polsku, bo tutaj się niczego wiernym nie pokazuje.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Anna Winczakiewicz

Artykuły (25) Galerie (0) Średnia ocen (4.93)

Wiek: 24 | Miejscowość: Warszawa | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (732)

Dodaj do

Komentarze: 7

Sortuj komentarze:

Magdalena Gorbacz 05.01.2009 23:12

Ocena:

Smakowita zapowiedź niebylejakiego kąska.
Będę w ten weekend w Warszawie, może się przejdę i napiszę recenzje? ;)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Artur Wojnowski 05.01.2009 22:58

Ocena:

Trzymam więc za słowo :)

Odpowiedź na pytanie z tytułu może być ciekawa ;)
Ja jestem przeciw. Wizytom regularnym. Wolałbym na żądanie.
To nie moje słowa. To tylko wyobraźnia podsuwa mi warianty odpowiedzi ;)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Anna Winczakiewicz 05.01.2009 22:28

Ocena:

Artur, być może ten cytat będzie zrozumiały dopiero w odniesieniu do całości sztuki, ja widziałam zaledwie kilka fragmentów, więc się nie wypowiadam. Jeśli tylko będę miała możliwość zobaczenia - recenzja i odpowiedź na pytanie z tytułu z pewnością się pojawi ;)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 05.01.2009 21:09

Ocena:

Wyśmienity temat, ciekawe jak sobie reżyser poradzi, już zacieram ręce na ucztę, oczywiście plus :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Artur Wojnowski 05.01.2009 20:26

Ocena:

" Oczami autora sztuki współczesny klasztor to: „specyficzny rodzaj wspólnoty. Kiedy ludzie głęboko w coś wierzą, nietrudno nimi manipulować. Zwłaszcza, gdy nie mają innego punktu odniesienia.”"

Teza jest wątpliwa. Chodzi o manipulację.
To, o czym mówi autor, odnosi się raczej do indoktrynacji. Od dziecka i bez punktu odniesienia. Jak w Korei Północnej. A nie do świadomego wybór dorosłego mężczyzny, który przecież mógł funkcjonować wcześniej w związkach. Fakt świadomego wyboru nie musi oznaczać oczywiście świadomości czekających problemów ani tym bardziej pewności własnego zachowania.

Samą sztukę z chęcią bym zobaczył ale obawiam się, że niestety nie będzie to możliwe.
Dlatego czekam na recenzję :)

Komentarz został ukrytyrozwiń