Wiadomości24 > Moje Trzy Grosze > Hyde Park > Czy każde dziecko musi być uzdolnione? O rodzicielskim przeroście ambicji

Pozycja materiału w rankingach:

#26498 wg odsłon (tygodniowy)

26498 miejsce

Dział: Hyde Park

Ocena: 27pkt

Oceń:

Czy każde dziecko musi być uzdolnione? O rodzicielskim przeroście ambicji

Dodał(a): stanislawa krystyna zdrodowska
2011-03-18 19:37
Odsłon: 2567
Komentarzy: 4

Tagi:

Zawsze słyszałam, że człowiek rodzi się z jakimś darem Bożym. Dar ten w nim rozkwita, i w końcu dojrzewa - na pożytek innych ludzi i jego samego. Według wszelkich oczekiwań tak jest i tak powinno być.

Jansonik chce się bawić / Fot. Stanislawa Zdrodowska

Według wszelkich oczekiwań wiemy też, że nie wolno talentu zmarnować. Już w Piśmie Świętym mowa jest o pielęgnowaniu talentów. Ale co zrobić, jeśli talentu nie ma, a bardzo chce się go mieć, wprost za każdą cenę? Oto dylemat.

Pierwsze pytanie brzmi: w jaki sposób wyłuskać z siebie geniusza. A jeśli nie z siebie, to może we własnym dziecku? No... to do roboty!

Mama albo tata mieli być geniuszami i tak by się stało, gdyby nie zła czarownica. Ano dała jabłko do ugryzienia i ten odwieczny symbol grzechu położył się cieniem na następne pokolenie. Dobrze smakuje coś, co wyrosło w raju, chociaż raj z tego nie wyrósł! A na pewno nie raj dziecka.

Kiedyś spotkałam taką mamę. Przyprowadziła swoja małoletnią córkę, postawiła ją na środku własnych wyobrażeń i kazała jej śpiewać. Rozpływała się przy tym, patrząc naprzemiennie
- to na własne dziecko, to na mnie, i pytając mnie spojrzeniem, czy także ja jestem zachwycona geniuszem wyciskanym z tej wątłej istoty?

W tym momencie najchętniej bym tę mamę sprała na kwaśne jabłko.

Mama uwierzyła, jakoby jej liczne talenty odziedziczyła właśnie córka. Ta wiara skutecznie rabowała dziewczynce dzieciństwo. Na sali baletowej albo przy pianinie mijały godziny i krzywił się kręgosłup, a międzyczasie mogłaby latorośl uzyskać zawód społecznie potrzebny - pielęgniarki czy nauczycielki - i po prostu cieszyć z bycia dzieckiem.

Czytaj też: Inwazja smutnych dzieci

Najgorsze z tego okazuje się niespełnienie, które przychodzi trochę później. Spotykam takich zamęczanych urojonymi zdolnościami w dzieciństwie i wiem, że w życiu dorosłym niż tym idzie im gorzej niedoukom.

Przecież nie wszyscy do diabla muszą być wielcy, bo piękny jest Mały Człowiek.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: stanislawa krystyna zdrodowska

Artykuły (39) Galerie (3) Średnia ocen (3.02)

Miejscowość: dortmund | Kraj: niemcy

O mnie: o mnie dowiem sie od innych

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 4

Sortuj komentarze:

stanislawa krystyna zdrodowska 23.03.2011 00:20

Ocena:

daja plusy i minusy ale jakos nikt nie chce swoich ocen komentowac troche to dziwne ,....Wiele talentów nie koniecznie musi rodzić się w wieku szkolnym. zgadzam sie
reporterem Tadeuszem Stube i powiem wiecej w szkole muzycznej do ktorej zapisalam kogos w wieku szkolnym

spotkalam Pania troche sedziwa i ta Pani uczyla sie gry na pianinie

Komentarz został ukrytyrozwiń

Tadeusz Stube 22.03.2011 21:13

Ocena:

Wiele talentów nie koniecznie musi rodzić się w wieku szkolnym.
Talent możemy odkryć u siebie niekiedy w wieku dorosłym.
A zmuszanie kogoś do czegoś... zawsze daje odwrotny od zamierzonego skutek.

Osobiście znam wiele osób które nie lubiło szkół do których chodzili, po latach zapytani czy chcieli by jeszcze raz uczyć się, odpowiedziały że tak.
Dlaczego?
Być może dojrzeli do nauki lub poczuli jej sens.

Czy powodem tego może być zmuszanie?

Komentarz został ukrytyrozwiń

stanislawa krystyna zdrodowska 18.03.2011 20:42

Ocena:

...jesli talent zostaje tylko ambicja rodzicow wtedy zaczyna sie wyboista droga ;dziekuje
za komentarz

Komentarz został ukrytyrozwiń

Isabella Degen 18.03.2011 20:10

Ocena:

Temat istotny, ale z tymi talentami różnie to bywa. Zgadzam się z autorką iż często rodzice cierpią na przerost ambicji. Ale naprawdę jest wiele dzieci bardzo uzdolnionych i te talenty nie można zaprzepaścić. Bardzo często są to dzieci z mniej zamożnych rodzin, gdzie jest brak pieniędzy na rozwijanie talentu, lub rodzice nie widza tego bo nie mają czasu zauważyć.
Przykładem talentu pielęgnowanego od dziecka jest np. skrzpek niemiecki (obecnie niemiecko-amerykański) David Gerrett, który gra na skrzypcach od 4 roku życia. Mając 18 lat był najszybciej grającym skrzypkiem świata (rekord w księdze Guinessa 2008 rok).
Takich przykładów jest dużo na całym świecie. Jeżeli dziecko ma talent to, to co robi staje się jego pasją a nie brzemieniem. Po tym właśnie można rozpoznać, czy ma talent czy też nie.
Naturalnie zgadzam się, że nie wszyscy muszą być wielcy i genialni.

Komentarz został ukrytyrozwiń