Czy mózg to komputer?

Dodał(a): Marek Berezowski
2009-04-02 22:01
Odsłon: 6786
Komentarzy: 3

Tagi:

Mózg, podobnie jak komputer, gromadzi i przetwarza informacje. Czy wobec tego możemy mówić, że mózg to taki bardzo skomplikowany komputer? Pragnę czytelnika uspokoić - odpowiedź jest negatywna. Mózg nie jest komputerem.

Co z tym wszystkim wspólnego ma komputer i mózg. Otóż, komputer jest maszyną realizującą tylko i wyłącznie ściśle określone algorytmy. A zatem komputer (czy raczej należy powiedzieć algorytm przez niego realizowany) nigdy nie będzie w stanie dowieść prawdziwości twierdzenia G! Nie dysponuje on bowiem niczym więcej ponad zbiór określonych reguł matematycznych, a te – jak już wiemy – nie wystarczą do wykazania prawdziwości G. Komputer nigdy nie dowie się zatem, że G jest prawdziwe. My natomiast wiemy to z całą pewnością dzięki rozumieniu problemu. Skoro tak jest i skoro wiedza o prawdziwości G nie może być osiągnięta drogą algorytmiczną, stąd wniosek, że mózg ludzki nie pracuje i nie pojmuje otaczającego go świata w sposób algorytmiczny! Mózg nie jest zatem komputerem, nawet nieograniczonym. Komputer niczego nie rozumie, mózg – tak. Komputer nie ma żadnej świadomości, mózg ma.

Tu zahaczamy, w pewnym sensie, o problem sztucznej inteligencji. Co w ogóle oznacza pojęcie sztuczna inteligencja. Inteligencja jest tylko jedna, związana ze świadomością, natomiast jej realizacja może być sztuczna lub prawdziwa (nie ma to nic wspólnego z pamięcią i umiejętnością zapamiętywania). Przez prawdziwą inteligencję należy rozumieć inteligencję zawartą w organizmach żywych. Przez sztuczną inteligencję należy rozumieć inteligencję zawartą w maszynie, czyli w algorytmie w niej realizowanym. Jak dowiedzieliśmy się wyżej, komputer nie jest w stanie pojąć tego, co organizm żywy wie bez użycia algorytmów. A zatem, realizacja inteligencji w maszynie jest niemożliwa!

Jak zobaczyliśmy wcześniej, każdy algorytm jest ograniczony, o czym świadczy np. jego brak świadomości o prawdziwości twierdzenie G. Mózg tę świadomość posiada, jest zatem niewątpliwie czymś wyższym w hierarchii możliwości poznawania. Czy jest jednak nieograniczony? Opierając się na twierdzeniu Gödla, wydaje się, że nie. Wie wprawdzie, że G jest prawdziwe, ale w otaczającej go przestrzeni możliwości poznawania nie jest w stanie przekroczyć kolejnego progu, progu świadomości. Wobec tego, zgodnie z G, nigdy nie pojmie samego siebie! Podobnie jak nie można udowodnić matematycznego twierdzenia G, wykorzystując do tego wyłącznie zbiór reguł matematycznych, mózg nigdy nie będzie w stanie zrozumieć sposobu własnego działania. W każdym przypadku brakuje bowiem pewnego zewnętrznego punktu podparcia, jak w słynnym powiedzeniu Archimedesa: dajcie mi punkt podparcia, a ruszę Ziemię.

W udowodnieniu twierdzenia G punktem tym jest nadrzędny zbiór reguł, wykraczający poza zbiór reguł matematycznych. W zrozumieniu działania mózgu potrzebna jest natomiast nadrzędna świadomość.
Aby lepiej uzmysłowić sobie, że mózg nie jest w stanie pojąć sposobu działania mózgu, przywołajmy pewien problem podniesiony przez angielskiego matematyka Alana Turinga. Otóż Turing sformułował twierdzenie, które głosi, że nie istnieje żaden uniwersalny algorytm, który potrafiłby orzec o każdym innym algorytmie, że ten wygeneruje końcowe wyniki, czyli zakończy swoją pracę. Zgodnie z tym twierdzeniem, nie może zatem istnieć komputer, który byłby w stanie rozumieć i kontrolować pracę każdego dowolnego komputera. Gdyby było inaczej, zawsze wiedziałby, czy badany przez niego komputer zakończy, czy też nie zakończy wykonywanie swoich obliczeń.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Marek Berezowski

Artykuły (8) Galerie (0) Średnia ocen (4.89)

Wiek: 59 | Miejscowość: Gliwice | Kraj: Polska

O mnie: Prof. dr hab. inż., Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej w Gliwicach.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (411)

Dodaj do

Komentarze: 3

Sortuj komentarze:

Tomasz Sroczyński 03.04.2009 18:54

Ocena:

Czytając tekst stwierdziłem że chciałbym napomknieć o książce Penrose'a - a tu jest:D.
Ciekawy artykuł i przystępna wizualizacja twierdzenia Goedla - choć tylko takie spojrzenie jak w artykule może czasem doprowadzić do złych wniosków (na Wikipedii o tym jest).

Komentarz został ukrytyrozwiń

Konstruktywny Krytyk 23.01.2011 01:23

Ocena:

Niestety ale muszę powiedzieć, że artykuł jest naiwny. Proponuję zaznajomić się koncepcjami silnej i słabej SI, a także inteligencji operacyjnej. Ponadto - twierdzenie Goedla brzmi inaczej. W takiej formie jak tu nie przenosi w sobie żadnej informacji, jest zwyczajną logiczną ciekawostką i - uwaga - *paradoksem*. Przedstawione przez autora rozumowanie jest dowodem nie wprost, a więc *dowodem* twierdzenia G. Co dowodzi tylko i wyłącznie tego, że twierdzenie to (w takiej formie jak podał autor) jest zagmatwaną postacią znanego paradoksalnego zdania, które brzmi "To zdanie jest fałszywe". Pełne Twierdzenie Goedla jest prawdziwe, ponieważ jest rozważane dla systemów formalnych o pewnych konkretnych własnościach - jako matematyk i profesor, autor powinien to wiedzieć.

Ogólnie, autor sprowadził bardzo trudny problem (tzw. "trudny problem świadomości"), z którym borykają się najtęższe umysły, do paru ciekawostek i wykrzyknień. To temat który w wydaniu popularnonaukowym wymaga ogromnej pokory i wrażliwości. Książki Penrose'a nie czytałem, ale czytałem opinie na jej temat i wydaje się, że cierpi na tę samą chorobę. Należy sobie uświadomić, że nie jest on filozofem w pełnym tego słowa znaczeniu, raczej bawi się myślą.

Komentarz został ukrytyrozwiń

czytelniczka 23.01.2011 02:01

Ocena:

Autor artykułu napisał: "Kurt Gödel przedstawił pewne twierdzenie, które – w ogólnym zarysie – brzmi następująco: w ramach danego systemu reguł istnieją twierdzenia, których nie da się udowodnić przy pomocy tych reguł."
Pierwsze twierdzenie Goedla o niezupełności brzmi: "jeżeli dany system formalny nie jest sprzeczny, wówczas istnieją w nim zdania, których prawdziwości nie da się wywieść z aksjomatów i twierdzeń rozważanego systemu formalnego." Nie widzę, aby autor artykułu napisał coś innego. Natomiast zdanie G w artykule nie jest tw. Goedla, ale przykładem zdania, o których mowa w tw. Goedla.
Co do książek Penrosa, to po tym jak doszedł do wniosku, że są one niezrozumiałe dla zwolenników AI, machnął na nich ręką, o czym mówił w wywiadzie kilka lat temu.

Komentarz został ukrytyrozwiń