Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

3417 miejsce

Czy nawrót raka wątrobowokomórkowego (HCC) jest możliwy?

Rak wątrobowokomórkowy (Hepatocellular carcinoma – HCC) jest 5-tym najczęściej występującym nowotworem i dotyczy około 90% wszystkich chorych z pierwotnymi guzami wątroby.

Rak wątrobowokomórkowy (Hepatocellular carcinoma – HCC) / Fot. WikipediaCzynnikiem, który najbardziej sprzyja rozwojowi HCC jest marskość wątroby, a zwłaszcza zakażenie wirusowe wątroby.

Szacuje się, że na świecie ponad 130 milionów ludzi jest nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu C i u prawie 25% z nich rozwinie się rak wątrobowkomórkowy HCC.

Obecnie uważa się, że jest jedyną skuteczną i radykalną metodą postępowania w HCC jest leczenie chirurgiczne: resekcja lub przeszczepienie wątroby.

"Bomba z opóżnionym zapłonem" - czyli rak o nazwie HCC


Jest ono jednak udziałem niewielkiej grupy chorych, ponieważ rak wątrobowokomórkowy rozpoznawany jest zazwyczaj w zaawansowanym stadium lub towarzyszy mu bardzo zły stan kliniczny chorych. Zaobserwowano również duży odsetek nawrotów HCC po leczeniu operacyjnym.

Wyniki przeszczepiania wątroby biorcom z HCC tylko w nieznacznym stopniu ustępują wynikom przeszczepiania pozostałym biorcom. Jest to wynikiem skrupulatnej kwalifikacji chorych według kryteriów mediolańskich, które precyzują wskazania do transplantacji wątroby. Zalecają one przeprowadzenie operacji przeszczepienia wątroby u pacjentów, u których zaobserwowano guz o wielkości do 5 cm lub maksymalnie 3 guzy o wielkości do 3 cm, oraz nie występuje u nich naciekanie do naczyń żylnych i nie ma manifestacji pozawątrobowej raka.

Dzięki spełnieniu kryteriów mediolańskich udało się uzyskać wysokie (75%) 5-letnie przeżycie u pacjentów po transplantacji wątroby.

1500 przeszczepień wątroby


Do czynników, które mogą znacznie pogorszyć rokowania zalicza się: wieloogniskowość guza, cechy angioinwazji oraz niski stopień zróżnicowania.

Bardzo ważne w czasie oczekiwania na przeszczep jest okresowe (co 3 miesiące) monitorowanie obrazowe guza (MRI lub CT). Stosuje się również leczenie pomostowe za pomocą ablacji RFA (radiofrequency ablation - termiczna ablacja prądem wysokiej częstotliwości) lub przeztętniczej chemoembolizacji TACE (transarterial chemoembolization) i radioembolizacji gdy występują 2-3 zmiany.

W oczekiwaniu na transplantację wątroby


Po transplantacji wątroby konieczne jest ścisłe monitorowanie chorego. Zaleca się co 3-6 miesięcy wykonanie oznaczenia stężenia AFP w surowicy oraz co 6-12 miesięcy wykonanie MRI z kontrastem lub CT z kontrastem. Jednocześnie należy ściśle monitorować stężenie IK.

Powrót do życia - moja transplantacja wątroby


Stosowanie leków immunosupresyjnych zwiększa ryzyko nawrotu HCC, w związku z tym bardzo ważne jest również utrzymywanie leczenia immunosupresyjnego na zminimalizowanym, ale skutecznym poziomie.

Zmniejszenie częstości nawrotów HCC oraz poprawienie rokowania u chorych można uzyskać stosując inhibitory sygnału proliferacyjnego (ewerolimus), jednak ich stosowanie nie jest standardem postępowania.

USG rozwiniętego raka wątrobowokomórkowego / Fot. WikipediaW przypadku nawrotu HCC w przeszczepionej wątrobie, po odstawieniu pochodnej MPA i zmniejszeniu dawki IK może być zastoswany ewerolimus (lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów kinaz białkowych). O ile są warunki, wznowa HCC może być leczona resekcją, a jeśli nie jest to możliwe - stosuje się metody RFA lub TACE, których celem jest selektywna destrukcja komórek guza oraz lek sorafenib.

Sorafenib jest doustnym inhibitorem kinazy tyrozynowej hamującym angiogenezę, oraz proliferację komórek nowotworowych. Wcześniej stosowany był w raku nerki, jednak próby kliniczne potwierdziły jego skuteczność również u chorych z zaawansowanym HCC. Jest pierwszym lekiem w terapii systemowej, który wydłuża czas do progresji nowotworu i wydłuża przeżycie całkowite u chorych na HCC.

Został zatwierdzony przez amerykańską Agencję Żywności i Leków (FDA) oraz Europejską Agencję Oceny Produktów Leczniczych (EMEA). Uzyskanie tak dobrych wyników w leczeniu sorafenibem umożliwia również zastosowanie go jako leku adjuwantowego po resekcji czy też ablacji guza wątroby.

Zabieg radioembolizacji / Fot. WikipediaTerapia molekularna otwiera wiele nowych możliwości leczenia nowotworów. Trwają badania kliniczne nad preparatami mogącymi znaleźć zastosowanie w terapii molekularnej HCC, stosowanymi obecnie w leczeniu innych nowotworów (cetuximab w rozsianym raku jelita grubego, trastuzumab w przerzutach raka sutka) oraz preparatami głównie o działaniu hamującym angiogenezę lub proliferację komórek oraz pobudzającymi apoptozę komórek nowotworu.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.