Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

10724 miejsce

Depresja i inne zaburzenia psychiczne u młodzieży

"Świat jest do bani... chcę ze sobą skończyć!", czyli krótko o tym jak zaciera się granica między zwykłym przygnębieniem a depresją.

Jak dowodzą badania prowadzone w USA przez znanych psychiatrów, także przez autorytety w dziedzinie psychiatrii polskiej, coraz więcej młodych ludzi (obserwuje się obniżającą się granicę wiekową), zapada na zaburzenia psychiczne. Najczęstszym z nich jest zaburzenie depresyjne, obok niego zaś pojawia się zaburzenie depresyjno-lękowe. Należy zadać pytanie: "Dlaczego tak się dzieje?".

Z analizy prac naukowych wynika, że młodzi ludzie bardzo emocjonalnie reagują na wszelkie porażki życiowe (np. niepowodzenia i konflikty szkolne, zawiedzione związki, utrata przyjaciela, brak zrozumienia ze strony najbliższych). Jest to jeden z powodów zatarcia się zwykłego przygnębienia, frustracji czy zrezygnowania na rzecz poważniejszych zaburzeń.

Dlatego ze strony osób dorosłych ważna jest uważna obserwacja, zwłaszcza, jeśli dziecko przejawia cechy osoby o zmiennym charakterze osobowości, pozornie "dziwnych" zachowaniach, introwertyczności, nieobecności myślowej. Warto uczyć młodego człowieka poprawnych reakcji na spotykane sytuacje trudne, na niedoskonałości losu...

Podstawowymi objawami należącymi do charakterystycznych, związanymi z depresją, są: poczucie winy,
obniżona samoocena, diametralna zmiana zachowania, apatia, izolacja społeczna, przygnębienie trwające kilka tygodni, zamknięta postawa (także w odniesieniu do znajomych), nieobecność interpersonalna,
wagary, zaniedbania szkolne czy trudności wychowawcze.

To oczywiście tylko kilka z objawów na jakie należy zwrócić szczególną uwagę. Zbyt późna wizyta u lekarza psychiatry, źle zdiagnozowana depresja, lekceważenie objawów czy ważnych sygnałów jest częstym powodem podejmowania przez młodzież prób samobójczych, niestety często zakończonych powodzeniem.

Dlaczego tak się dzieje? Młody człowiek nie ma wykształconego systemu odpornościowego w zakresie psychicznym. Nie reagowanie na wołanie o pomoc, pozostawienie młodego człowieka samemu sobie z (wbrew pozorom bardzo poważnym problemem) depresją, zmianami osobowości jest pierwszym czynnikiem sprzyjającym decyzji o zakończeniu życia. Bo wtedy - jak mówi wielu badanych - "skończy się ich cierpienie", a gdy napiszą list "może wreszcie ktoś zauważy, to czego wcześniej nie widział"...

Jak walczyć? Przede wszystkim uzbroić się w silną psychikę, nie rozpamiętywać przeszłości, znaleźć sobie pozytywne zajęcie bądź hobby, po prostu realizować siebie w tym, co jest dla Ciebie najważniejsze i najbardziej cool.

oprac. autor

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (1):

Sortuj komentarze:

Depresja... wiosenna? :] Hmm ciekawy temat, ale moim zdaniem trzeba go rozwinąć. Piszesz o autorytetach, dobrze by było podać jakieś nazwiska, przeprowadzić sondę wśród młodzieży, lub zapytać o opinię na ten temat jakiegoś eksperta - psycholloga, czy pedagoga. Trzymam kciuki i witam w Wiadomościach24:)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.