Dojrzewanie młodzieży. Oni buzują, one się lansują

Zaloty współczesnej młodzieży nie przypominają w niczym tego, z czym mieli do czynienia ich rodzice
Oni buzują, one się lansują
Kiedyś chłopak chcąc zwrócić na siebie uwagę, łapał dziewczynę za warkocz. Dzisiaj chłopięce zaloty sprowadzają się często do klepania koleżanek po pośladkach czy łapania ich za piersi. A kiedy one się bronią, oni reagują agresją. Bywa, że szarpią za włosy, wykręcają ręce, opluwają... I trzeba było aż dramatu Ani, żeby ten problem wyszedł spod klosza. Tylko jak wyszedł, to co z nim teraz zrobić?

Kiedyś starczało manto

Jedna z matek najbardziej była zszokowana biernością dziewczynek w historii Ani.
- Pamiętam, że kiedy ja chodziłam do szkoły podstawowej, a to był koniec lat sześćdziesiątych, dziewczęta nie oglądały się za rówieśnikami. Chłopcy z naszej klasy w porównaniu z nami byli raczej cherlawi i często pryszczaci. Mieliśmy jednak w klasie trudnego kolegę, wyjątkowo nadpobudliwego. Próbował nas podszczypywać, obmacywać. Kładł się z lusterkiem na bucie, żeby zaglądać pod spódnice. Stworzyłyśmy więc zwarty front. Namówiłyśmy się i pewnego dnia sprawiłyśmy mu manto. Lekkie, ale wstydliwe. Na tyle, że dał nam spokój. Nie było mowy o strachu z naszej strony przed chłopakami. Kiedy pojawiła się moda na strzelanie do dziewcząt z procy papierkami, my też się uzbroiłyśmy w proce. A pani nauczycielka konfiskowała je po równo, nam i im - opowiada.

Aleksandra - matka 14-letniej córki:  - Takich sytuacji o jakich opowiada moje dziecko, ja w swoich młodzieńczych latach nie przeżyłam. Ale to nie tylko wina chłopców. Także dziewczynek. W klasie córki są „czirliderki”, które przewodzą. One są najpopularniejsze. I to one czasami buntują chłopaków przeciw tym innym dziewczynkom, gorszym. A gorsza to, na przykład ta, która się spokojniej ubiera. Nie pokazuje brzucha czy dekoltu. Nie ma tipsów na paznokciach czy cienia na powiekach. Kiedy zapytałam córkę dlaczego pewna dziewczynka w jej klasie jest najpopularniejsza, usłyszałam: bo ją już „lizało” pół klasy. Skóra mi ścierpła. Ale oni takim językiem mówią.

Im gorszy, tym lepszy

Dziewczynki z gdańskiego gimnazjum opowiadają, że problemy z chłopcami to normalne.
- Bo oni zachowują się jak ośmiolatki - twierdzi Żaneta. - Kiedy chcą zwrócić na siebie uwagę, to podstawią dziewczynie nogę albo rzucą w nią puszkę po napoju. Reszta kolegów na to patrzy. I kiedy dziewczyna płacze, oni mają dobrą zabawę.
- Oni mają jakąś dziwną teorię, że im jest gorszy, tym... lepszy w oczach dziewczyny - dodaje Kamila. - Jeszcze jak nie ma wokół kolegów, to się zachowuje normalnie. Ale już w grupie dostaje małpiego rozumu.
Gimnazjalistki przyznają jednak, że niektóre dziewczyny sobie na takie klepnięcia pozwalają. Nawet im to imponuje. Bo to znaczy, że się podoba. A chłopakom się wydaje, że jak jedna jest z tego klepnięcia zadowolona, to inne też muszą być.
- W tamtym roku była w naszej szkole dziewczyna, która chodziła mocno roznegliżowana. Na pytanie jednej z koleżanek czemu się tak ubiera odpowiedziała: Bo ja się lansuję.
Ostatnio pojawiła się moda na straszenie zapalniczką.
- Nie ruszaj się, bo cię podpalę - można usłyszeć czasami na lekcji.

Winna telewizja i moda

Ilona Łepkowska, scenarzystka popularnych seriali, dość ostrożne potwierdza tezę, że popkultura może mieć nie najlepszy wpływ na młodzież. Kiedy na przykład Justin Timberlake obnaża na koncercie pierś Janet Jackson i młodzi to widzą w telewizji, to myślą - ja też tak mogę. Ale to od rodziców zależy, co oglądają ich dzieci.
- Jestem osobą po pięćdziesiątce i w moich szkolnych czasach była większa dyscyplina w szkołach i domach. Rodzice mieli większy wpływ na dzieci. Przede wszystkim poświęcali im więcej czasu, ponieważ krócej pracowali. A dzisiaj dorośli nie potrafią nawet ze sobą rozmawiać, a nie tylko z własnymi dziećmi. Potrafią mówić jedynie wtedy, jak się napiją.
Scenarzystka zastrzega, że nie chce występować z pozycji starej ciotki, ale jest przerażona tym, że w szkołach wolno się teraz malować.
- Widzę dziewczynki, które wchodzą do budynku z napisem gimnazjum i wyglądają, za przeproszeniem, jak lafiryndy. I na to się pozwala. Rozumiem modę. Ale te spodnie biodrówki spod których wystają stringi, to w połączeniu z harcującymi u nastolatków hormonami może wywołać niebezpieczne związki. Ale przecież dziewczynki nie ubierają się tak po to, żeby prowokować. Tylko taka jest moda.

Co im mamy do zaproponowania

Dr Elżbieta Zubrzycka - psycholog nie raz obserwowała „końskie” zaloty chłopaków. I widziała, że dziewczyny pozwalają na to, żeby ich traktować bez szacunku. Zastanawiała się wtedy, czego one oczekują? Że kiedyś ci chłopcy będą czułymi, opiekuńczymi mężami, ojcami? I kiedy ona wróci ze szpitala z dzieckiem na ręku, to on o nią zadba? Czy będzie leżał pijany pod stołem, bo właśnie uczcił fakt, że dziecko się urodziło?
- Teraz odrzuca się wszystko to, co tradycyjne. Chłopak z kwiatami? Wstydliwa sprawa. Gdyby przyniósł dziewczynie czekoladki, to by go koledzy wyśmiali. Uważaliby, że się z choinki urwał.
Zdaniem dr Zubrzyckiej model gimnazjalny nie zdał egzaminu. Kiedy szkoła podstawowa trwała osiem lat, nauczyciele mieli czas na poznanie dzieci. Znali ich rodziców. Dzieci nawzajem się znały. Była możliwa lepsza i pełniejsza opieka nad młodymi. Szybsza interwencja. A tu nagle takiego dwunastolatka w okresie burzy hormonalnej przerzuca się do innej szkoły. Tam styka się ze starszymi od siebie. Więc próbuje udowodnić, że też jest już dorosły. A jeszcze teraz moda pozwala na podreślanie u dziewcząt większej seksualności. Te goły brzuchy, duże dekolty. Wystarczy, że koleżanka nachyla się po ołówek. I chłopcy już są nabuzowani. I co mają z tym zrobić? Tym dzieciom w dalszym ciągu się niczego nie proponuje. Dojrzewanie to temat tabu. O tym się nie mówi w domach, bo rodzice nie potrafią. W szkołach też nie - bo nauczyciele się boją o tym rozmawiać. Więc ta młodzież nie ma z kim o tym pogadać. Nie wie, co się z nią dzieje. U chłopców zaczynają się nocne polucje. Więc chcą ogłosić światu, że czują się już mężczyznami. I... zaczyna się kompletna głupota. A jeszcze podkręcają się w grupie. Tracąc już zupełnie rozeznanie w tym, co jest dobre, a co złe.

- Dlatego konieczny jest powrót do nauki od podstaw. Już w przedszkolu powinno się uczyć dzieci tego - czym jest szacunek, czego nie wolno robić. One, na przykład, nie wiedzą, co jest donosicielstwem, a co informowaniem uzasadnionym i dojrzałym, kiedy komuś dzieje się krzywda. Nie widzą granicy. Dlatego nie poinformowały o tym, że Ani działa się krzywda. Ale co się dziwić dzieciom, skoro niektórzy nauczyciele, jak się zorientowałam, też mają z tym problem - mówi dr Zubrzycka.

***

Na razie wszyscy przerzucają się tym problemem jak gorącym kartoflem. Rodzice patrzą na nauczycieli. Nauczyciele na ministra edukacji. A minister edukacji na to, czy mu w... sondażach rośnie czy spada.

Ryszarda Wojciechowska