Douglas J. MacEachin - "Amerykański wywiad i konfrontacja w Polsce 1980-1981" - recenzja

Dodał(a): Paweł Jankowski
2011-12-27 14:06
Odsłon: 597
Komentarzy: 0

Tagi:

Pracownik CIA, który miał dostęp do najtajniejszych dokumentów przedstawił realia swojej pracy i zdarzeń poprzedzających wprowadzenie stanu wojennego w Polsce. W owym czasie autor śledził te wydarzenia i był jednym z mających na nie wpływ.

image: https://www.cia.gov/library/center-for-the-study-of-intelligence/csi-publications/books-and-monographs/cia-assessments-of-the-soviet-union-the-record-versus-the-charges/maceac_mini.gif / Fot. Nieznany, domena publiczna

Douglas J. MacEachin był długoletnim pracownikiem CIA. Wstąpił w szeregi amerykańskiego wywiadu w 1965 roku. Przez 24 lata swojej pracy był ekspertem w sprawach dotyczących Europy Wschodniej. W latach 1984-1989 był szefem Biura Analiz do spraw Związku Radzieckiego. Laury uniwersyteckie zdobywał między innymi w dziedzinie ekonomii.

"Amerykański wywiad i konfrontacja w Polsce 1980-1981" z punktu widzenia analityka wywiadu przedstawia czas przygotowań do wprowadzenia stanu wojennego. Książka jest trzyczęściowym "kalendarzem" z omówieniem kolejnych dokumentów, meldunków i raportów znanych w owym czasie zaledwie kilku lub kilkunastu osobom. Dość skąpa bibliografia uzupełniona jest wskazaniem bogatego źródła odtajnionych materiałów wywiadu Stanów Zjednoczonych.

Szukający w książce Douglasa J. MacEachina przygodowo szpiegowskich wyczynów czy fabularyzowanej historii stanu wojennego poczują się zawiedzeni. Pozycja składa się z trzech części - podział na trzy fazy rozwoju sytuacji jest ukazywany poprzez napięcie od kolejnego stanu alarmowego po następujące chwilowe odprężenie. Głównymi punktami odniesienia są dla analityka ścierające się ze sobą siły polityczne, społeczne i ekonomiczne.

Specyficzny system wartości, w jaki wydarzenia odbiera Ameryka, dopełnia przykładów analizowania i interpretacji meldunków, z których niektóre zastanawiają. Fakty, jakie uznano za istotne i godne odnotowania, mogą wywołać wspomnienie wśród rodzimych Czytelników. Informator poddający pod rozwagę słowa nabierające swoistego ciężaru gatunkowego. Takim przykładem są choćby słowa "Polak nie będzie strzelał do Polaka", przywoływane w kontekście ocenianych obaw, co do karności polskich żołnierzy i ich ewentualnego oporu wobec obcych dyktatów.

Autor wskazuje na błędy popełniane w tej specyficznej pracy wywiadowczej i opisuje skutki takich pomyłek. Nie ukrywa też, że wywiad Stanów Zjednoczonych przejawiał ogromny wpływ na politykę swojego kraju i prezydenta. Wpadki w pracy analityka znajdują w osobie autora wiele usprawiedliwienia. MacEachin przedstawia dla przykładu pojęcia "efektu pamięci wstecznej", "błędu przeszacowania", "wyostrzania obrazu". Później wspomina o czyhających pułapkach w swojej wywiadowczej działalności, które doczekały się fachowych opracowań, a do jakich wniósł wiele swojego doświadczenia.

Czytaj dalej ---->