Czy udało się zrealizować główne cele Międzynarodowego Roku Astronomii?
Stanisław Bajtlik: Uważam, że tak. Celem głównym była popularyzacja astronomii, a przy okazji nauk ścisłych i naukowego patrzenia na rzeczywistość. Pamiętajmy, że w wielu krajach astronomia w ogóle nie jest nauczana w szkole, a w niektórych prawie w ogóle nie naucza się nawet fizyki. W bardzo wielu krajach takie formy popularyzacji jak olimpiady astronomiczne, konkursy dla młodzieży, wykłady popularne czy młodzieżowe obserwatoria są niemal nieznane. To właśnie w tych krajach znaczenie MRA2009 było największe. Ważnym zadaniem MRA2009 było też zachęcanie dziewcząt do interesowania się astronomią i naukami ścisłymi oraz do wybierania takich kierunków studiów.

Jednym z celów jest ochrona ciemnego nieba nad miastami, parkami narodowymi i miejscami ważnymi dla obserwacji astronomicznych. Wiem, że lokalne społeczności działają na własną rękę. Co robi się na skalę ogólnopolską?
W niektórych miejscach na świecie już od bardzo dawna robi się bardzo wiele. Np. w Tucson, w Arizonie, mieście wielkości Krakowa, obowiązują od lat ostre regulacje dotyczące bilbordów i sposobów oświetlania ulic. Nic dziwnego. Na okolicznych szczytach umieszczono przeszło 100 teleskopów, a astronomia jest prawdziwym miejscowym „przemysłem”. Pamiętajmy jednak, że Obserwatorium na Mt. Wilson, nad Pasadeną, w którym Hubble odkrył rozszerzanie się Wszechświata, zostało zamknięte z powodu łuny sztucznych świateł nad Los Angeles.