Wiadomości24 > Wydarzenia > Polska > "Duch Gdańskiej Architektury" na III Gdańskim Festiwalu Rzeźby z Piasku

Pozycja materiału w rankingach:

#24475 wg odsłon (miesięczny)

24475 miejsce

Dział: Polska

Ocena: 45pkt

Oceń:

"Duch Gdańskiej Architektury" na III Gdańskim Festiwalu Rzeźby z Piasku

Dodał(a): Janusz Kaliszczak
2009-07-10 11:30
Odsłon: 7658
Komentarzy: 11

Tagi:

Od 5 lipca na plaży w Jelitkowie można oglądać monumentalne rzeźby z piasku, przedstawiające najważniejsze zabytki architektury naszego miasta. Między innymi 6-metrowy Ratusz i ponad 5-metrowy Dwór Artusa.

1 z 18

Dworzec Główny w Gdańsku Fot. Janusz 'Kali' Kaliszczak

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Janusz Kaliszczak

Artykuły (2) Galerie (8) Średnia ocen (4.96)

Wiek: 36 | Miejscowość: Gdynia | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (1257)

Dodaj do

Komentarze: 11

Sortuj komentarze:

Autor usunął profil 19.08.2009 10:12

Ocena:

Piekno natury i dziel czlowieka :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Bożena Targosz 24.07.2009 22:50

Ocena:

Rewelacja:)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 14.07.2009 21:48

Ocena:

Podziwiam Adama Sobala :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Janusz Kaliszczak 11.07.2009 15:03

Ocena:

To nie jest zwykły piasek plażowy tylko mieszanina piasku i gliny. Wczesniej bardzo dlugo byla mieszana i ubijana w formach, utwardzana i dopiero w tym rzezbiono.

Podziwiam detale.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Adam Sobal 11.07.2009 14:02

Ocena:

Gdy w pacholęctwie na Jelitkowskiej plaży z zapałem budowałem piaskowe zamki, a mama z podziwem komentowała moje dokonania, to do głowy mi nie przychodziło, że oto po latach dorośli pokażą, jak byłem nieudolny w swej plażowej twórczości. A wszystko to za sprawą międzynarodowej ekipy artystów-rzeźbiarzy, której z pobliskich Kaszub zwieziono na Jelitkowską plażę kilka tysięcy ton odpowiedniego piasku do wypełnienia potężnych szalunków sięgających niekiedy i drugiego piętra. Potem w katorżniczym trudzie ubito piach, by upodobnić go do zwartej kamiennej bryły. Tak powstały nieociosane piaskowe bloki, z których zręczne ręce artystów w ciągu niespełna dwóch tygodni wyczarowały 16 figur w fantazyjnej formie przedstawiających główne zabytki starego Gdańska. Aby powstały te dzieła nie potrzebne były tradycyjne narzędzia rzeźbiarskie (dłuto i młotek), wystarczył ogrodowy szpadel, kilka dziecinnych łopatek i rylec wystrugany na prędce z twardego patyka.

W ciągu dwóch czerwcowo-lipcowych tygodni Artyści-rzeźbiarze uczynili z rozedrganej słońcem gdańskiej plaży swoją niezwykłą pracownię twórczą, taką, o której marzył Wyspiański, bezgraniczną, otwartą na cały świat, prawdziwą pracownię rzeźbiarką, w której cisza miesza się z szumem morskiego wiatru i krzykiem mew. To nic, że za plecami widzowie czynią komentarze, to nic, że deszcz podstępnie próbuje skruszyć świeżo uformowany detal. Bo oto z każdą minutą przybywa kształtu i jakby spod ziemi wyrastają wieże gdańskich kościołów, bryła Ratusza Głównego Miasta, dworzec kolejowy zaprzężony ciężkim parowozem. A tam dalej cień Gdańskiego Żurawia ginie w spokojnej toni Motławy i wartownicy pospali się u wrót Wielkiej Zbrojowni, jakby czas się dla nich zatrzymał. A przed Bramą Wyżynną tłoczą się kaszubscy handlarze z wozem pełnym świeżych ryb i koszami pachnącymi warzywem i grzybami z Tucholskiego Boru. Tylko Neptun jak zawsze spokojnie baczy na wszystko z góry, jakby wynosił się ponad ten gdański codzienny zgiełk.

Gdy już zakończono wszystkie prace, rzeźby zostały pokryte specjalnym wodoodpornym utwardzającym żelem, który uchronił je przed niszczącym działaniem wiatru i deszczu. Dzięki temu zabiegowi piaskowe cuda przetrwają w nienaruszonej postaci aż do samego końca wakacji. I takim oto prostym sposobem Gdańsk stał się jedynym miastem w Polsce, w którym odbywają się profesjonalne plenery rzeźby z piasku, w których biorą udział również zagraniczni twórcy. I pomyśleć, że ja, podobnie jak inni, z gębą otwartą przechadzałem się między tymi wszystkimi wspaniałościami i nie mogąc tchu złapać z zachwytu.

Komentarz został ukrytyrozwiń