Facebook Google+ Twitter

"Dwie strony" autentycznego Strajku

Po reaktywacji w 2007 roku, Strajk nagrał kolejny krążek - "Dwie strony". Najkrócej można go określić jako autentyczny, niezły punkrockowy album.

 / Fot. okładka płyty "Dwie strony"W ramach wstępu warto powiedzieć, że kariera Strajku mogła potoczyć się zupełnie inaczej. Grając energicznego punka, dość szybko zyskali renomę i weszli na scenę polskiego rynku muzycznego. Niestety dwóch członków grupy zmarło już w pierwszych latach funkcjonowania Strajku. Jak wiadomo roszady personalne zawsze zmieniają "wydźwięk" zespołu. Strajk zakończył działalność w roku 2004, a po trzech latach się reaktywował. Każde tego typu wskrzeszenie wnosi coś nowego. Teraz Strajk, wracając na rynek muzyczny wydał album "Dwie Strony". Chcąc znów podkreślić swoją obecność grupa nie nagrała czegoś zupełnie nowego, ale dostosowała swoje dawne brzmienie do obecnych realiów muzycznych.

W ten sposób otrzymaliśmy punkrockową mieszankę. Mimo że płyta zatytułowana jest "Dwie strony", to nie jest ona pełna kontrastów. "Punkrockowa mieszanka", o której przed chwilą wspomniałem polega raczej na zróżnicowaniu ekspresyjnym utworów. Słowem, które najlepiej scharakteryzuje album może być "autentyczność". Strajk śpiewa o tym co go otacza i w jakiś sposób dotyka.

Warto powtórzyć, że mimo nazwy "Dwie strony" nie jest to płyta o dwóch obliczach. Muzycznie kawałki są utrzymane w jednym klimacie. Utwór, który najbardziej utkwił w mojej pamięci to "Królewna". Tekst utworu dobitnie odzwierciedla otaczającą nas rzeczywistość. Pod względem muzyki utwór prezentuje energicznego punkrocka. W przeciwieństwie do pozostałych kawałków to chyba właśnie o "Królewnie" można powiedzieć jako o utworze, w którym najbardziej widoczne są tytułowe "dwie strony". Poza tym najciekawiej prezentują się chyba żywiołowe kawałki takie jak "Nowy rok" i "Męska". Ciekawą aranżacją jest też obcojęzyczne "Walked in line".

W przypadku Strajku słyszalny jest wpływ silnie powiązanego z nim zespołu Farben Lehre. Brzmienie niektórych kawałków jest bardzo podobne. Nie jest to z pewnością wadą. Po prostu jeśli ktoś słucha "Farbenów",a twórczość Strajku nie jest mu tak bliska to musi wiedzieć, że grupy idą w bardzo podobnym kierunku.

Strajk wyraża to co jest zespołowi bliskie za pomocą punkrocka. Mimo że nieco mało tu tytułowych dwóch stron i znaczącej innowacji w porównaniu do poprzednich płyt, to w swoim gatunku "Dwie Strony" są przyzwoitym krążkiem.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.