Dzięki skandaliście Lipcowi, będziemy mieli w marcu jak w garncu

I nie ma w tym nic nadzwyczajnego, bo przecież tajemnicą poliszynela jest, że chwilowo zawieszone (przez nieudacznika ciągle jeszcze kierującego polskim sportem) władze związku zostały wybrane 11 grudnia 2004 r. na Walnym Zjeździe Wyborczym, na podstawie sfałszowanego statutu, który z kolei „swoje poczęcie” miał 11 maja 2000 r. Przypomnę tylko, że w owym „grudniowym walnym” uczestniczyło nielegalnie 52 mandatariuszy (członkowie Zarządu, Komisji Rewizyjnej i Sądu Koleżeńskiego), którzy zgodnie z ordynacją wyborczą obowiązującą, nie tylko w każdym demokratycznym kraju, ale również wynikającą ze statutu FIFA, nie posiadali czynnego prawa wyborczego. Na dodatek ogromna większość z tego pięćdziesięciodwuosobowego nielegalnego grona została wybrana do nowych władz. Niestety, jak było do przewidzenia (minister sportu sprawiał wrażenie jakby grał w jednej drużynie z „miodowymi przekrętami”).

Tomasz Lipiec nie był łaskaw podczas dwóch oficjalnych spotkań poinformować Seppa Blattera o przestępstwach „korupcyjno-statutowo-licencyjno-fiskusowych”, w efekcie czego prezydent FIFA zaproponował (na co skwapliwie zgodził się szef naszego sportu) powołanie pięciostronne j(„wybitni tfu...rcy prawa” z FIFA, UEFA, Ministerstwa Sportu, Orange Ekstraklasy i PZPN) Komisji Statutowej, która miała za zadanie opracowanie nowego, opartego na demokratycznych zasadach, statutu.

Do niechlubnej skopanej historii przejdzie zadowolenie (niemal publiczny orgazm) Tomasza Lipca okazane tuż po powstaniu tego prawnego potworka. Pan minister starał się nam wmówić, że nowy statut wyrównuje szanse wpływów klubów i okręgowych związków na prowadzoną przez związek politykę organizacyjno-kadrową. A gów... prawda, bo„amatorski, aklasowy teren” ma w dalszym ciągu 10-mandatową przewagę nad zawodowcami z ligowych klubów! Po wszystkim (jedyne w tym temacie prawidłowe działanie) pan Lipiec zawiesił zarząd i ustanowił kuratora w PZPN.

Niestety, okazało się, że po paru dniach Andrzej Rusko okazał się kuratorskim niewypałem, natomiast następca Marcin Wojcieszak zaczął swoją działalność od... złamania prawa.

Pan Marcin, nie wstrzymując do czasu zatwierdzenia przez Sąd Rejestrowy nowego statutu i procedury wyboru 120 delegatów na nadzwyczajny zjazd, naraził na ośmieszenie nie tylko siebie, ale i swojego szefa, ponieważ po dwukrotnym odrzuceniu rejestracji statutu przez sąd, można wysnuć jedynie słuszny wniosek: kurator i minister zarządzając wybory na podstawie nieobowiązującego akty prawnego odwalili kupę nikomu nie potrzebnej roboty, a teraz tylko ogromna kupa pozostała im do zrobienie. Trzeba bowiem natychmiast odwołać kuratora, odwiesić zarząd i zwołać „starych mandatariuszy”, by zgodnie z prawem nanieśli oni poprawki do... nowego statutu.

A tak na marginesie, to pan Lipiec powyższą kompromitację zafundował sobie na własne życzenie, bowiem gdyby zgodnie z prawem kilka miesięcy wcześniej ustanowił zarząd komisaryczny w PZPN, to dzisiaj nie byłoby tej całej statutowej karuzeli, która nas Polaków wystawia na międzynarodowe pośmiewisko.

Kolejną niedoróbką kuratora był brak reakcji na raport kontroli finansowej, która stwierdziła wielomilionowe oszustwa względem fiskusa przez PZPN i ligowe kluby, za co należało natychmiast zawiesić dyscyplinarnie zarząd związku. W praktyce oznaczałoby to, iż żaden z członków dotychczasowych władz nie mógłby zostać wybrany delegatem.

Drugi skandal, to wyniki audytu przeprowadzonego na zlecenie kuratora, dotyczącego ogólnie mówiąc, finansów związku. Otóż według, jak zwykle doskonale zorientowanych w temacie, redaktorów „Dziennika”, w dokumentacji dotyczącej zawieranych przez PZPN kontraktów telewizyjno-reklamowych brakuje kilku „bardzo istotnych kwitów”. W ogóle w tej kwestii panuje ogromny nieporządek, by nie powiedzieć chaos. Poza tym, rzetelni fachowcy przeprowadzający audyt nie mogą logicznie wyjaśnić następującej zagadki: jakim cudem na koncie PZPN znajduje się kwota około 40 milionów złociszy?

Jeśli chodzi o tajemnicze kontrakty (telewizyjne transmisje z ligowych spotkań i meczów eliminacyjnych MŚ 2006, firmy Sport-Five i Berlo, umowy reklamowe i sponsorskie, itd., itp.), to było do przewidzenia, że „Listek” przed oddaniem - jak podała prasa, pod przymusem - kuratorowi kluczy do „osobistego sejfu” zainstalowanego w jego gabinecie, dokona „ jedynie słusznej inwentaryzacji”. Polegała ona na wrzuceniu niewygodnych kwitów do słynnej maszyny z programu „Gra w ciemno” potocznie zwanej „niszczarką”. Oczywiście, zastosowana przez prezesa taktyka ma „krótkie nogi”, bowiem odtworzenie zniszczonych dokumentów będzie stosunkowo łatwe, gdyż firmy będące stronami w tych transakcjach, nie będą chciały narażać się na podobne prokuratorskie zarzuty, jakie, mam nadzieję, już niedługo zostaną postawione władzom PZPN.

Co zaś się tyczy nie bardzo jasnych kwestii dotyczących 40-milionowego konta, to nijak nie można logicznie wytłumaczyć dyletanctwa „pezetpeenowskich bossów”. Przecież nawet w „raczkujących” firmach trudniących się praniem brudnego szmalu obowiązuje żelazna zasada: wszystkie przychody muszą być udokumentowane nawet, jeśli „kwity są fałszywe. Wówczas w razie wpadki sprawdzenie ich przez organa ścigania daje czas na „ratunkowe działania”.

Jedynym wytłumaczeniem tak beztroskiej, by nie rzec bezczelnej działalności ludzi kierujących polską piłką było ich przeświadczenie o dotychczasowej bezkarności. Przecież również publiczną tajemnicą było to, że poprzednie władze państwowe z przymrużeniem oka patrzyły na niezgodną z prawem działalność tego swoistego ostatniego ortodoksyjnego bastionu komuny w Polsce, który został prawie całkowicie opanowany przez byłych „esbeków” i im podobnych cwaniaczków, a którzy w razie wpadki doskonale wiedzieli: „z kim trzeba i jak trzeba” rozmawiać, by każdej aferze „ukręcić łeb w zarodku”. Niestety, z przykrością trzeba przyznać, że do czasu powstania obecnej koalicji (ludzie z PiS, LPR i Samoobrony nie są obciążeni futbolowymi aferami) skopana mafia święciła triumfy.

Jednak wszystko ma kiedyś swój koniec i dlatego mam nadzieję, że spotkanie Lecha Kaczyńskiego z Seppem Blatterem będzie przebiegało w szczerej (nasz prezydent w przeciwieństwie do ministra Lipca przedstawi wszystkie dokumenty potwierdzające przestępstwa popełnione przez działaczy PZPN) i przyjaznej atmosferze, po którym, jestem przekonany, obaj panowie dojdą do jedynie słusznego wniosku: wszyscy członkowie poprzedniego i obecnego zarządu PZPN, powinni raz na zawsze zostać wyeliminowani z polskiej piłki.

Natomiast, gdyby pan Blatter pomimo okazanych dokumentów chciał w dalszym ciągu chronić przestępców, to mam nadzieję, że pan prezydent RP nie ulegnie i nawet kosztem chwilowego (bo sprawę tę wygramy na forum Parlamentu Europejskiego) wykluczenia nas z międzynarodowych rozgrywek doprowadzi do wyeliminowania przestępców z naszej piłki.

Zdaję sobie sprawę, że wśród „miodowych decydentów” jest kilku naprawdę uczciwych działaczy, ale skoro oni swoją biernością akceptowali przestępstwa i nie zdobyli się na odwagę upublicznienia patologicznych nieprawidłowości, to muszą również „odpokutować za grzechy”.

Jan Tomaszewski