Wiadomości24 > Wydarzenia > Ludzie > Dziewczyna z perłą

Ocena: 120pkt

Oceń:

Dziewczyna z perłą

Dodał(a): Aleksandra Solarewicz
2006-12-19 09:53
Odsłon: 4101
Komentarzy: 13

Tagi:

Urodziła się w noc sylwestrową. Gdy w całym Wrocławiu błyskały ognie, a ludzie życzyli sobie nawzajem zdrowia, ona miała wylew.

Długo uczyła się chodzić, z balkonikiem, potem o kulach. Z anielską cierpliwością pokonywała schody w szkole i na uczelni, złościła się, gdy proponowano jej wózek. Nie narzekała, z godnością reagowała na odruchy litości. To ona chciała pomagać innym. Godzinami wysłuchiwała cudzych zwierzeń, lecząc niepokój i złość. Miała kojące podejście psychologa, chociaż to ona najbardziej potrzebowała pomocy. W 2000 roku pisanie pracy magisterskiej przerwał trzeci wylew i operacja w Lublinie. Na uczelni pojawiła się dopiero pół roku później. Straciła legitymację i kartę do wypożyczalni. – Ma pani rok na obronę. Pod karą śmierci – powiedziała pani dziekan do dziewczyny, która żyła z tętniakiem w mózgu.

Masz rentę i po co Ci więcej?

Monika skończyła Kolegium Nauczycielskie i polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim. Kiedy koleżanki z roku omijały "trudne" szkoły, ona zabiegała o praktyki w placówkach dla dzieci upośledzonych. Praca z tymi skrzywdzonymi i często zaniedbanymi była jej marzeniem. Miała tylko obawy, czy poradzi sobie jako nauczycielka, która sama jest ograniczona ruchowo. - Jeżeli ja tego chcę, to to jest "moje" - uparła się i wybrała studia podyplomowe pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej i leczniczo-wychowawczej.

Około pół roku pracowała jako wolontariusz w Ośrodku Terapeutycznym "Kleks" i we współpracy z liceum katolickim prowadziła darmową terapię dla uczennic, które przychodziły do jej domu. Dostała referencje ze szkół i od dr Aliny Czapigi z Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Wtedy uznała, że to czas na szukanie płatnego zajęcia. Poszła do Urzędu Pracy, by zorientować się w swoich szansach, a tam urzędniczka stwierdziła: - Jak jest renta, to już nic więcej do szczęścia nie potrzeba. Podobną tezę wysnuł Sejmik Osób Niepełnosprawnych, bo przecież lepiej mieć te 600 zł niż nie mieć... kieszonkowego.

Siedem cudów świata

Pozostało szukanie etatu na własną rękę, tylko że to wymaga codziennego transportu, a Moniki nie stać na taksówki. Od kiedy ojciec stracił dobrą pracę i otrzymał słabo płatną, jej renta właściwie podtrzymuje rodzinny budżet. Może zrobi prawo jazdy? Okulistka, opiekująca się Moniką, jest przerażona - Jeszcze jeden wylew i może pani pożegnać się z wzrokiem - ostrzega.

W domu wre i co gorsze, rehabilitacja utknęła w martwym punkcie. Dziewczyna całymi dniami siedzi w mieszkaniu, walcząc z lękiem o przyszłość. Podtrzymuje ją grupa przyjaciół i mocna wiara. – Ja nie płaczę przed Bogiem, ja wyję – mówi. Napisała książkę o tym, co znajduje w życiu dobrego, o sobie i o swoich siedmiu perłach: Marzenia, Poszukiwanie, Pragnienie, Intuicja, Posłuszeństwo, Ryzyko i Wytrwałość. Zatytułowała ją "Ecce homo". Książka czeka na wydawcę, a Monika myśli o napisaniu drugiej części.

Marzy, szuka i nie poddaje się. - Ciągle wracają do mnie myśli: mieć dom, a w nim gromadkę dzieci - przyznaje nieśmiało. Za dwa tygodnie od Sylwestra jej narodzin minie 30 lat.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Aleksandra Solarewicz

Artykuły (47) Galerie (1) Średnia ocen (4.06)

Wiek: 35 | Miejscowość: Wrocław | Kraj: Polska

O mnie: W 2008 roku III nagroda w międzynarodowym konkursie dziennikarskim Fundacji "Pamięć, odpowiedzialność, przyszłość" w Berlinie. W 2011: dyplom prezesa koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej "za pielęgnowanie dobrych tradycji AK" i... więcej

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 13

Sortuj komentarze:

Marek Chmielewski 11.12.2008 12:23

Ocena:

Brakuje co to za książka, czy została wydana, jaki ma tytuł.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Mieczysław Łapa 01.05.2007 13:23

Ocena:

Plusik! Więcej podobnych przykładów z życia tzw.sprawnych inaczej.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Marta i Magda Wróbel 19.12.2006 19:05

Ocena:

ciekawy artykuł, oby więcej takich :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Marta Miłak 19.12.2006 15:31

Ocena:

przyłączam się do poprzednich komentarzy....(plus dla autorki)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Andrzej Czaja 19.12.2006 15:12

Ocena:

Bardzo dobry tekst, bohaterce życzę spełnienie marzeń a autorce więcej artykułów na takim poziomie

Komentarz został ukrytyrozwiń

Marta i Magda Wróbel 19.12.2006 14:14

Ocena:

super, niestety wiemy coś na ten temat...

Komentarz został ukrytyrozwiń

Paweł Kowalski 19.12.2006 13:35

Ocena:

Bardzo dobry artykul

Komentarz został ukrytyrozwiń

Mieczysław Łapa 19.12.2006 12:24

Ocena:

Szczerze podziwiam samozaparcie Moniki...,sam doświadczam kalectwa! Jakże trudno jest pokonywać siebie,najbliższe otoczenie,niezrozumienie urzędników itd.Przyznaje sam,że w środowisku małomiasteczkowym,czy wiejskim los takiej osoby jest dramatyczny...Niestety!

Komentarz został ukrytyrozwiń