Do Łuszczanowic warto wstąpić odwiedzając Kleszczów lub udając się na weekendowy wypoczynek na Górę Kamieńsk. Tym sposobem można połączyć przyjemne z pożytecznym.

Spacer po rezerwacie nie jest tylko zwyczajną przechadzką, podczas której turysta raz w lewo, raz w prawo zerka dookoła, szukając przyrodniczych perełek. Przez rezerwat poprowadzono bowiem dydaktyczną ścieżkę przyrodniczo-leśną. Wydzielono pięć stanowisk. Dodatkowo, spacerując, poznamy choćby hierarchię panującą w mrowisku, czy podstawy prowadzenia leśnej szkółki.

Przyznam, że mnie szczególnie utkwiło w pamięci spotkanie z tutejszymi mrówkami. Na początek, wprowadzenie teoretyczne. Pewnie każdy czytelnik wie, w mrowisku najważniejsza jest królowa. Żyje w jednym celu - reprodukcja. Wokół mrowiska z reguły dostrzeżemy robotnice. Biegają jak oszalałe, niemal zahipnotyzowane wzdłuż cieniutkich owadzich autostrad. Zanim doszedłem do końca opisu na tablicy informacyjnej, poczułem, że mieszkańcami mrowiska są jeszcze - żołnierze. Jak sama nazwa wskazuje, zbyt mili dla gości nie są. Dla mnie też wyjątku nie było. W tym momencie teoria przerodziła się w praktykę.

Dalej czytać już nie musiałem. Im szybciej oddaliłem się od mrowiska, tym było to przyjemniejsze. Przyznać jednak muszę, że rozmiar budowli stworzonej przez "służbę sanitarną lasu", jak potocznie mówi się o mrówkach, zrobił na mnie wrażenie. Dodam jeszcze, że to właśnie Łuszczanowice będą punktem numer dwa, po Piskorzeńcu, w trakcie moich przygotowań do ewentualnego, wymarzonego wyjazdu do Ameryki Południowej.